Για την Κάθριν Μπίγκελοου, που στη χώρα μας, κατ’ εξαίρεση, δεν χαίρει της εκτιμήσεως που χαίρει στον υπόλοιπο κόσμο, όπου οι ταινίες διδάσκονται κατά κόρον σε πανεπιστήμια από φεμινιστική και μεταμοντέρνα σκοπιά, το σινεμά παρέχει μια άριστη πλατφόρμα πάνω στην οποία έχει εφαρμόσει τόσο την τεχνική εκζήτηση όσο και μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διαλεκτική πάνω στα φύλα, τις φυλές, τη βία και τα κινηματογραφικά είδη.
Διαλέξαμε πέντε ταινίες (από τις μόλις έντεκα) μιας φιλμογραφίας 37 χρόνων που, κατά την γνώμη μας, αποτυπώνουν καλύτερα τόσο την σκηνοθετική της μαεστρία όσο και την προσθήκη της σε μια ιδεολογική κι αισθητική συζήτηση που την καθιστούν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μοντέρνες φωνές του αμερικανικού σινεμά.
