Η επιστροφή του Μάικ Μιλς, κάμποσα χρόνια μετά τις «Φανταστικές Γυναίκες» και ακόμα περισσότερα από τους «Πρωτάρηδες», είναι μια ασπρόμαυρη σερενάτα για την ζωή, τους δεσμούς, αλλά κυρίως τους επιδέσμους που βάζουμε για να καλύψουμε τα τραύματα των άλλων.
Ο Χοακίν Φίνιξ πρωταγωνιστεί σε μια ανατρεπτική προσέγγιση των καταβολών του διάσημου villain η οποία δανείζεται απευθείας την πλοκή της από το σινεμά του Σκορσέζε («Ταξιτζής», «The King of Comedy»). Χρυσός Λέοντας στη Βενετία και μπόλικη οσκαρική παραφιλολογία για την ταινία του Τοντ Φίλιπς που λειτουργεί πρωτίστως ως μια σκοτεινή και επίκαιρη μελέτη χαρακτήρα.
Για είδος που έχει προ πολλού πεθάνει, το γουέστερν καλά κρατεί, ιδίως όταν στην αιμοδοσία αγγλοσαξόνων (Μακένζι, Σέρινταν, Ταραντίνο, Βερμπίνσκι, Τόμι Λι Τζόουνς, Κοέν), προστίθενται απρόσμενα ντεμπούτα στην αγγλική όπως αυτό του Ζακ Οντιάρ. Οι λιγοστοί εναπομείναντες λάτρεις θα βρουν πολλά απ’ αυτά που τους έχουν τόσο λείψει.
Γκας Βαν Σαντ και Χοακίν Φίνιξ συνεργάζονται ξανά 23 χρόνια μετά το «Έτοιμη για Όλα» και χαράσσουν το συγκινητικό μονοπάτι του «Μην Ανησυχείς, δε θα Φτάσει Μακριά με τα Πόδια», την αληθινή ιστορία του τετραπληγικού εικονογράφου Τζον Κάλαχαν (1951-2010). Επίσημη συμμετοχή στο 68o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου.
Αφού διεκδίκησε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας χάρη στο προπέρσινο ντεμπούτο του με τίτλο «Lion», ο αυστραλέζικης καταγωγής σκηνοθέτης αναλαμβάνει να αποκαταστήσει ιστορικά την μέχρι πρότινος αμφισβητούμενη στον χριστιανικό κόσμο φιγούρα της Μαρίας Μαγδαληνής, προτείνοντας μια πιο εγκρατή, εναλλακτική αλλά όχι απαραίτητα και αξιομνημόνευτη εξιστόρηση των Παθών του Χριστού.
