Μια ακόμα ταινία-ληστείας από την Αργεντινή, ένας ακόμα μικρός ανθρωποκεντρικός θρίαμβος μιας κινηματογραφίας που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει στην τεχνική της αρτιότητα κι έχει πάμπολλα να εμπνεύσει στις ασθμαίνουσες εθνικές κινηματογραφίες.
Μεσήλικες αποφασίζουν να ζήσουν τη δική τους επανάσταση, παθαίνουν, μαθαίνουν, χαρίζουν λίγο χιούμορ και πολλά διδάγματα.
Η νέα ταινία του Ασγκάρ Φαρχαντί («Ο Εμποράκος», «Ένας Χωρισμός») έχει για βιτρίνα τους Πενέλοπε Κρουζ και Χαβιέ Μπαρδέμ, λειτουργεί με άνεση στο ρελαντί, όμως δεν κρύβει τον διεκπεραιωτικό χαρακτήρα της.
Ο νέος Αργεντινός Πρόεδρος ετοιμάζεται να λάβει μέρος σε μια κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής που φιλοδοξεί να αλλάξει τον ενεργειακό χάρτη και το μέλλον των χωρών της Λατινικής Αμερικής. Πειστικός ο Ρικάρντο Νταρίν στο ρόλο ενός πολιτικού υπό πίεση, ωστόσο η τρίτη ταινία του φιλόδοξου Σαντιάγκο Μίτρε («Paulina») αντιμετωπίζει με μια άνιση και μάλλον απλοϊκή προσέγγιση τις γκρίζες ζώνες της διεθνούς πολιτικής σκακιέρας.
