MaXXXine
Η horror τριλογία του Τάι Γουέστ ολοκληρώνεται με το «Maxxxine», έναν φόρο τιμής στο τρόμο-σινεμά των ‘80s και την εποχή της βιντεοκασέτας, το ιδανικό κλείσιμο μιας σειράς ταινιών που κανείς μας δεν ήξερε ότι χρειαζόταν.
Η horror τριλογία του Τάι Γουέστ ολοκληρώνεται με το «Maxxxine», έναν φόρο τιμής στο τρόμο-σινεμά των ‘80s και την εποχή της βιντεοκασέτας, το ιδανικό κλείσιμο μιας σειράς ταινιών που κανείς μας δεν ήξερε ότι χρειαζόταν.
Παρά τις περιστασιακές αφηγηματικές αρρυθμίες, το κύκνειο άσμα του Τζέιμς Γκαν στο MCU σηματοδοτεί έναν ψυχαγωγικότατο αποχαιρετισμό στα όπλα – ελπίζουμε όχι και στη δημιουργική αυτονομία, τώρα που η «Κβαντομανία» έδειξε προθέσεις επαναφοράς του franchise στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις».
Παρά τις περιστασιακές αφηγηματικές αρρυθμίες, το κύκνειο άσμα του Τζέιμς Γκαν στο MCU σηματοδοτεί έναν ψυχαγωγικότατο αποχαιρετισμό στα όπλα – ελπίζουμε όχι και στη δημιουργική αυτονομία, τώρα που η «Κβαντομανία» έδειξε προθέσεις επαναφοράς του franchise στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις».
Η πλέον προσδοκώμενη ταινία του 2020, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, είναι ένας οδοστρωτήρας δράσης και φαντασίας, ένα υπερφιλόδοξο αλλά και υπερφίαλο κατασκοπικό έπος που απαιτεί να ιδωθεί αποκλειστικά σε μεγάλη οθόνη.
Ασυνήθιστου θέματος θελκτικό θρίλερ, που ξεκινά από μια υποσχόμενη συνθήκη, εξασθενεί όσο προχωρά με ελαφρώς θολές προθέσεις και σεναριακά ατοπήματα, αλλά διατηρεί σταθερή ατμόσφαιρα και ερεθιστικό θέμα ως το φινάλε.