Τόλκιν: Ο Αρχοντας των Μύθων

&00
Ο Τζον Ρόναλντ Ρόιελ Τόλκιν γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1892 στη Νότια Αφρική. Εχασε τον πατέρα του σε ηλικία μόλις τεσσάρων χρόνων, τη μητέρα του όταν ήταν δώδεκα, και αγάπησε τις λέξεις. Αυτή του η κλίση τον οδηγεί να σπουδάσει τα περί του Λόγου και να διδάξει Φιλολογία και Αγγλική Γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ως το 1959, χρονιά που παραιτείται για να ασχοληθεί απρόσκοπτα με τη συγγραφή όλο και περισσότερων λεπτομερειών, μικρών πινελιών αν θέλετε, που δυναμώνουν το κοσμογονικό του έργο.

Γλωσσοπλάστης από μικρή ηλικία, θέτει τις βάσεις για τη δημιουργία των γλωσσών που θα δώσουν πνοή και λαλιά, στα όντα που ζουν στις σελίδες του “Αρχοντα Των Δαχτυλιδιών” (1954 -1955). Με κυριότερο στήριγμα κεντροευρωπαϊκούς και βορειοευρωπαϊκούς μύθους και δοξασίες, θα στήσει το σκηνικό κατ αρχάς του “Χόμπιτ” (1937), και κατόπιν του “Αρχοντα”, που αρχίζει να γράφει αμέσως μετά, τελειώνοντάς το στα 1949.

Το προαναφερθέν στήριγμα, όμως, αποτελεί το γενικό καμβά όπου επάνω του θα συνθέσει και θα προσθέσει τη δικιά του, απόλυτα προσωπική, δημιουργία: τη Μέση Γη, την οποία εφοδιάζει με όλο το σχετικό υπόβαθρο: θεογονία, θεολογία, κοσμογονία, μυθολογία, προφορικό και γραπτό λόγο όλων των φυλών της, ιστορία, καθώς και παραδόσεις που πηγαίνουν πολύ πίσω στο χρόνο. Ενας χώρος που η Μαγεία σημαδεύει ανεξίτηλα όλες τις μορφές Ζωής. Ενας τόπος όπου τα Ξωτικά, οι Νάνοι, οι Μάγοι, οι Άνθρωποι, και μια ποικιλία Δαιμονικών και κακόβουλων Όντων κατοικούν και έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, όχι πάντα με τον ειρηνικότερο τρόπο.


Σκοπίμως δεν τοποθετήσαμε στην παραπάνω σειρά τους Χόμπιτ, μια και είναι φανερό ότι ο Τόλκιν τους συμπαθεί περισσότερο από όλα τα άλλα πλάσματα που έπλασε. Απόδειξη, ο ρόλος που δίνει σ έναν εκπρόσωπο αυτού του λαού: αυτόν του ηρωικού Δαχτυλιδοκουβαλητή, που του έμελλε να κρατήσει στο χέρι του, κυριολεκτικά, τη μοίρα ενός ολόκληρου κόσμου σε τρεις τεράστιους τόμους αφήγησης κακουχιών, παράξενων συμμαχιών, “σκοτεινών” συμβάντων, στερήσεων, απέλπιδων μαχών, για να παλέψει ενάντια στο Αρχέγονο Κακό σχεδόν μόνος του στο τέλος. Το ρόλο του επωμίστηκε ο Φρόντο Μπάγκινς, ξάδελφος -αρκετά νεότερος, βέβαια- του Μπίλμπο Μπάγκινς, “κλέφτη” και “ιδιοκτήτη” για χρόνια του Δαχτυλιδιού.

Το Δαχτυλίδι θα δοθεί στον Φρόντο την ημέρα που ο Μπίλμπο γίνεται 111 χρόνων, κατόπιν συμβουλής και οδηγίας του Γκάνταλφ του Γκρίζου, ενός από τους πέντε μεγάλους Μάγους που οι Θεοί έστειλαν στη Μέση Γη για να βοηθήσουν τα πλάσματά της ενάντια στο Κακό. Ο Σάουρον, που ενσαρκώνει, τρόπος του λέγειν, το εν λόγω Κακό, είναι Θεός κι αυτός, ένας αρχετυπικός έκπτωτος άγγελος που γυρεύει εκδίκηση από τους αδελφούς του. Αλλά και ένας από τους Μάγους, ο Σάρουμαν ο Λευκός -διόλου τυχαία η κοινή ρίζα των δύο ονομάτων- επιλέγει την παράταξη του Κακού. Η προσχώρηση αυτή σηματοδοτεί την αυγή μιας καινούργιας εποχής, μιας τρίτης εκστρατείας -έχουν προηγηθεί άλλες δύο, όπου το Κακό έχει ηττηθεί κατά κράτος- για την κατάκτηση του Κόσμου.

Ο Τόλκιν ονομάζει αυτήν την εποχή Τρίτη Εποχή, και αυτής τα συμβάντα απαρτίζουν το έπος του, που εμείς ως αναγνώστες και μετέπειτα λάτρεις, καλούμαστε να διαβάσουμε ή να δούμε. Η Τρίτη Εποχή είναι η εποχή του “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών”. Η τρίτη και η φαρμακερή ίσως, καθώς “Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού”, τίτλος εξ’άλλου και του πρώτου βιβλίου της τριλογίας, καλείται να δώσει την ύστατη μάχη απέναντι στο Κακό. Η συνέχεια επί της οθόνης, τα επόμενα δύο χρόνια, μέσα από την τριλογία του Πίτερ Τζάκσον ή στις σελίδες των μαγικών τόμων του Τόλκιν. . .


Σταμάτης Περιβολαράκης