39ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης: Η ζωή συνεχίζεται

Ενώ ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ρούντολφ Τζουλιάνι έδινε την εντολή να ξαναρχίσουν γυρίσματα στους δρόμους του πληγωμένου Μανχάταν, η επιβεβαίωση από το στόμα των διοργανωτών του New York Film Festival πως η διοργάνωση θα ξεκινήσει κανονικά ήχησε σα βάλσαμο στους πολίτες της ταλαιπωρημένης πόλης. Το Φεστιβάλ, που έχει μη-διαγωνιστικό χαρακτήρα, συγκεντρώνει κάθε χρόνο στο Lincoln Center τις πιο σημαντικές παραγωγές από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

Φέτος, με έντονο το άρωμα του περασμένου Φεστιβάλ των Καννών, η διοργάνωση στρέφει το βλέμμα της στη Γαλλία και τους πάλαι ποτέ εκπροσώπους του “νέου κύματος”.

Την επίσημη πρεμιέρα του Φεστιβάλ, στις 28 Σεπτεμβρίου, πραγματοποίησε το Va Savoir (Τρέχα Γύρευε) του Ζακ Ριβέτ, μια σπονδυλωτή κομεντί με απόηχους… Πιραντέλο και Ρόμπερτ Αλτμαν, η οποία άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στις Κάννες. Ενώ τη διοργάνωση θα κλείσει στις 14 Οκτωβρίου το “τρομερό παιδί” του γαλλικού σινεμά, Ζαν-Λικ Γκοντάρ με το Eloge de l’ Amour (Ελεγεία Ερωτος), μια ταινία-προβληματική πάνω στις έννοιες της τέχνης, της ιστορικής μνήμης και του έρωτα, που έχει ήδη διχάσει την κριτική τόσο για τον (συνηθισμένο για τον Γκοντάρ) έντονο αντι-αμερικανισμό της, όσο και για τον πρωτοπόρο, ακραία φορμαλιστικό και ακαδημαϊκό της χαρακτήρα. Η Γαλλία εκπροσωπείται κι από άλλες πέντε μεγάλου μήκους ταινίες, ανάμεσα στις οποίες το εντυπωσιακό οπτικό πείραμα L Anglaise et le Duc (Η Λαίδη και ο Δούκας) του Ερίκ Ρομέρ, γυρισμένο με ψηφιακή κάμερα και την τεχνική της διπλοτυπίας εικόνων.


Από τις υπόλοιπες συμμετοχές, την προσοχή αναμένεται να κλέψουν ταινίες με ιδιαίτερα τολμηρό περιεχόμενο, όπως η Σαρκική Εξάρτηση του Πατρίς Σερό και το A Ma Soeur! (Στην αδερφή μου) της Κατρίν Μπρεϊγιά, το οποίο ακολουθεί στα χνάρια του γραφικά σεξουαλικού Romance, με μια εξίσου ωμή εξερεύνηση της σχέσης ανάμεσα σε δυο αδελφές, η μία εκ των οποίων είναι όμορφη και τυραννική και η δεύτερη χοντρή και παθητική απέναντι στα βασανιστήρια της αδερφής της (το σοκαριστικό αιματοβαμμένο φινάλε της ταινίας έχει ήδη προκαλέσει ποικίλα σχόλια).
Ενώ στη διοργάνωση αναμένεται να κυριαρχήσουν το τεχνολογικό πείραμα animation Waking Life του Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ, η ρομαντική κομεντί Italian for Beginners της Λόνε Σέρφιγκ (πρώτη ταινία του Δόγματος 95 γυρισμένη από γυναίκα), η δημοφιλής στο φεστιβαλικό κύκλωμα κομεντί Y Tu Mama Tambien του Μεξικανού Αλφόνσο Κουαρόν, η τιμημένη με το βραβείο Jean Vigo μεσαίου μήκους Ce Vieux Reve Qui Bouge (Το Παλιό Όνειρο που Κινείται) του Αλαίν Γκιροντί, το επίκαιρο θεματολογικά Baran του Ιρανού Ματζίντ Ματζίντι για μια Αφγανή που παριστάνει τον άντρα για να δουλέψει σε ιρανική οικοδομή που “φιλοξενεί” λαθρομετανάστες, το βραβευμένο στη Βενετία L Emploi du Temps (Τάιμ Αουτ) του Λοράν Καντέτ καθώς και οι ταινίες των “πρωτάρηδων” Νταμιάν Οντούλ Le Souffle (Βαθιά Ανάσα), που “χαιρετά” την απλοϊκή συμπεριφορά των επαρχιωτών και το σκοτεινό δράμα σχέσεων La Cienaga (Ο Βάλτος) της Αργεντινής Λουκρέσια Μαρτέλ.


Το φεστιβάλ πλαισιώνουν επίσης ο Χρυσός Φοίνικας του Φεστιβάλ Καννών, Το Δωμάτιο του Γιου Μου του Νάνι Μορέτι, το συγκινητικό Vοu Para Casa (Γυρίζω Σπίτι) του 92χρονου Μανοέλ ντε Ολιβέιρα, το ονειρικό Mulholland Drive του Ντέιβιντ Λιντς καθώς και επιλεγμένες μικρού μήκους δημιουργίες.



Λουίζα Χριστοφίλου