Μια ιδιαίτερη, οπτικοακουστικά πανέμορφη κινηματογραφική βιογραφία με έναν Κάμπερμπατς καλύτερο από ποτέ, μα ταυτόχρονα και μια ταινία παθολογικά ερωτευμένη με την εκκεντρικότητά της και με δυσανάλογα μικρή παρουσία αιλουροειδών, ειδικά αν σκεφτείς ότι αφηγείται τη ζωή ενός καλλιτέχνη που έγινε γνωστός για ανθρωπόμορφα σκίτσα με γάτες.
Ενδιαφέρουσα μα ψυχαναγκαστικά αφαιρετική μυθοπλασία εσχατολογίας, στηριγμένη στην πρωταγωνιστική στόφα της Τζόντι Κόμερ ώστε να καλυφθούν οι δραματουργικές ελλείψεις.
Ενδιαφέρουσα μα ψυχαναγκαστικά αφαιρετική μυθοπλασία εσχατολογίας, στηριγμένη στην πρωταγωνιστική στόφα της Τζόντι Κόμερ ώστε να καλυφθούν οι δραματουργικές ελλείψεις.
Μια ιδιαίτερη, οπτικοακουστικά πανέμορφη κινηματογραφική βιογραφία με έναν Κάμπερμπατς καλύτερο από ποτέ, μα ταυτόχρονα και μια ταινία παθολογικά ερωτευμένη με την εκκεντρικότητά της και με δυσανάλογα μικρή παρουσία αιλουροειδών, ειδικά αν σκεφτείς ότι αφηγείται τη ζωή ενός καλλιτέχνη που έγινε γνωστός για ανθρωπόμορφα σκίτσα με γάτες.
Αν δεν έπρεπε να υπηρετήσει τις «πολυσυμπαντικές» ανάγκες της Marvel, όπως τις εννοεί η τελευταία, και να ευθυγραμμιστεί με τις συντρέχουσες ταινίες και σειρές της εταιρείας, το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» θα ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Και πάλι, όμως, μακάρι οι επόμενες προσθήκες στο MCU να έχουν έστω και το το ¼ της έμπνευσής του.
