&00 Πώς τα καταφέρετε να τους “δέσετε” ως παρέα;
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Πολλά πάρτι!
Τζορτζ Κλούνεϊ: Οι πρόβες μας στην ουσία ήταν να μαζευόμαστε και να ξενυχτάμε χαζολογώντας…
Ματ Ντέιμον: Θυμάμαι την παραμονή της πρώτης μου μέρας, όταν με φώναξαν να κατέβω και νομίζοντας ότι θα κάνουμε πρόβα έφερα και τις ατάκες μου. Αντίθετα, περάσαμε το βράδυ ακούγοντας τον Τζορτζ να λέει ανέκδοτα και μετά από ώρες μου λένε “άντε καληνύχτα, θα τα πούμε το πρωί”.
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Σοβαρά μιλώντας…
Αντι Γκαρσία: …μας υποχρέωσε να υπογράψουμε στο συμβόλαιό μας ότι θα συμπαθήσουμε ο ένας τον άλλον.
Στίβεν Σόντεμπεργκ: …είναι θέμα κάστινγκ. Πρέπει να ξέρεις, όχι απλά ποιος είναι κατάλληλος για τον ρόλο, αλλά και ποιος θα αποδειχτεί συνεργάσιμος και όχι πριμαντόνα.
Αρχικά δηλώσατε άπειρος για να γυρίσετε μία τέτοια ταινία, κάτι που δεν μπορώ να πιστέψω για τον άνθρωπο που κατάφερε να συναρμολογήσει το Traffic…
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Είναι διαφορετικό είδος σκηνοθεσίας. Υπάρχουν σκηνοθέτες, όπως ο Σπίλμπεργκ, ο Φίντσερ, ο ΜακΤίρναν που μπορούν να γυρίσουν τέτοια φιλμ με το ένα χέρι δεμένο στην πλάτη. Σκέφτονται αυτόματα 3 διαστάσεις, χώρο, γεωγραφία, γεωμετρία… Κόβουν ιλιγγιωδώς και πάντα ξέρουν που βρίσκονται. Αυτό είναι χάρισμα, κι εγώ δεν το έχω εκ φύσεως. Επρεπε να μελετήσω, να μπω στο μυαλό τους. Νοίκιαζα ταινίες τους και τις μελετούσα καρέ-καρέ. Πώς στήνουν την κάμερα, πόσο ψηλά, τι φακό χρησιμοποιούν, πώς χορογραφούν τη δράση, πόσο γρήγορα κόβουν… Πήρα ένα ψηφιακό εκτυπωτή, τύπωνα τα freeze frames και έκανα το προσωπικό μου αλφαβητάρι. Αρχικά είχα αγχωθεί υπερβολικά, γιατί πράγματα δεν έδεναν αμέσως. Μετά όμως θυμήθηκα ότι ο κόσμος δεν πάει σινεμά για τις δικές μου εμμονές. Χαλάρωσα και ακολούθησα το σενάριο.
Και μέσα σ’ όλα αυτά κερδίσατε και ένα Οσκαρ …
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Πάντως το βραβείο δεν σε κάνει καλύτερο ή εξυπνότερο. Απλά σε σταματάνε περισσότερο στο δρόμο.
Αυτή η αναγνώριση από ένα πιο mainstream κοινό σας τρομάζει ή σας προκαλεί;
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Δεν υπάρχει διαφορά στην ευθύνη σου απέναντι σε μία ταινία. Γι’ αυτό και από την αρχή της καριέρας μου αρνήθηκα τον διαχωρισμό μεταξύ ανεξάρτητου και εμπορικού σινεμά. Υπάρχει καλό και κακό σινεμά. Αλλωστε δεν υπάρχει έλλειψη από καλλιτεχνικές ταινίες. Καλές εμπορικές ταινίες που να ανοίγουν σε 3.000 αίθουσες δεν υπάρχουν. Γι’ αυτό κάναμε την εταιρεία παραγωγής με τον Τζορτζ. Για να σπρώξουμε ανθρώπους σαν τον Κρίστοφερ Νόλαν στο εμπορικό σινεμά. Και τους ρωτάμε όλους αν θέλουν να δουλέψουν με μεγάλους σταρ ή θέλουν να παραμείνουν στα artiplex και όλοι απαντάνε το ίδιο: έχουν κουραστεί να μη βλέπει ο κόσμος τις ταινίες τους.
Εγκυμονεί κινδύνους αυτή η μετάβαση;
Στίβεν Σόντεμπεργκ: Οχι αν έχεις καλό σενάριο…
Τζορτζ Κλούνεϊ: Η αλήθεια είναι ότι μπορείς να χαθείς σ’ ένα μεγάλο σχέδιο. Οι χαρακτήρες χάνονται, η ιστορία χάνεται, ακόμα και το στιλ σου επηρεάζεται. Θυμάστε τις παλιές ταινίες του Γούντι Αλεν που όλοι μίλαγαν ταυτόχρονα; Τώρα υπογράφεις για μία μεγάλη ταινία και υπάρχει ένας ψυχρός χορογραφημένος επαγγελματισμός. Πάνε εκείνες οι εποχές…
Απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησαν οι συντελεστές της ταινίας Η Συμμορία των Εντεκα στην Πόλυ Λυκούργου. Ολόκληρη η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τεύχος 130 του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ
