• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AOAFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER

Οι μανίες των νέων σινεφίλ

18 Απρ 2007 | Θέματα | 0 comments

Τις ανακαλύψαμε, τις δοκιμάσαμε και έχουμε να πούμε μόνο το εξής: Enter at your own risk.
Συντάκτης: Cinemagazine Team
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Τις ανακαλύψαμε, τις δοκιμάσαμε και έχουμε να πούμε μόνο το εξής: Enter at your own risk.

Από τον Γιώργο Κρασσακόπουλο

Μανία 01 / downloading
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Μια γρήγορη σύνδεση σε βοηθά να στείλεις εύκολα ένα attachment μερικών megabyte. Για έναν πολύ μεγάλο αριθμό χρηστών, όμως, εξυπηρετεί κι έναν πολύ πιο ευχάριστο -αν και συνήθως παράνομο- σκοπό.


Το downloading αποτελεί την καινούρια αγαπημένη απασχόληση μιας μεγάλης μερίδας χρηστών που ανακάλυψαν ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να δουν τις τελευταίες χολιγουντιανές παραγωγές εκτός από το να πάνε σινεμά ή να τις αναζητήσουν στα πακετάκια των πλανόδιων πωλητών. Και αρκούσε η άφιξη του bit torrent και του peer to peer πρωτοκόλλου – των δύο software που θα δημιουργούσε ο διάσημος κύριος με το όνομα Μπραμ Κοέν, για να αλλάξουν ριζικά το τοπίο κάνοντας τη μεταφορά μεγάλων αρχείων παιχνιδάκι.


Σκεφθείτε το εξής: μετράμε ήδη οκτώ χρόνια από την εμφάνιση του Napster που υποτίθεται ότι θα εξαφάνιζε τη μουσική βιομηχανία – κάτι που φυσικά δεν συνέβη, ακόμη κι αν της δημιούργησε σοβαρά προβλήματα. Η κινηματογραφική βιομηχανία δείχνει να βρίσκεται περίπου στο ίδιο σημείο με αυτό που βρισκόταν η μουσική στις αρχές της δεκαετίας, ακόμη κι αν, παρά τις καταστροφολογικές κραυγές, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα γι αυτήν. Εκτός του ότι στη συνείδηση της μεγαλύτερης μερίδας του κοινού ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσεις μια ταινία είναι (ακόμη) στο σινεμά, ο όγκος του αρχείου μιας ταινίας κάνει το κατέβασμά του πιο δύσκολο από αυτή ενός δίσκου -έστω κι αν αυτό μειώνεται μέρα με τη μέρα.


Συν τοις άλλοις, ο μεγαλύτερος όγκος εικόνας που μεταφέρεται μέσω των δικτύων δεν είναι στην πραγματικότητα κινηματογραφικές ταινίες. Μπορεί πολλοί χρήστες των δικτύων να αναζητούν το «300», εντούτοις πολλοί περισσότεροι κατεβάζουν κάθε μέρα το «300 Βlowjobs» (ας πούμε…) ή το καινούργιο επεισόδιο του τηλεοπτικού «24». Το πορνό αποτελεί με διαφορά τον μεγαλύτερο καταναλωτή… bandwidth για λόγους που γίνονται εύκολα κατανοητοί και οι τηλεοπτικές σειρές ακολουθούν με απόσταση πριν τις ταινίες.


Μαθαίνοντας από το στραπάτσο και την κοντόφθαλμη λογική των δισκογραφικών εταιρειών, η τηλεόραση και τα στούντιο δεν θέλουν να επαναλάβουν τα ίδια λάθη. Σειρές και ταινίες για νόμιμο downloading μπορείτε να βρείτε παντού στην πολιτισμένη δύση, από το amazon (www.amazon.com ) και το itunes (www.itunes.com ) μέχρι το νομοταγές πλέον επίσημο site του bit torrent και του azureus. Συν τοις άλλοις, οι δημιουργοί του Skype και του Kazaa Νίκολας Ζένστρομ και Γιάνους Φρίις ετοιμάζονται να βγάλουν από την beta φάση του το Joost, το πρώτο τηλεοπτικό δίκτυο όπου εσείς θα διαλέγετε το περιεχόμενο και το πρόγραμμα του.


Μπορεί να ακούγεται υπερβολικά αισιόδοξο, όλα όμως δείχνουν ότι οι μέρες που η σειρά ή η ταινία της επιλογής σου θα είναι διαθέσιμη την ίδια στιγμή σε όλους, σε καλή ποιότητα και δίχως τον φόβο του να σου χτυπήσει την πόρτα η δίωξη του ηλεκτρονικού εγκλήματος, δεν είναι στα αλήθεια και τόσο μακριά. Ακόμη κι αν μέχρι τότε θα χρειαστεί να αφήνετε τον υπολογιστή σας ανοιχτό μέρα – νύχτα και να ξεχειλώνετε τα όρια της τηλεφωνικής σας γραμμής για να μην χρειαστεί να περιμένετε μερικούς μήνες πριν μάθετε αν ο Τζακ και η Κέιτ θα φιληθούν ξανά στις παραλίες του «Lost». ..


Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν «παρανομήσετε»
Αν σας καταγγείλει κάποιος (κακός άνθρωπος) μπορεί να βρεθείτε κάπου που κάνει κρύο και είναι πολύ σκοτεινά – και δεν εννοούμε σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα. Οι ελάχιστες συλλήψεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής στον πλανήτη έχουν οδηγήσει σε ποινές φυλάκισης, αν και υπάρχει ακόμη διχογνωμία σχετικά με το αν είναι νόμιμο το downloading μόνο στο επίπεδο του «κατεβάσματος» και όχι της «αποθήκευσης» του υλικού στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή.


Οπως δεν έχει ακόμη διασαφηνιστεί αν η ανταλλαγή παράνομου υλικού για μη κερδοσκοπικό σκοπό μπορεί να είναι κολάσιμη. Το Χόλιγουντ υποστηρίζει πως η ετήσια ζημιά από το downloading αγγίζει τα 3 δισ. δολάρια ετησίως. Οργανώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο (με πρωτεργάτη τη Motion Picture Association of America) οργανώνουν anti – piracy εκστρατείες, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα περί κακής ποιότητας του υλικού που βλέπει κανείς μετά από downloading.


Από την Εβίτα Κυριαζή
Μανία 02 / interactive σινεφιλία
Το σινεμά κατέβασε και τα δυο πόδια από το βάθρο της εξιδανίκευσης και παίζει καθημερινά στη «σπιτική οθόνη».


Λέγοντας «σπιτική οθόνη» δεν εννοούμε την τηλεόραση: η (πολύτιμη) δουλειά που κάνει η TV ως κουτί παρακαταθήκης ταινιών, είτε ως δέκτης είτε ως εξάρτημα VHS/DVD συνόλου, μετράει δεκαετίες. Η οθόνη μέσα από την οποία ο κινηματογράφος έχει ανοίξει καινούργιο πέρασμα και τρέχει ορμητικός προς τη θάλασσα των θεατών είναι η προσωπική σπιτική οθόνη, αυτή του συνδεδεμένου στο διαδίκτυο PC. Ισως, βέβαια, το επίθετο «σπιτική» να είναι ακριβές μόνο σε αντιδιαστολή προς την άλλη, τη μεγάλη, αυτή που πηγαίνει πακέτο με κουβάδες ποπ κορν και τα «προσεχώς». Ναι, είναι ανακριβές, αν σκεφτεί κανείς ότι οποιοσδήποτε δουλεύει σε ένα γραφείο με υπολογιστή και ίντερνετ, μπορεί να χαζεύει επί ώρες παραλειπόμενα οσκαρικών ταινιών στο youtube.com, φιλμάκια μικρομηκάδων ερασιτεχνών στο myspace.com ή λίστες εξωφρενικών σινεφιλικών trivia σε blogs.


Θέλεις να κάνεις το κομμάτι σου ως σκηνοθέτης σε ένα κοινό εκατομμυρίων χρηστών; Κινηματογραφείς με τον κολλητό σου πλάκες και γίνεστε οι νέοι smosh ή ανεβάζεις με το κιλό βιντεάκια με αυτοβιογραφικές διηγήσεις και γίνεσαι ο νέος geriatric1927 – αμφότερα διάσημα ψευδώνυμα του youTube. Θες να κάνεις αληθινή δημιουργική κριτική μιας ταινίας; Φτιάχνεις και ανεβάζεις ένα αντι-τρέιλερ της ταινίας που έχει κερδίσει το δικό σου Χρυσό Βατόμουρο (βλέπε τα βίντεο-παρωδίες του «Βrokeback Μountain»). Φυσικά, μπορείς απλώς να γράψεις ένα post – σαν αυτά που θα βρεις στο blog http://cinemad.blogspot.com/ (οι κριτικές του Ηλία Φραγκούλη από την εφημερίδα Athens Voice συγκεντρωμένες εδώ) ή στο www.cine.gr  ή στο παιχνιδιάρικο και δημοφιλέστατο http://mftm.blogspot.com/  που έκανε το όνομα του director του, Ιωσήφ Πρωιμάκη, bold υπογραφή.


Κι αν το να συλλέγεις τα καλούδια των επίσημων site ταινιών και των myspace καλλιτεχνών δε σου αρκεί για να αποδείξεις ότι είσαι αφοσιωμένος φαν, μπορείς να φτιάξεις μόνος σου, μέσα σε μερικά λεπτά, μια σελίδα myspace αφιερωμένη στο θεό σου. Βάζοντας απλά μία κάθετο μετά το www.myspace.com , όπως ο φανατικός του Ντέιβιντ Φίντσερ στο www.myspace.com/davidfincher .


Ολα αυτά είναι λίγες δροσιστικές σταγόνες από την απέραντη δεξαμενή κινούμενων εικόνων, όπου μπορεί να βουτήξει ο κάθε δικτυωμένος (και καθόλου πικραμένος). Σινεμά δεν είναι πια μερικά μέτρα μπομπίνα που σε λίγο καιρό θα βγει σε DVD. Το σινεμά μπορούμε να το βρούμε όπου κι αν κοιτάξουμε.


Αριθμημένες θέσεις στις πιξελωτές αίθουσες
Πάνω από 900.000.000 χρήστες έχουν δει το ξεκαρδιστικό βίντεο «Star Wars Κid» στο www.youtube.com από το 2003, οπότε και, εν αγνοία του πρωταγωνιστή, ανέβηκε σε διάφορα sites: Πρόκειται για μια άτσαλη εφηβική μίμηση μάχης α λα Τζορτζ Λούκας και αποτελεί το πιο διάσημο σπιτικό βίντεο του ίντερνετ.


235.000 φίλους-μέλη του myspace έχει αυτή τη στιγμή η επίσημη σελίδα της ταινίας «300» www.myspace.com/300themovie.


Στην πρώτη θέση στο youtube με 89.000 εγγραφές στο λογαριασμό του, βρίσκεται ο χρήστης lonelygirl15 – πίσω από το ψευδώνυμο βρίσκονται δυο τύποι, οι οποίοι σκηνοθετούν βιντεάκια σε στιλ reality γύρω από μια φρέσκια περσόνα.


Είκοσι συντάκτες γράφουν στο χορταστικό blog cinematical.com και 20 post ανεβαίνουν κατά μέσο όρο κάθε μέρα στις σελίδες του.


Τα τέσσερα πρώτα λεπτά του αντιπολεμικού μιούζικαλ «West Bank Story», που πήρε φέτος το Οσκαρ ταινίας μικρού μήκος, μπορείτε να δείτε στο http://www.myspace.com/arisandel , το myspace του σκηνοθέτη Αρι Σάντελ. Το love story μεταξύ ενός Ισραηλινού στρατιώτη και μιας Παλαιστίνιας ταμία σε ένα φαστφουντάδικο ήταν η πρώτη ταινία που ανέβηκε στο myspace Film, υποσύνολο της πασίγνωστης πια πλατφόρμας.


12/02/07 ήταν η μέρα που γεννήθηκε το tv.yupi.gr, το τμήμα του ελληνικού portal yupi.gr, που είναι αφιερωμένο στα βίντεο, στα πρότυπα του youtube.


Από τον Γιώργο Κρασσακόπουλο
Μανία 03 / the splat pack
Είναι νεαροί, ενθουσιώδεις. Οι ταινίες τους είναι γεμάτες φριχτούς θανάτους και ζεστό αίμα. Και ζουν ανάμεσα μας.


Στο Χόλιγουντ έχουν κερδίσει ήδη το παρατσούκλι «Τhe splat pack». Ακόμη κι αν δεν ντύνονται το ίδιο στιλάτα όσο κάποτε το (κατά πολύ πιο διάσημο) rat pack του Φρανκ Σινάτρα και του Ντιν Μάρτιν, έχουν την ίδια αίσθηση της ομάδας, το ίδιο γούστο και την ίδια νοοτροπία απέναντι στο σινεμά. Ο Ιλάι Ροθ, σκηνοθέτης του «Ηostel» και του επερχόμενου «Ηostel ΙΙ», ο Αλεξάντρ Αζά του «Ηaute Τension» και «Αίμα Στους Λόφους», ο Λιν Μπούσμαν των δύο τελευταίων και ο Τζέιμς Γουάν του πρώτου «Σε Βλέπω», ο σεναριογράφος και των τριών Λι Γουανέλ και ο σκηνοθέτης Νιλ Μάρσαλ της «Καθόδου» θέλουν να φέρουν και πάλι τον τρόμο στις ταινίες τρόμου και να σπρώξουν τα όρια του τι μπορείς να δείξεις στις οθόνες των κινηματογράφων στα άκρα.


«Η ατζέντα μας είναι κοινή. Να φέρουμε πίσω τις αληθινά βίαιες, τρομακτικές ταινίες» λέει ο Ροθ, η αφίσα της καινούργιας δουλειάς του οποίου απεικονίζει μια κοντινή λήψη ενός γδαρμένου κομματιού κρέατος. «Δεν με ενδιαφέρει αν πολλοί συνάδελφοί μου μας βλέπουν επικριτικά» συμπληρώνει ο Λι Γουανέλ, «γιατί ξέρω πως ό,τι κάνουμε είναι ένα κομμάτι της ποπ κουλτούρας και για μένα αυτό είναι καταπληκτικό».


Την ίδια στιγμή, μπορεί τα μεγάλα στούντιο να μην θέλουν να έχουν καμιά σχέση με τα μέλη του splat pack, που απολαμβάνουν τη φιλόξενη αγκαλιά ανεξάρτητων εταιρειών όπως η Lions Gate, συχνά όμως βλέπουν τις αιματηρές κι απεχθείς ταινίες τους να ξεπερνάνε κατά πολύ σε εισπράξεις τις νερωμένες δικές τους υπερπαραγωγές. Την ίδια στιγμή, οι νεαροί αυτοί απολαμβάνουν την εκτίμηση και την καθοδήγηση ανθρώπων όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο ή ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, και βρίσκονται στην εξαιρετικά ευχάριστη θέση να είναι αναγνωρίσιμοι από το κοινό τους με τρόπο που ταιριάζει σε αληθινούς auteurs.


«Μια μεγάλη μερίδα του κοινού μπορεί να θεωρεί ότι οι ταινίες μας είναι φτιαγμένες από ηλίθιους και απευθύνονται σε ηλίθιους, αλλά τα πράγματα προφανώς δεν είναι έτσι» λέει ο Ροθ. «Τουλάχιστον όχι για το περιοδικό Art Forum, που έγραψε ότι το «Ηostel» ήταν η πιο έξυπνη κινηματογραφική παραβολή για τον πόλεμο στο Ιράκ και την αμερικανική εξωτερική πολιτική».


Με ή χωρίς κοινωνικοπολιτικές παραβολές, όμως, αυτό που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς είναι πως οι ταινίες τους, ακόμη κι αν δεν είναι για όλα τα γούστα, έχουν να επιδείξουν ταλέντο, τόλμη, και κότσια, πράγματα που απουσιάζουν από το σύνολο σχεδόν του αμερικάνικου σινεμά των multiplex. Πόσο θα κρατήσει η αιματοβαμμένη ευτυχία τους; Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Μέχρι όμως ο εφιάλτης να τελειώσει, το splat pack πρόκειται να μας χαρίσει αρκετά απολαυστικά ουρλιαχτά ακόμη.


5 ταινίες που έρχονται για να σας κόψουν το αίμα


1.«Ηostel Part ΙΙ» Δεύτερο μέρος για το χιτ του Ιλάι Ροθ με τη σπάλα στην αφίσα. www.hostel2.com


2.«Τhe Hills Have Eyes ΙΙ» Συνέχεια του ριμέικ της ταινίας του Γουές Κρέιβεν, με αυξημένες προσδοκίες ανεπανάληπτου μακελειού! www.thehillshaveeyes2.com


3.«Saw ΙV» Το πιο επιτυχημένο, το πιο αιματηρό. www.officialsaw.com


4.«Ρiranha» Ο Αλεξάντρ Αζά αποφάσισε να θυμηθεί τις μέρες του απόλυτου τρόμου των τελών της δεκαετίας του 70 και να ενοχλήσει ανεπανόρθωτα το μπάνιο μας.  www.upcominghorrormovies.com


5.«Rob Zombies Ηalloween» Ριμέικ ενός από τα διασημότερα θρίλερ της ιστορίας του κινηματογράφου από τον αιμοβόρο Ρομπ Ζόμπι που κανείς δεν ξέρει πού μπορεί πια να καταλήξει. Ιεροσυλία ή θάνατος! www.halloweenmovies.com


Από τον Μανώλη Κρανάκη


Μανία 04 / tv series
Υπάρχει πάντα κάποιος που έχει δει ένα επεισόδιο περισσότερο από εσένα. Και κάποιος άλλος που, ενώ εσύ προσπαθείς να κλείσεις κύκλους επεισοδίων, σου προτείνει μία νέα τηλεοπτική σειρά.


Χρειάστηκαν μόλις κάτι λιγότερο από δέκα χρόνια και μερικά «Χ-Files» για να νικηθεί κατά κράτος η παντοδυναμία του Χόλιγουντ και του σινεμασκόπ. Να ξεχαστεί η «Δυναστεία» και οι «Βόρειοι Και Νότιοι» και να «πάρουν» κεφάλι τα «Φιλαράκια», μαθαίνοντας στην Ευρώπη τι σημαίνει η λέξη sitcom και την Αμερική από πού θα έπρεπε να αναζητά πια τους καινούργιους της σούπερ σταρ.


Και όσο μίκραιναν οι διαστάσεις του θεάματος (σε ίντσες), τόσο η μανία έδειχνε να μεγαλώνει. Τα 00s θα έμπαιναν ήδη με τακούνια Manolo Blahnic (εκτός αν η Κάρι του «Sex And The City» αποφάσιζε πως βαρέθηκε να δίνει τόσα πολλά λεφτά για κάτι που έτσι κι αλλιώς δεν το προσέχουν οι άντρες). Ο ενεργός (πολιτισμικά!) πληθυσμός ήταν πια προετοιμασμένος να δεχθεί τη μεγαλύτερη επίθεση τηλεοπτικής υστερίας που συνέβη ποτέ στον πλανήτη show biz από καταβολής μικρής οθόνης.


Το «24» έκανε τον Κίφερ Σάδερλαντ σούπερ σταρ μέσα σε λίγα μόλις επισόδια, το «Lost» άλλαξε όλα όσα γνωρίζαμε γύρω από την έννοια της επιστημονικής φαντασίας, το «Sopranos» κέρδισε συγκρίσεις με τον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα, τα Εμι μεταμορφώθηκαν ξαφνικά από «κάτι αδιάφορα βραβεία» σε ισοδύναμα των Οσκαρ και η λίστα της υστερίας δεν σταματάει παρά μόνο στο prime time. Και στην κυκλοφορία σε DVD των τηλεοπτικών σειρών που μπορεί στην Ελλάδα να μην φτάσουν (για λόγους που οι κανόνες ευγενείας απαγορεύουν να θίξουμε) ποτέ.


Ολόκληρη η βιομηχανία του θεάματος κλείνει σεναριογράφους σε δωμάτια πληρώνοντας τους για να βγουν μόνο αν έχουν στα χέρια τους την ιδέα που θα γεννήσει την επόμενη τηλεοπτική σειρά. Και εκεί που ακόμη και ο πιο ανυποψίαστος τηλεθεατής κλείνεται ολόκληρα σαββατοκύριακα σπίτι του βλέποντας ολόκληρους κύκλους σε μαραθώνιο μέχρι να ανακαλύψει πως μία καινούργια σειρά έκανε πρεμιέρα και πως είναι καλύτερη από όλες τις προηγούμενες.


Τα επεισόδια και τα DVD αλλάζουν χέρια με ρυθμούς μαύρου χρήματος, ολόκληρα site αφιερωμένα στις τηλεοπτικές σειρές πληθαίνουν, οι «πιλότοι» (όπως ονομάζεται το πρώτο επεισόδιο κάθε τηλεοπτικής σειράς) γίνονται θέμα σοβαρής (έως και πολύ σοβαρής) συζήτησης και αρκεί μόνο ένα αμερικανικό σίριαλ για να γεννηθούν αμέσως οι εγχώριες αντιγραφές του. Φτάνοντας πλέον στην εποχή που κάθε χώρα έχει τη «Μαρία» (την Ασχημη) που της αναλογεί… σε λίγο και σε DVD!


4 τηλεοπτικές σειρές που αξίζει να ανακαλύψετε πρώτοι!


1.«Ηeroes» Απλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο με όχι και τόσο απλές δυνάμεις. Κάτι ανάμεσα σε «Χ-Μen» και «Χ-Files», η σειρά που μάλλον παίρνει τα πρωτεία από το ήδη «ξεχειλωμένο», «Lost» αφήνοντας πίσω της φανατικούς και ακόμη πιο φανατικούς!


2. «Jericho» Μετά από μία πυρηνική καταστροφή (με αυτουργούς φυσικά τρομοκράτες) η οποία έχει αφανίσει τη μισή Αμερική, οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης του Κάνσας προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την επόμενη μέρα. Μαζί τους, ορδές τηλεθεατών αναζητούν το δικό τους παράδεισο στο CBS κάθε Τετάρτη βράδυ.


3. «Dirt» Αρκεί το όνομα της Κόρτνεϊ Κοξ (θυμηθείτε την ως Μόνικα στα «Φιλαράκια») που εκτελεί και χρέη εκτελεστή παραγωγού στη σειρά που ακολουθεί τη ζωή και το έργο της Λούσι Σπίλερ, μίας εκδότριας σε ανοιχτό πόλεμο με τους διάσημους.


4.«Κyle ΧΥ» Ενα μυστηριώδες αγόρι μοιάζει με έφηβο αλλά στην πραγματικότητα είναι μόλις νεογέννητο. Μια οικογένεια θα το αναλάβει, προσφέροντάς του αγάπη, αλλά και όλο το χρόνο να δράσει ανενόχλητο. Δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε περισσότερα, γιατί θα βρεθούμε προ εκπλήξεων.


Από τον Μανώλη Κρανάκη


Μανία 05 / cinemateka
Ενας από τους πιο ανήσυχους νέους Ελληνες σκηνοθέτες μάς μύησε στον κόσμο τους. Μας αποκάλυψε πως η μοναδική δοκιμασία που πρέπει να περάσεις για να γίνεις μέλος στις ιδιωτικές ταινιοθήκες της πόλης είναι απλή: αρχίζει και τελειώνει στο να γνωρίζεις τη διοίκηση. Αυτή άλλωστε ορίζει την ημέρα, την ώρα, το ένδυμα και, φυσικά, την ταινία που θα έχει την τιμητική της.


Στην πραγματικότητα, οι ιδιωτικές ταινιοθήκες δεν σταμάτησαν να υπάρχουν ποτέ. Από την εποχή που παράνομες (ιδεολογικά) ταινίες προβάλλονταν σε «σεσημασμένα» σπίτια μέχρι τις μέρες της σχολικής «μανίας» που θα ακύρωναν ώρες μελέτης για να δούμε όλοι μαζί το «Τop Gun», η έννοια της μάζωξης στο σπίτι με αφορμή μία ταινία υπήρξε η αντίστοιχη εκπαίδευση όσων δεν έζησαν τις μέρες μιας πραγματικής ταινιοθήκης. Αυτής που θα διαπαιδαγωγούσε τη γενιά της νουβέλ βαγκ και την ενδεχομένως αμέσως επόμενη, γιατί από εκεί και μετά το ρόλο του δασκάλου ανέλαβε ο βιντεοκλαμπάς της γειτονιάς.


Στην Αθήνα, μέχρι την ημέρα που κάηκε (κυριολεκτικά) live πάνω στο καλύτερο το «La Strada» του Φεντερίκο Φελίνι, η «θρυλική» ταινιοθήκη της οδού Κανάρη έδινε το στίγμα της προσομοίωσης της ιδιωτικής ταινιοθήκη, αφού οι θεατές δεν ξεπερνούσαν τους 15. Και μετά ήρθαν οι μυστικές λέσχες των τηλεορασόπληκτων (στα τρία επεισόδια του «Lost» ραντεβού σπίτι σου) και προσφάτως μία ολοκαίνουργια φυλή, που οργανώνει ιδιωτικές ταινιοθήκες με κάθε επισημότητα.


Ο γνωστός για περισσότερα από τις δύο έτσι κι αλλιώς στα όρια του cult ταινίες του («Ρolaroid», «Το Ονειρο Του Σκύλου») σκηνοθέτης Αγγελος Φραντζής δηλώνει πρωτεργάτης της τάσης, διατηρώντας μία από τις πιο γνωστές ιδιωτικές ταινιοθήκες στην πόλη – γνωστή ως cinemateka (παραλλαγή του γαλλικού cinematheque κατ επιλογή του ίδιου του σκηνοθέτη).


«Πάντα μου άρεσαν οι ταινιοθήκες… στο Παρίσι, στις Βριξέλες αλλά και στην Αθήνα, που ξημεροβραδιαζόμουν στην Κανάρη όταν πήγαινα σχολείο. Ενας φίλος μου στο Παρίσι είχε κάνει ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ με θέμα τη γειτονιά του και διοργάνωνε δηλαδή προβολές με έναν προτζέκτορα σε σπίτια ανθρώπων που δεν γνώριζε κατ ανάγκη και αυτοί μάζευαν τους φίλους ή τους γείτονές τους. Κάποιος έφερνε το κρασί, κάποιος μαγείρευε κάτι. Το βρίσκω καταπληκτικό! Η φιλοσοφία της είναι απλά οι επιθυμίες του Σαββατοκύριακου… δεν ήθελα να κάνω αφιερώματα, ιστορικές αναδρομές και τέτοια. Γι αυτό και το πρόγραμμα πάει από Ντεμί μέχρι Κρόνενμπεργκ και από Χοκς μέχρι Φιλίπ Γκραντριέ».


Οι άγραφοι κανόνες της δεοντολογίας απαγορεύουν την αποκάλυψη της σινεφίλ «γιάφκας» στην οποία συμβαίνουν τα όσα διοργανώνει κάθε εβδομάδα ο Αγγελος Φραντζής, αλλά μπορείτε να ενημερωθείτε σχετικά από το blog του στη διεύθυνση http://www.cinemateka07.blogspot.com.  


Αλλωστε, η μανία με τις ιδιωτικές ταινιοθήκες δεν μοιάζει να είναι αποκλειστικό του προνόμιο: «Ναι. Γίνονται και αλλού! Την ίδια μέρα με τη cinemateka, μία άλλη παρέα κάνει «movies night». Ετσι το λένε αυτοί. Κι ένας άλλος φίλος μού είπε ότι ξεκίνησε επίσης. Η ιδέα εξαπλώνεται! Σαν ιός».


5 απλοί τρόποι για να οργανώσετε τη δική σας «ταινιοθήκη»
1. Αισθάνεστε ασφαλείς με τη συλλογή σας (ή τη συλλογή της παρέας σας) από DVD και είστε σίγουροι ότι εκπροσωπείτε περισσότερα από ένα γούστα. Η home cinemateka σας δεν έχει φτιαχτεί για να αποδείξετε τις γνώσεις σας στον κινηματογράφο ούτε για να επιβάλλετε το γούστο σας στους άλλους!


2. Ενας προτζέκτορας αρκεί, εφόσον το home cinema σας είναι επαρκές για να αποδώσει ήχο και εικόνα. Αν σας βρίσκεται κι ένας λευκός τοίχος σε σεβαστό μέγεθος, μπορείτε ήδη να νιώθετε ευτυχισμένος.


3. Επιλέξτε προσεκτικά ποιοι αποτελούν τον πυρήνα


της ταινιοθήκης σας. Το ασυλλόγιστο κάλεσμα μπορεί να οδηγήσει σε επακόλουθα που δεν έχετε φανταστεί.


4. Χρειάζεστε ένα blog μέσω του οποίου θα ανακοινώνονται οι προβολές και μέσω του οποίου θα τσακώνονται τα μέλη. Δεν είστε υποχρεωμένοι να απαντάτε προσωπικά σε κάθε κατηγορία.


5. Ο φόβος της αποτυχίας δεν πρέπει να σας εμποδίσει να τολμήσετε. Ξεκινήστε με κάτι safe (ένας Κάπρα ή ένας Κιούκορ ποτέ δεν έβλαψε κανέναν) και σιγά σιγά τολμήστε πιο ρηξικέλευθες προτάσεις.


Από τον Ηλία Νικολαϊδη


Μανία 06 / bar cinemas
Το νέο λήμμα στο λεξικό του clubbing λέγεται bar cinemas και αποτελείται από το παραδοσιακό bar (όπως το ξέρετε) και μία μηχανή προβολής. Ή και το αντίθετο.


Οι προβολές ταινιών και τα φεστιβάλ εκτός των παραδοσιακών αιθουσών δεν είναι καινοτομία. Ανέκαθεν συνέβαιναν σε μουσεία, ινστιτούτα, σπίτια, οπουδήποτε μπορούσε να βρεθεί ένας κενός τοίχος, μια μηχανή προβολής, μερικοί άνθρωποι πρόθυμοι να το κυνηγήσουν και άλλοι τόσοι πρόθυμοι να παρακολουθήσουν.


Στη μέχρι πρότινος (;) πολιτισμικά αδρανή Αθήνα, το ρόλο αυτόν τον είχαν αναλάβει διάφοροι εμπνευσμένοι curator μουσείων ή ινστιτούτων. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η κλειστή αυτή κάστα μοιάζει να διευρύνεται – με έναν τελείως αναπάντεχο τρόπο. Ολοένα και περισσότεροι χώροι που λειτουργούν (και) ως μπαρ φιλοξενούν προβολές, φεστιβάλ, video installations και οποιαδήποτε έκφανση της κινούμενης εικόνας κεντρίσει το ενδιαφέρον των επιμελητών τους.


«Μας βρήκαν φίλοι που είχαν φτιάξει ταινίες, τις προβάλαμε και είχαμε ανταπόκριση από τον κόσμο», λέει ο Νικόλας Βροντίσης, ιδιοκτήτης του Hoxton, ενός industrial μπαρ στο Γκάζι που άνοιξε φέτος και φιλοξενεί, παράλληλα με τους θαμώνες του, και καλλιτεχνικά δρώμενα. Και δεν είναι μόνο του. Δίπλα στη «νεϋορκέζικη» μπάρα του Nixon, στο Μεταξουργείο, λειτουργεί μια κανονική κινηματογραφική αίθουσα, από τις πιο όμορφες στην πόλη (που φιλοξενεί και ταινίες σε πρώτη προβολή, όπως συνέβη με την «Κινέττα» του Γιώργου Λάνθιμου), στο Booze στην οδό Κολοκοτρώνη προβάλλονται ταινίες μικρού μήκους, ενώ το Dasein στα Εξάρχεια, πέρα από μπαρ-στέκι, έχει εξελιχτεί και σε τόπο λατρείας cult κινηματογραφικών ειδώλων. Ολα αυτά ενώ το Bios στην Πειραιώς, ένας χώρος αφιερωμένος στον αστικό πολιτισμό που φέτος κλείνει τέσσερα χρόνια λειτουργίας, ετοιμάζει δύο ακόμη αίθουσες προβολών για πειραματικές ταινίες, σπάνια αφιερώματα και πρωτοποριακά φεστιβάλ και μελετά τη δημιουργία κυκλικού σινεμά. Εκεί ακριβώς που, έναν όροφο κάτω, λειτουργεί ένα από τα πιο ζωντανά μπαρ της πόλης επί της οδού Πειραιώς.


Στην πραγματικότητα, οι προβολές που λαμβάνουν χώρα σε αυτούς τους χώρους περιστρέφονται γύρω από έναν κοινό άξονα: πρόκειται για πειραματικές ταινίες, αφιερώματα ή φεστιβάλ, που δύσκολα θα συναντήσει κανείς στις παραδοσιακές αίθουσες. Και φυσικά έχουν πια το κοινό τους: Εμας, που αναρωτιόμαστε ήδη πού θα καταλήξει η νέα μανία. Θα δούμε σύντομα την Αθήνα να γεμίζει με bar cinemas ή πρόκειται για κάτι που θα ξεθωριάσει με τα πρώτα δείγματα κορεσμού; Ανυπομονούμε να μάθουμε.


Πού θα δείτε ταινία πίνοντας το ποτό σας

Νixon
: Αγησιλάου 61Β, Μεταξουργείο, 2103462077
Δίπλα στο χώρο του vintage νεοϋορκέζικου μπαρ – εστιατορίου, λειτουργεί η όμορφη αίθουσα των 55 θέσεων.


Bios: Πειραιώς 84, Μεταξουργείο, 2103425335
Πολιτιστικό κέντρο με σκοπό την εξερεύνηση της αστικής κουλτούρας. Στο χώρο του λειτουργούν δύο αίθουσες προβολών.


Dasein: Σολωμού 12, Εξάρχεια, 2103841857
Μπαρ με επιλεγμένες cult προβολές. Λειτουργεί και ως κινηματογραφική λέσχη.


GazΑrte: Βουτάδων 32, Γκάζι, 2103452277, 2103460347
Από το καλλιτεχνικό στέκι στην καρδιά του Γκαζιού δεν θα μπορούσε να λείπει και κινηματογραφική αίθουσα, συχνά με ταινίες α προβολής.


Βooze: Κολοκοτρώνη 57, 2103240944
Μπαρ-πολυχώρος με ταυτόχρονα δρώμενα, παραστάσεις, προβολές ταινιών μικρού μήκους και live νέων μουσικών συγκροτημάτων.


Ηoxton: Βουτάδων 42 Γκάζι, τηλ. 2103413395
Μπαρ στο Γκάζι με πολλαπλά παράλληλα καλλιτεχνικά δρώμενα. Η ατμόσφαιρά του θυμίζει έντονα Ανατολικό Λονδίνο.


Gagarin 205: Λιοσίων 203-205, Αθήνα, τηλ. 2108547600
Η κλασική αξία στο live – bar – cinema με ήδη τρία επιτυχημένα φεστιβάλ (Cult ελληνικού κινηματογράφου, Gimme Shelter και Porn Film Festival) και προβολές που σε στέλνουν στο «διάστημα». Με την υπογραφή του σκηνοθέτη Νίκου Τριανταφυλλίδη.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ