Κάποιος θα πίστευε ότι τα «Κύριε Πρέσβη, μας κακομαθαίνετε» θα είχαν αρχίσει να εκλείπουν στην περίοδο της κρίσης που διανύουμε. Κάποιος θα πίστευε ότι οι πολιτικοί θα κρατούσαν πια ένα πιο χαμηλό προφίλ, χωρίς τις συνηθισμένες πομπώδεις κενολογίες που έχουμε ανεχτεί τόσα χρόνια. Κάποιος θα πίστευε λάθος, απ' ό,τι μάς δείχνει η χθεσινή τελετή έναρξης του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Είναι σχεδόν αστείο το να βλέπεις έναν ζωντανό θρύλο όπως τον Τζιμ Τζάρμους να μπαίνει στο αγαπημένο Ολύμπιον, να λούζεται από τα φλας των φωτογράφων όσο μιλάει χαλαρά με τον Αλεξάντερ Πέιν και να περιμένει υπομονετικά να συστήσει στο κοινό την νέα του ταινία, μόνο και μόνο για να καταλάβει τη σκηνή ο γνωστός θίασος με τα γνωστά λόγια.
Με τον σχετικά άχαρο ρόλο της παρουσιάστριας της βραδιάς, η κομψότατη Ελένη Ρουσσινού (η πρωταγωνίστρια του «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά) ήταν η πρώτη που ανέβηκε στη σκηνή για να ακολουθήσει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, Δημήτρης Εϊπίδης.
Ο τελευταίος, αφού αναφέρθηκε στην προσπάθεια των ανθρώπων του Φεστιβάλ να το διατηρήσουν σε υψηλό επίπεδο εν μέσω οικονομικής κρίσης, και αφού επεσήμανε πως το 80% των εξόδων του καλύπτεται από ευρωπαϊκά κονδύλια, ώστε να μην επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, έδωσε το λόγο στον Υφυπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Ανδριανό.
Ακόμα και να θέλαμε να παραθέσουμε κάποιο απόσπασμα από αυτά που είπε ο κύριος Ανδριανός, η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν είναι εφικτό αφού κανείς από τους παρευρισκομένους δεν έμεινε ξύπνιος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του. Πάλι καλά: δεν είπε τίποτα που να μην έχουμε ξανακούσει εκατοντάδες φορές στο παρελθόν σχεδόν αυτολεξεί.
Παίζοντας με τα νεύρα του κοινού, ο Υφυπουργός Αθλητισμού χαιρέτησε με βασανιστική επιμονή κάθε πιθανό τιτλούχο που βρισκόταν στην αίθουσα και μίλησε για το πόσο υποστηρίζει η Πολιτεία το ελληνικό σινεμά, πριν μας συστήσει τον Δημήτρη Δαβέτα, συγγραφέα, ακαδημαϊκό και σύμβουλο του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος θα διάβαζε έναν χαιρετισμό του Πρωθυπουργού.
«Έχετε τη στήριξη του Πρωθυπουργού» ξεκίνησε λέγοντας ο κύριος Δαβέτας, κάτι που το κοινό φάνηκε να εκτιμά αφού ξέσπασε σε αυθόρμητα γέλια. Η συνέχεια του λόγου του ήταν εξίσου επιτυχημένη: ανάμεσα στις αποδοκιμασίες και το γέλιο των θεατών, ο κύριος Δαβέτας πρόλαβε να μας μιλήσει για την εμπειρία του ως αρθρογράφος στη Liberation, για την ρίζα της λέξης «φεστιβάλ» και για διάφορα άλλα ενδιαφέροντα και σχετικά, μέχρι που κάποιος φώναξε δύνατα «Για τον Τζάρμους ήρθαμε, όχι για σας», εκφράζοντας τους πάντες στην αίθουσα.
Και ήταν τελικά ο Τζάρμους αυτός που έσωσε τη βραδιά. Γιατί, όταν ανέβηκε στη σκηνή – λίγο μετά την κύρηξη της επίσημης έναρξης του Φεστιβάλ από τον Γιάννη Μπουτάρη που άρχισε λέγοντας με νόημα «Πριν σας διαβάσω έναν σοβαρό χαιρετισμό, να σας πω ότι είμαι σινεμαδάκιας» – ό,τι προηγήθηκε, ξεχάστηκε.
Με γοητευτικό στυλ και μεστή φωνή, ο βασιλιάς του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά ευχαρίστησε τον Δημήτρη Εϊπίδη ή «νονό του ενδιαφέροντος σινεμά», όπως τον αποκάλεσε και αναφέρθηκε στον τεράστιο ρόλο που έπαιξε ο Χρήστος Κωνσταντακόπουλος της Faliro House στην δημιουργία της ταινίας, λέγοντας ότι εμφανίστηκε «σαν άγγελος» αφού χωρίς αυτόν το «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί» δε θα μπορούσε να γίνει ποτέ.
Τέλος, επεσήμανε πως νιώθει περήφανος που βρίσκεται εδώ και γνωρίζει το νέο ελληνικό σινεμά που διαπρέπει διεθνώς, ενώ ξέρει ότι οι υπόλοιποι συντελεστές της ταινίας ζηλεύουν που δεν είναι στη Θεσσαλονίκη.
«Δεν είμαι καλός στις ομιλίες» είπε κλείνοντας τον λόγο του και μας άφησε να απολαύσουμε το εξαιρετικό φιλμ του (διαβάστε την άποψή μας εδώ), το οποίο αντίθετα με τα κούφια λόγια των υπολοίπων ομιλητών της βραδιάς, θα μείνει μέσα μας για πολύ καιρό.
Φωτογραφίες: Βασίλης Βερβερίδης, motionteam.gr
