Ηλιόλουστα seventies, ξένοιαστη Καλιφόρνια, πρώτοι έρωτες, το γλυκόπικρο πέρασμα στην ενηλικίωση και πίσω από την κάμερα ο συναρπαστικός σκηνοθέτης της «Αόρατης Κλωστής» και του «The Master», να παραδίδει την πιο κεφάτη και παιχνιδιάρικη ταινία του. Τι καλύτερο να ευχηθεί κανείς για κινηματογραφικό ποδαρικό στο 2022;
Ηλιόλουστα seventies, ξένοιαστη Καλιφόρνια, πρώτοι έρωτες, το γλυκόπικρο πέρασμα στην ενηλικίωση και πίσω από την κάμερα ο συναρπαστικός σκηνοθέτης της «Αόρατης Κλωστής» και του «The Master», να παραδίδει την πιο κεφάτη και παιχνιδιάρικη ταινία του. Τι καλύτερο να ευχηθεί κανείς για κινηματογραφικό ποδαρικό στο 2022;
Ο Φράνσις Κόπολα σηκώνει άλλη μια (τελευταία;) φορά τον θρυλικό κόμη από τον τάφο του για την πλέον αιματηρή, ερωτική και εικαστικά μεγαλοπρεπή περιπέτειά του. Αυτός ο «Δράκουλας» ίσως δεν είναι η καλύτερη κινηματογραφική εκδοχή του μύθου, είναι όμως ακόμη μια ταινία αντάξια της φήμης του δημιουργού της.
Η μετα-αποκαλυπτική σάτιρα του Τζιμ Τζάρμους που άνοιξε το 72ο Φεστιβάλ Καννών, μπορεί να μην ανανεώνει τη ζόμπι μυθολογία όπως κατάφεραν «Οι Εραστές» για την αντίστοιχη των βαμπίρ, παραμένει ωστόσο μια διασκεδαστική all star cast συνύπαρξη που μένει πιστή στην χαρακτηριστική τζαρμουσική ιδιοσυγκρασία.
Ο Ρέντφορντ αποχαιρετά (;) το σινεμά με μια μικρή ταινία, πλήρη όμως από το χάρισμά του και διάστικτη από ιστορίες μιας φιλμογραφίας και μιας ζωής. Του ηθοποιού και των συνενόχων θεατών του.
