Η μάστιγα των βαρύγδουπων σπονδυλωτών δραμάτων τύπου «Βαβέλ» σε μία από τις χειρότερες δυνατές εκδοχές της, σε ένα φιλμ που τρέχει διαρκώς πίσω από την ανάγκη μιας υπερβατικής νοηματοδότησης και που καταλήγει να μοιάζει περισσότερο με μεγάλου μήκους καμπάνια κοινωνικής ευαισθητοποίησης με φόντο τη σύγχρονη Αθήνα.
Το ρεύμα πέφτει στην πρωτεύουσα και ο Τώνης Λυκουρέσης φτιάχνει πέντε ιστορίες-βινιέτες ανθρώπων κλεισμένων σε μικρούς χώρους -ασανσέρ και το τελεφερίκ του Λυκαβηττού- που εξ ανάγκης αλλά και ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας είναι αναγκασμένοι να προσεγγίσουν (εξού και το αγγλικό approach του τίτλου) και να καταλάβουν περισσότερο την ανθρώπινη κατάσταση.
