Kαταπληκτική ερμηνεία συνόλου, ξεσηκωτικό στα μουσικά του μέρη, πιθανότατα και οσκαρικό. Πρόκειται για εκείνο το crowdpleaser που, αν και σπάνια προσεγγίζει τη σπουδαιότητα, θα θέλαμε να βλέπουμε συχνότερα στη μεγάλη οθόνη. Κι αν εργάζονταν δέκα Τζέιμς Μάνγκολντ παραπάνω στο σημερινό στουντιακό σύστημα, θα το παίρναμε.
Έχοντας πραγματοποιήσει την πανελλήνια πρώτη προβολή της στο 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας, η υψηλά προσδοκώμενη νέα ταινία του Άντερσον κυκλοφορεί επιτέλους στις εγχώριες αίθουσες, συνοψίζοντας την κωμική τρέλα και την οπτική φαντασμαγορία του «Ξενοδοχείου Grand Budapest» σε ένα κινηματογραφικό πυροτέχνημα.
Κομήτης κατευθύνεται ολοταχώς προς τη Γη, στην αλληγορική σάτιρα καταστροφής του Άνταμ ΜακΚέι που έρχεται καταπάνω μας με πλειάδα αστέρων (Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τζένιφερ Λόρενς, Μέριλ Στριπ, Κέιτ Μπλάνσετ, Τζόνα Χιλ), αρκετό γέλιο, αλλά και προβληματική συνοχή.
Καθώς δυο νεαροί περιπλανώμενοι ενώνουν τις μοναξιές (και τις σαρκοφαγικές ορέξεις τους) διασχίζοντας την επαρχιακή Αμερική της δεκαετίας του '80, ο σκηνοθέτης του «Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου» παίρνει μια ιστορία που θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει σε κάποια αιματοβαμμένη ταινία τρόμου και τη μεταφράζει σε μια ευαίσθητη δημιουργία πάνω στη διαφορετικότητα, την ανάγκη να ανήκεις κάπου και την αναζήτηση της αγάπης.
Το «Dune: Μέρος Δεύτερο» είναι το θεαματικό «μπαχαρικό» που τιμά ένα θρυλικό βιβλίο και δικαιώνει τις διαστάσεις της μεγάλης οθόνης. Αν το πρώτο μέρος ήταν το μυστικιστικό ορεκτικό, ο Ντενί Βιλνέβ σας έχει στρώσει εδώ το τολμηρό, κυρίως γεύμα.
