Στην κόψη της ψυχροπολεμικής εποχής, στις αρχές του '60, ένας Άγγλος επιχειρηματίας στρατολογείται από το MI6 και εμμέσως την CIA για να έρθει σε επαφή με έναν υψηλόβαθμο της σοβιετικής στρατιωτικής αντικατασκοπίας που προτίθεται να προδώσει την πατρίδα του προκειμένου να αποφευχθεί η πυρηνική σύρραξη. Βασισμένο σε πραγματικά περιστατικά.
Η σπουδαία δημιουργός του «Μαθήματα Πιάνου» επιστρέφει στο σινεμά μετά από δωδεκαετή απουσία, κερδίζει για τη σκηνοθεσία της το Αργυρό Λιοντάρι του πρόσφατου Φεστιβάλ Βενετίας, χαρίζει στον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς έναν αξέχαστο ρόλο και βάζει πλώρη για τα Όσκαρ με ένα δραματικό γουέστερν, τις παράξενες διαθέσεις και την απρόσμενη κατάληξη του οποίου δύσκολα κανείς θα μαντέψει.
Η τριλογία του «teen» Spider-Man στο πολυσύμπαν της Marvel κλείνει με κρότο. Και αυτό θα μπορούσε να σημαίνει από το καλύτερο μέχρι το χειρότερο.
Αν δεν έπρεπε να υπηρετήσει τις «πολυσυμπαντικές» ανάγκες της Marvel, όπως τις εννοεί η τελευταία, και να ευθυγραμμιστεί με τις συντρέχουσες ταινίες και σειρές της εταιρείας, το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» θα ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Και πάλι, όμως, μακάρι οι επόμενες προσθήκες στο MCU να έχουν έστω και το το ¼ της έμπνευσής του.
Μια ιδιαίτερη, οπτικοακουστικά πανέμορφη κινηματογραφική βιογραφία με έναν Κάμπερμπατς καλύτερο από ποτέ, μα ταυτόχρονα και μια ταινία παθολογικά ερωτευμένη με την εκκεντρικότητά της και με δυσανάλογα μικρή παρουσία αιλουροειδών, ειδικά αν σκεφτείς ότι αφηγείται τη ζωή ενός καλλιτέχνη που έγινε γνωστός για ανθρωπόμορφα σκίτσα με γάτες.
