Ένας επιχειρηματίας κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του από τους τοκογλύφους κι έχει στην διάθεσή του διορία λίγων ημερών για να βρει τα λεφτά. Η επιστροφή του Γιάννη Οικονομίδη ίσως δεν αποδίδει την καλύτερη ταινία του, συνθέτει όμως την πιο ισορροπημένη και αυτήν που, επιτέλους, απαλλάσσεται πλήρως από μια μανιερίστικη υβρεοπομπή, η οποία ενίοτε έμοιασε να αναζητά την viral επιβεβαίωσή της, προς όφελος του ρυθμού και της τονικής υπογράμμισης.
Το αγαπητικό πορτρέτο μιας γενιάς που ζει για να δουλεύει, στο όνομα των «καλύτερων ημερών» που κάποτε της υποσχέθηκαν, σε μια γλυκόπικρη κινηματογραφική διαδρομή σπαρταριστών στιγμιοτύπων και συγκινητικών στάσεων. Το «Εκεί που Ζούμε» είναι αυτή η καλοστημένη αφηγηματική ταινία με αρχή, μέση και τέλος, που τόσο πολύ λείπει από την εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή.
Το αγαπητικό πορτρέτο μιας γενιάς που ζει για να δουλεύει, στο όνομα των «καλύτερων ημερών» που κάποτε της υποσχέθηκαν, σε μια γλυκόπικρη κινηματογραφική διαδρομή σπαρταριστών στιγμιοτύπων και συγκινητικών στάσεων. Το «Εκεί που Ζούμε» είναι αυτή η καλοστημένη αφηγηματική ταινία με αρχή, μέση και τέλος, που τόσο πολύ λείπει από την εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή.
