Με δεδομένο ότι πρόκειται για πολυετές passion project, θα περίμενες ο Έγκερς να έχει κάτι δικό του να καταθέσει στον γνώριμο μύθο, ωστόσο η υποβλητική ατμόσφαιρα, η ερεβώδης φωτογραφία και η ψυχαναγκαστικά λεπτομερής ανασύσταση της εποχής αποζημιώνουν με το παραπάνω. Μην διαβάσετε τίποτα για την εμφάνιση του Μπιλ Σκάρσγκαρντ πριν δείτε την ταινία.
Ο Έρικ και η Σέλι δολοφονούνται στυγνά από μια «διαβολική» μαφία, όμως ο άσβεστος έρωτάς τους θα επαναφέρει τον Έρικ στη ζωή, προκειμένου να πάρει εκδίκηση για τον άδικο χαμό της αγαπημένης του.
Πραγματικά ανυπόφορη ταινία δράσης, δίχως μέτρο, δίχως φρένο, δίχως ειρμό και, τελικά, δίχως έρμα.
Αν και δεν δικαιολογεί πλήρως τη μεγάλη του διάρκεια και δεν ολοκληρώνει ποτέ το (διακριτικό) φλερτ του με τον υπαρξισμό, το τέταρτο κεφάλαιο της κινηματογραφικής σειράς ολοκληρώνει τον μύθο του Τζον Γουίκ με ένα ευρηματικό τελευταίο μέρος, απαρτιζόμενο από τρεις σεκάνς ανθολογίας στη σειρά και υπενθυμίζοντας τις αρετές της χορογράφησης της δρασης εντός του κάδρου σε ένα είδος σινεμά που μοιάζει να έχει βρει μόνιμο (και εύκολο) καταφύγιο στη χορογραφία του…μοντάζ.
Αν και δεν δικαιολογεί πλήρως τη μεγάλη του διάρκεια και δεν ολοκληρώνει ποτέ το (διακριτικό) φλερτ του με τον υπαρξισμό, το τέταρτο κεφάλαιο της κινηματογραφικής σειράς ολοκληρώνει τον μύθο του Τζον Γουίκ με ένα ευρηματικό τελευταίο μέρος, απαρτιζόμενο από τρεις σεκάνς ανθολογίας στη σειρά και υπενθυμίζοντας τις αρετές της χορογράφησης της δρασης εντός του κάδρου σε ένα είδος σινεμά που μοιάζει να έχει βρει μόνιμο (και εύκολο) καταφύγιο στη χορογραφία του…μοντάζ.
