“Κάποιοι φίλοι μου σοκαρίστηκαν όταν επέλεξα να παίξω τον Ρεϊνάλντο, που ήταν γκέι. Πιστεύουν ότι καταστρέφω την εικόνα μου. Η εικόνα μου όμως, δεν ικανοποιεί την ανάγκη μου να δοκιμάζω διαφορετικούς ρόλους και να μπορώ να εκπλήσσω διαρκώς τον εαυτό μου”.
Δείτε το trailer της ταινίας.
| 56kbits |
| 128kbits |
| 256kbits |
Ο Χαβιέ Ενθινας Μπάρντεμ ήρθε στον κόσμο πριν από 32 χρόνια, μέσα στην προστατευτική αγκαλιά μιας περίφημης οικογένειας ηθοποιών, στα Κανάρια νησιά της Ισπανίας. Γονείς και παππούδες του επέτρεψαν να ανακαλύψει το ταλέντο του σε ηλικία 6 χρόνων, κάνοντας τα πρώτα του βήματα στο θέατρο και το σινεμά (El Pucaro), πριν το ακονίσει στην εφηβεία του, τότε που ταξίδεψε σε όλη την Ισπανία μαζί με μια ανεξάρτητη θεατρική ομάδα.
Παράλληλα, καταπιανόταν με όσους τηλεοπτικούς ρόλους του τραβούσαν την προσοχή για να εξοικειωθεί με το φακό. Το 1992, με το Jamon, Jamon, έκλεψε ανάσες λαχτάρας από τα κορίτσια (και τρία από τα σημαντικότερα βραβεία ερμηνείας) της πατρίδας του.
Η “φυγή” του Αντόνιο Μπαντέρας στην Αμερική έπαψε να μουσκεύει μαντίλια σε ισπανικά γυναικεία χέρια: το νέο αντικείμενο λατρείας είχε βρεθεί. Μόνο που ο Μπάρντεμ δεν ήξερε τι σημαίνει σταρ και δεν ενδιαφερόταν να μάθει. Αποφασισμένος να ξεφύγει από την παγίδα του συμβόλου του σεξ έβαλε – ασυνείδητα – στοίχημα με τον εαυτό του να είναι αγνώριστος από ταινία σε ταινία (από άνεργος ηθοποιός στο Στόμα με Στόμα μέχρι παραπληγικός αστυνομικός στην Καυτή Σάρκα, με πολυσυζητημένες, άπαιχτες στην Ελλάδα, ενδιάμεσες στάσεις).
Το 1998 ταρακούνησε το Φεστιβάλ Βερολίνου ενσαρκώνοντας ένα μεγαλομανή serial-killer στο αιματοβαμμένο cult θρίλερ του Αλεξ ντε Λα Ιγκλέσια Perdita Durango. Ο τρόπος που γείωσε τον παρανοημένο ήρωά του, του εξασφάλισε το βραβείο κοινού, αλλά και πολλές επικρίσεις. Κάποιοι δεν κατάλαβαν την απόφασή του να πρωταγωνιστήσει σε μια τόσο βίαιη ταινία.
“Ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα να δουλέψω για πρώτη φορά στα αγγλικά”, απαντά ο ίδιος. “Προτεραιότητά μου είναι να κατανοήσω το χαρακτήρα, να εισχωρήσω στο εσωτερικό του… Το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, αφού τα φτωχά αγγλικά μου δε μου επέτρεψαν να πειραματιστώ και να αυτοσχεδιάσω. Κι αντίθετα με εμένα που ήμουν δέσμιος της γλώσσας, ο Ρόμεο, ο ήρωάς μου, διακατέχεται από μια παράδοξη αίσθηση ελευθερίας”.
Μετά την… καταιγίδα, που τον σύστησε σε ένα ευρύτερο κοινό, ακολούθησε το Ανάμεσα στα Πόδια μαζί με πολλά ακόμα βραβεία ερμηνείας. Και μετά σιωπή. Δημιουργική σιωπή. “Ο Τζούλιαν Σνάμπελ με πήρε στις 2 η ώρα το πρωί. Είχε δει την οντισιόν μου για το Πριν Πέσει η Νύχτα“, θυμάται ο Μπάρντεμ. “Θέλω να γίνεις ο Ρεϊνάλντο”, είπε. Του απάντησα ότι δεν μπορώ γιατί δε μιλάω ούτε αγγλικά ούτε κουβανέζικα. Επιπλέον είμαι μεγαλόσωμος, ενώ ο Ρεϊνάλντο ήταν πραγματικά μικροσκοπικός. Μου είπε “νομίζω ότι έχεις έντονη την αίσθηση του πόνου μέσα σου και ο Ρεϊνάλντο πονά πολύ”.
Σκέφτηκα πως αυτό ήταν ένας καλός λόγος. Εχασα 15 κιλά, έκανα 6 ώρες αγγλικά κάθε μέρα κι (ξανά)έμαθα τα ισπανικά από τους Κουβανούς της Νέας Υόρκης. Πήγα στην Αβάνα γιατί ήθελα να ξεκαθαρίσω μέσα μου τι ήθελα να κάνω. Τελικά δέχτηκα, γιατί ο εφιάλτης που έζησε ο Ρεϊνάλντο δεν είναι μόνο πρόβλημα της Κούβας. Είναι πρόβλημα όλων μας, αφού ως ανθρώπινα πλάσματα αδυνατούμε να αγαπήσουμε τις διαφορές μας”.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
