Την ώρα κατά την οποία η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία γυρισμένη με… κινητό τηλέφωνο είναι γεγονός και οι κινηματογραφικές αίθουσες οι οποίες μπορούν να υποστηρίξουν ψηφιακή προβολή αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο σε ολόκληρο τον κόσμο, κάποιοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι ταινίες γυρίζονται, άρα και πρέπει να προβάλλονται, μόνο σε σελιλόιντ.
Προφανώς για να μη στέλνει ο καθένας τα γυρισμένα σε βίντεο βαφτίσια του γιου του ή την εκδρομή με τους φίλους του να διεκδικήσουν διακρίσεις (και χρηματικά έπαθλα φυσικά), τα Κρατικά Βραβεία δέχονται ως υποψήφιες μόνο όσες ταινίες κατατίθενται σε φιλμ. Κάτι το οποίο πριν από μερικά χρόνια μπορεί να έμοιαζε λογικό, τώρα όμως φαντάζει μάλλον παράλογο, αν όχι και… παράνομο!
«Το The Last Porn Movie χρηματοδοτήθηκε από το κράτος, μέσω του Κέντρου Κινηματογράφου, ως ταινία» μας λέει ο σκηνοθέτης Κώστας Ζάπας. «Ταξιδεύει στα φεστιβάλ – Μόντρεαλ, Κίεβο – συναγωνιζόμενο ταινίες που προβάλλονται σε φιλμ. Το να αρνούνται τη συμμετοχή του στα Κρατικά Βραβεία είναι άδικο, αλλά, το κυριότερο, παράνομο, καθώς παραβιάζει τις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού. Σε κάποιες ταινίες επιτρέπεται να διεκδικήσουν βραβεία και σε κάποιες άλλες, τις οποίες το κράτος έχει αναγνωρίσει ως ισότιμες, απαγορεύεται. Θα μπορούσαμε να ζητήσουμε ασφαλιστικά μέτρα και να μην απονεμηθούν Κρατικά Βραβεία φέτος, δεν είναι όμως ηθικά σωστό απέναντι στους ανθρώπους του χώρου οι οποίοι είναι υποψήφιοι και δεν φταίνε σε τίποτα».
Από όποια πλευρά, καλλιτεχνική ή εμπορική, το δει κανείς, είναι σαφές ότι δεν εξυπηρετεί πλέον καμία ανάγκη το να υποχρεώνεις σκηνοθέτες και παραγωγούς να μεταφέρουν τις ταινίες τους στο σελιλόιντ. Η αλλαγή της σχετικής διάταξης που αφορά στα Κρατικά Βραβεία επιβάλλεται να αλλάξει άμεσα – μια καλή ευκαιρία για να επανεξεταστεί όλη η λογική και το πλαίσιο του συγκεκριμένου θεσμού.
Χ.Μ.
