9:5413/10 Τιμή και δόξα στον Μπέλα Ταρ από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου Ο διασημότερος σήμερα Ούγγρος δημιουργός και μια από τις βαρύτερες υπογραφές της ευρωπαϊκής σκηνής, θα λάβει Τιμητικό Βραβείο συνεισφοράς  Από τον Ηλία Δημόπουλο Ξεκίνησε «αθόρυβα» στα τέλη της δεκαετίας του ’70, στην 4η ταινία του στην δεκαετία του ’80, το «Damnation», έφτασε στις υποψηφιότητες της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας και άρχισε σταδιακά να δημιουργεί έναν πυρήνα «δικού του» κοινού, ούτως ώστε όταν έξι χρόνια μετά ήρθε ο τυφώνας «Satantango», που στις κοντά 7½ ώρες προβολής του δημιούργησε ένα αριθμητικά περιορισμένο μεν, ποιοτικά έντονο δε παραλήρημα στους θαυμαστές του. Ακολούθησαν «Οι Αρμονίες του Βέρκμαϊστερ», στυγνά εμπορικές στα 145 λεπτά σε σχέση με αυτό που είχε προηγηθεί, όμως η φήμη πλέον είχε εδραιωθεί για τα καλά. Έκτοτε μόνο δύο ταινίες, «Ο Άνθρωπος από το Λονδίνο», μια διασκευή Σιμενόν (…), και το cult διαστάσεων πλέον «Άλογο του Τορίνο», μια από τις κριτικές λατρείες της περασμένης δεκαετίας.Ο Ταρ είναι επίκτητο γούστο βέβαια, ωστόσο είναι ακριβώς το είδος του δημιουργού που δεν θέλεις να διανοηθείς ότι δεν θα περιέχεται στο εκφραστικό φάσμα του κινηματογράφου. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία (σχεδόν) όλων των ταινιών του, οι παγεροί ρυθμοί, τα απολύτως εκτεταμένα μονοπλάνα (το «Satantango» έχει περί τα 150 πλάνα σε εφτάμισι ώρες, μια μέση ταινία θα είχε 7 με 8 χιλιάδες) και βέβαια η θεματολογία του επιτείνουν την δύσβατη πλευρά της προσέγγισης αλλά εγγυώνται και ότι έχεις να κάνεις με κάτι σπάνιο, την περίπτωση ενός καλλιτέχνη που ζει την τέχνη του, ζει και για την τέχνη του.Ο Ταρ είναι τιμητικός πρόεδρος της Ένωσης Ούγγρων Δημιουργών, ενώ διάγει στο Σαράγεβο από το 2016, όπου και ίδρυσε την κινηματογραφική σχολή του. Στα (μόλις) 68 του πάντως έχει ήδη να κάνει ταινία από τα 56 του και αυτό δεν είναι καλός δείκτης. Θα παραστεί αυτοπροσώπως στην εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας στις 9 Δεκεμβρίου στο Βερολίνο για να παραλάβει το βραβείο του.