Yποσχόμενο ντεμπούτο, με μια ιδιαίτερη, ευπρόσδεκτα βραδυφλεγή και πιο ήσυχη προσέγγιση του τρόμου σε σχέση με τις προδιαγραφές του franchise, μα προδομένο από ένα αναιμικό σενάριο κι από την (επί της ουσίας αχρείαστη) ανάγκη να συμπληρώσει δευτερεύοντα κενά των ταινιών που προηγήθηκαν.
Ο φασαριόζος «άρχοντας» των ταινιών καταστροφής, Ρόλαντ Έμεριχ, επιστρέφει με το «Moonfall» και μιλά για ξεχασμένα μυστικά εκεί όπου κανείς δεν μπορεί να σε ακούσει.
Το τρίτο «Κάλεσμα» εκτρέπει το μεγαλύτερο σύγχρονο τρομο-franchise σε ένα λιγότερο σκοτεινό, πιο ανθρώπινο αλλά κι αναμενόμενα τρομακτικό μονοπάτι. (Μη φοβάστε, θα φοβηθείτε).
Επιστροφή του γνωστού, κλασικού, άκρως αντιφατικού Ρόλαντ Έμεριχ και του σινεμά του, που κάνουν έξαλλο έναν κριτικό και αφήνουν, περισσότερο ή λιγότερο, ικανοποιημένους τους θεατές του.
Η Άναμπελ και οι φίλοι της τα πνεύματα κάνουν μαζική επίθεση σε μια ακόμη ταινία της μεγάλης οικογένειας του «Conjuring» που από ένα σημείο και έπειτα λειτουργεί ως promotion των επόμενων.
