Αν το περσινό αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο έμοιαζε μάλλον αναπόφευκτη επιλογή, φέτος το αφιέρωμα στον Τζον Μπούρμαν ηχεί κάπως σαν έκπληξη: Ο Μπούρμαν είναι σκηνοθέτης που τα τελευταία χρόνια κινείται με άνεση ανάμεσα στην πιο προσωπική γραφή και το mainstream. Εντούτοις, η 36ετής καριέρα του πίσω από την κάμερα είναι αρκετή για να δικαιολογήσει την απόφαση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να τον τιμήσει με μια ρετροσπεκτίβα στο έργο του, δίνοντας στους θεατές την ευκαιρία να απολαύσουν ξανά στη μεγάλη οθόνη σπάνια αριστουργήματα όπως το Οταν Ξέσπασε η Βία, αλλά και πιο πρόσφατες δημιουργίες όπως ο θαυμάσιος Στρατηγός. Στις δέκα συνολικά μέρες που θα διαρκέσει το Φεστιβάλ (από 9-18 Νοεμβρίου) θα πραγματοποιηθούν οι καθιερωμένες “Ματιές στα Βαλκάνια” κι ένα αφιέρωμα στο Νέο Αργεντίνικο Κινηματογράφο. Αναμφίβολα όμως, το βάρος της διοργάνωσης σηκώνει το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα, που σχηματίζεται με άξονα τις δημιουργίες νέων σκηνοθετών από τη διεθνή κινηματογραφική σκηνή. Τις υποψηφιότητες για το Χρυσό Αλέξανδρο συμπληρώνουν και δύο ελληνικές ταινίες, για τις οποίες ωστόσο τα χείλη του Μισέλ Δημόπουλου μένουν ακόμα σφραγισμένα…
Νέοι Ορίζοντες
Ανέκαθεν το πιο “ριζοσπαστικό” τμήμα του Φεστιβάλ, οι Νέοι Ορίζοντες παρουσιάζουν φέτος ένα ιδιαιτέρως πλούσιο πρόγραμμα κι έναν εξίσου δυνατό κορμό αφιερωμάτων. Μεταξύ των δέκα διεθνών επιλογών ξεχωρίζει η Δασκάλα του Πιάνου του Μίκαελ Χάνεκε (επίσημος καλεσμένος της διοργάνωσης), η οποία έρχεται από το Φεστιβάλ των Καννών συνοδευόμενη από δύο βραβεία ερμηνείας αλλά και… αντιδράσεις για τη γραφικότητα της ψυχολογικής και σωματικής βίας που απεικονίζει.
Στο ίδιο πρόγραμμα, εξαιρετικά ενδιαφέρον λόγω επικαιρότητας διαφαίνεται το Κανταχάρ του Μοχσέν Μαχμαλμπάφ, που καταγράφει με ημι-ντοκιμαντερίστικο στιλ την οδύσσεια μιας εκπατρισμένης Αφγανής στα βάθη της Μέσης Ανατολής. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Hi, Tereska του Πολωνού Ρόμπερτ Γκλίνσκι, το οποίο έχει κάνει το γύρο του φεστιβαλικού κυκλώματος, κερδίζοντας μάλιστα στο Κάρλοβι Βάρι το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής.
Ακόμη: αφιέρωμα στο Νέο Γερμανικό και Νέο Γαλλικό Κινηματογράφο (με το “οριακό” Trouble Everyday της Κλερ Ντενί να κλέβει την παράσταση), καθώς και στο βραβευμένο σκηνοθέτη του Χονγκ Κονγκ, Στάνλεϊ Κβαν.
Στο τμήμα του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου συμμετέχει το αμφιλεγόμενο Bully του Λάρι Κλαρκ, κατευθείαν από το διαγωνιστικό του πρόσφατου Φεστιβάλ Βενετίας, ενώ μια ενδιαφέρουσα διάσταση στις φετινές επιλογές δίνει το πρόγραμμα 3×3, στο οποίο θα προβληθούν τρεις επιλεγμένες ταινίες από τρεις σκηνοθέτες: τη Ραξάν Μπανί Ετεμάντ (Ιράν), το Γιαν Ζεϊμπέκ (Τσεχία) και τον Πίτερ Γκόταρ (Ουγγαρία).
Σε συνδυασμό με τις ελκυστικές παράλληλες εκδηλώσεις και την πλούσια νυχτερινή ζωή της πόλης, το 42ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου σχηματίζει αναμφίβολα ένα συναρπαστικό μωσαϊκό θεαμάτων, που υπόσχεται να προσελκύσει φέτος όλο και περισσότερους επισκέπτες. Να είστε εκεί…
Λουίζα Χριστοφίλου
