Το 1971, ο Ανθρωπος Που Αντίκρισε Την Κόλαση ήταν ο Τσάρλτον Ιστον. Το 2007, είναι ο Γουίλ Σμιθ.
Μετά το Κυνήγι Της Ευτυχίας, ο 39χρονος ηθοποιός επιδίδεται σ’ εκείνο των μεταλλαγμένων τεράτων σε μια Αμερική μετά την καταστροφή, όπου μολυσματικός ιός έχει αποδεκατίσει τον πληθυσμό και έχει αφήσει ελάχιστους επιζώντες υγιείς, ανάμεσά τους και τον ίδιο (μικροβιολόγο στο επάγγελμα) ήρωα.
Στο κλασικό μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Μάθεσον «Ι Am Legend» (που η διασκευή του ’71 μετονόμασε σε The Omega Man), η δράση τοποθετείται στο Λος Αντζελες και οι μεταλλαγμένοι επιζώντες που το λυμαίνονται είναι βρικόλακες. Στο ριμέικ του Φράνσις Λόρενς, πόλη-φάντασμα γίνεται η Νέα Υόρκη και τα τέρατα, εξ ολοκλήρου ψηφιακά, θυμίζουν περισσότερο τα… Ορκ από την τριλογία του Αρχοντα Των Δαχτυλιδιών.
Κι όμως, πρόκειται περισσότερο για ένα υπαρξιακό δράμα παρά για μια μελλοντολογική περιπέτεια τρόμου, σύμφωνα με τον Γουίλ Σμιθ. Να τον πιστέψουμε; Με τον Ακίβα – Μπάτμαν Και Ρόμπιν- Γκόλντσμαν στο σενάριο και τον σκηνοθέτη του εφετζίδικου κι όχι ιδιαίτερα επιτυχημένου από εισπρακτική ή καλλιτεχνική άποψη Constantine πίσω από το φακό, λίγο δύσκολο.
