Κάθε τόσο, όχι πολύ συχνά, έρχεται μια ταινία να γίνει κομμάτι του εαυτού μας, πυξίδα της ψυχής, που κουβαλάμε χρόνια μετά. Το «Δαμάζοντας τα Κύματα» είναι μια ταινία-εμπειρία. Απλή και περίπλοκη, γήινη και ουράνια ταυτόχρονα, εκφράζει με διαπεραστική αμεσότητα ένα μεγαλείο «θεϊκό», το οποίο όμως πηγάζει ολοκληρωτικά και μόνο από τον άνθρωπο.
Εξόφθαλμα καλλιτεχνικό σινεμά αργών ρυθμών, θεματικού βάρους κι αφηγηματικής ισχύος, που αμβλύνεται λόγω τυπικών του σινεμά που υπηρετεί χαρακτηριστικών. Οι λάτρεις, ωστόσο, θα αποζημιωθούν με το παραπάνω.
Ένα από τα πιο καταραμένα και αντίξοα σχέδια στα χρονικά του σινεμά ολοκληρώνεται, έπειτα από περιπέτειες 25 ετών, χάρη στην επιμονή του 77χρονου σκηνοθέτη του, έστω κι αν το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαιώνει το μέγεθος της προσπάθειας.
Η ιστορική πλέον αντιπαλότητα ανάμεσα σε δύο από τους μεγαλύτερους τενίστες όλων των εποχών κινηματογραφείται με μια μελαγχολική ματιά από τον Δανό Γιάνους Μετζ, ο οποίος ανακαλύπτει, μέσα από τις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του δύο αθλητές που, όσο κι αν προσπαθούσαν για το αντίθετο, τελικά δεν υπήρξαν και τόσο διαφορετικοί.
