Ενώ το φεστιβάλ ξεκίνησε ήδη να μετρά τις μέρες ανάποδα μέχρι την λήξη του, οι θεατές μοιάζουν να αναζητούν ματαίως την “μεγάλη” ταινία. Με τις εξαιρέσεις των ταινιών εκείνων που έφτασαν στην Θεσσαλονίκη με τη φήμη τους ήδη χτισμένη, σπουδαίες καινούριες ανακαλύψεις δεν έχουν γίνει.
Κοινή πεποίθηση όλων όσων τις αναζητούν πάντως, είναι πως το καλύτερο μέρος για να ψάξεις είναι σίγουρα το πρόγραμμα των “Νέων Οριζόντων”. Το Διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ είναι για μια ακόμη χρονιά αδιάφορο. Την ίδια στιγμή, ένα φεστιβάλ που υποτίθεται κοιτάζει το κινηματογραφικό μέλλον ξοδεύει όλη την ενεργητικότητά του και -αρκετά χρήματα- για την μετάκληση επισκεπτών σαν την Φέι Ντάναγουέι που εξαργυρώνουν την φήμη του παρελθόντος τους με “τουρνέ” επί πληρωμή σε φεστιβάλ ανά τον πλανήτη. Θα πείτε, τα φλας των φωτορεπόρτερ ανάβουν πολύ περισσότερο έτσι, όμως επειδή εμάς μας ενδιαφέρει το σινεμά και όχι τα κοσμικά, δεν μπορούμε παρά να μην διαπιστώσουμε το σχιζοφρενικό του πράγματος.
Για να γυρίσουμε όμως στα κινηματογραφικά, η έκπληξη των ημερών δεν ήταν άλλη από την ταινία του Στράτου Τζίτζη Σώσε Με, μια ιστορία μικρών προδιαγραφών, χαμηλού προϋπολογισμού, αλλά υψηλού αντίκτυπου. Μέσα από την καθημερινότητα μιας τριαντάρας γυναίκας που ζει στην Αθήνα και προσπαθεί να επιβιώσει, ο Τζίτζης στήνει μια ταινία που έχει μέσα της ταλέντο, δύναμη, συναίσθημα και κυρίως αλήθεια. Γυρισμένη με ελάχιστα χρήματα αλλά προφανώς με πάθος και αφοσίωση, επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο πως το καλό σινεμά ξεκινά και καταλήγει στην ψυχή.
Θετικές εντυπώσεις άφησε και το Κι Αύριο Μέρα Είναι της Δώρας Μασκλαβάνου μια ταινία που μέσα από την καθημερινή ιστορία μιας γυναίκας που ψάχνει διαμέρισμα κατορθώνει να στήσει αληθοφανείς χαρακτήρες και καταστάσεις και να στοχεύσει με επιτυχία στην καρδιά. Η βραβευμένη στο Μόντρεαλ ταινία του Χρίστου Γεωργίου Κάτω από τ Αστρα από την άλλη, αναδεικνύει έναν σκηνοθέτη που αξίζει να προσέξουμε, αλλά χάνει την ευκαιρία να γίνει μια αληθινά σπουδαία ταινία λόγω της συναισθηματικής φόρτισης του θέματος που μοιραία αντανακλάται στο σενάριο.
Στα υπόλοιπα προγράμματα οι Νέοι Ορίζοντες εξακολουθούν να μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας παρουσιάζοντας φρέσκα και αξιοπρόσεκτα κινηματογραφικά δείγματα από τον κινηματογραφικό πλανήτη. Ανάμεσα στις ταινίες του Κινέζου Στάνλεϊ Κουάν, του Τσέχου Γιαν Χρέμπεκ, τις προκλητικές εικόνες της Κλερ Ντενί στο Κάθε Μέρα και Χειρότερα και την ασκητική ποίηση του Νταμιέν Οντούλ στην Ανάσα, ανακαλύπτουμε το σημερινό πρόσωπο του παγκόσμιου σινεμά μέσα από μια εμπνευσμένη και ευφάνταστη επιλογή. Ανάλογο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το αφιέρωνα στο νέο Αργεντίνικο Κινηματογράφο ο οποίος σε αντίθεση με την οικονομία της χώρας μοιάζει να βρίσκεται σε περίοδο άνθησης.
Αυτά για όσους ενδιαφέρονται για τις ταινίες.
Για τους υπόλοιπους η Φέι Ντάναγουέι έχει φύγει και ο Δημήτρης Κολλάτος έχει ξεκινήσει ήδη να φωνάζει για τον “εξοστρακισμό” της ταινίας του Αλέξανδρος και Αϊσέ σε απογευματινή προβολή. . . Περαστικά μας.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
42ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Συμφωνίες . . . και ασυμφωνίες
42ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Πανόραμα Ελληνικού Κινηματογράφου
42ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: ante portas
Το «Heat 2» ξεκινά γυρίσματα, το «Heat 3» είναι ήδη στα σκαριά
Η Amazon εκτιμά ότι το σίκουελ του Μάικλ Μαν μπορεί να βγάλει περί τα 500 εκατομμύρια δολάρια, ο δημιουργός λέει…
