Μια προβληματική σχέση πατέρα και γιου και στο βάθος ένας επαρχιακός μικρόκοσμος σε αναβρασμό εξαιτίας μιας αμφιλεγόμενης επένδυσης, συνθέτουν το ελπιδοφόρο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζώρτζη Γρηγοράκη σε ταινία μεγάλου μήκους, που βγαίνει στις αίθουσες με ώθηση τα δέκα βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Λαϊκό νουάρ νεοκλασικής θεματικής και στιλιστικής κοψιάς, που σε κερδίζει ακριβώς εκεί που είναι η δύναμή του: Στην αυθεντική καταγραφή όχι απαραίτητα της «αληθινής ιστορίας», αλλά του φλέγοντος πραγματικού.
Τι κάνει μια ελληνική ταινία να ξεχωρίζει; Αρκεί να είναι απλά και μόνο καλύτερη από τις άλλες; Δυστυχώς, συνήθως ναι. Ευτυχώς, οι «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού δηλώνουν παρόντες, δίχως να έχουν ανάγκη τις συγκρίσεις.
Η νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη είναι μια ιστορία απιστίας και απληστίας βγαλμένη από την σταθερή πηγή έμπνευσής του, το λούμπεν μαλακό υπογάστριο της νεοελληνικής πραγματικότητας.
