Όχι χωρίς προβλήματα, αλλά με ακόμα μία tour de force ερμηνευτική εμφάνιση της Ολίβια Κόλμαν και μια σκηνή που σε στέλνει για χαρτομάντιλα, η «Αυτοκρατορία του Φωτός» είναι εκείνη η μικρή, τρυφερή και πέρα για πέρα ευγενική ταινία που ο Σαμ Μέντες στριμώχνει ανάμεσα σε «μεγαλύτερα» προτζεκτ.
Παρά την αναιμική πρωταγωνιστική ερμηνεία και την απομάκρυνση από το πνεύμα του Ρόαλντ Νταλ, η νέα ταινία του Πολ Κινγκ προσφέρει οικογενειακή ψυχαγωγία πρώτης γραμμής, με διαρκή ευρήματα μέσα στο κάδρο, αξιομνημόνευτους περιφερειακούς χαρακτήρες και μια ευπρόσδεκτη στροφή στο στουντιακό μιούζικαλ παλιάς κοπής.
Παρά την αναιμική πρωταγωνιστική ερμηνεία και την απομάκρυνση από το πνεύμα του Ρόαλντ Νταλ, η νέα ταινία του Πολ Κινγκ προσφέρει οικογενειακή ψυχαγωγία πρώτης γραμμής, με διαρκή ευρήματα μέσα στο κάδρο, αξιομνημόνευτους περιφερειακούς χαρακτήρες και μια ευπρόσδεκτη στροφή στο στουντιακό μιούζικαλ παλιάς κοπής.
Όχι χωρίς προβλήματα, αλλά με ακόμα μία tour de force ερμηνευτική εμφάνιση της Ολίβια Κόλμαν και μια σκηνή που σε στέλνει για χαρτομάντιλα, η «Αυτοκρατορία του Φωτός» είναι εκείνη η μικρή, τρυφερή και πέρα για πέρα ευγενική ταινία που ο Σαμ Μέντες στριμώχνει ανάμεσα σε «μεγαλύτερα» προτζεκτ.
Μια ηλικιωμένη συγγραφέας αναλογίζεται δύο ερωτικές ιστορίες που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στη ζωή της. H Εύα Ουσόν, στην τέταρτη ταινία της, διασκευάζει το ομώνυμο βιβλίο του Γκρέιαμ Σουίφτ και βρίσκει την καλύτερή της στιγμή σε ένα είδος που περνά την μεγαλύτερη κρίση του στην ιστορία του σινεμά.
