Από τον Μάρκο Φράγκο
Οι A.a.r.o.n. (Artificial Animals Riding On Neverland) είναι το καλά κρυμμένο μυστικό του 2007 γι αυτούς που η μοναξιά δεν είναι απλά μια παροδική ασθένεια… Ενα γαλλικό ντουέτο που αντιλαμβάνεται τη μουσική σαν ηχητικές εικόνες με ένα τρόπο παραπλήσιο των Archive και των Blue Nile, αλλά όχι ακριβώς… Στο βιογραφικό τους αναφέρεται ρητά πως θα μπορούσαν να έχουν βγει από μια ταινία του Μπασκιά ή του Λιντς.
Η πρώτη τους γεύση από δημοσιότητα ήρθε όταν το τραγούδι τους «U Turn (Lili)» επιλέχθηκε ως βασικό θέμα της ταινίας «Dont Worry, Ill Be Fine» του Φιλίπ Λιορέ, με θέμα την απώλεια του ενός από δύο δίδυμα αδέλφια. Το τραγούδι όχι μόνο έπαιζε το ρόλο του χαμένου αδελφού, αλλά βάφτισε και τον ήρωα με τον τίτλο του (Λίλι). Η ταινία του Λιορέ έκοψε πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια στη Γαλλία και ο Σάιμον Μπουρέ και ο Ολιβιέ Κουρσιέ συνέχισαν την πορεία τους στη μουσική με τον αντισυμβατικό τρόπο που υποδεικνύουν οι πιο αυθεντικοί των «καταραμένων» τραγουδοποιών.
Το άλμπουμ τους είναι ιδανική παρέα για ανθρώπους που προτιμούν να ακούνε παρά να μιλάνε, διαχέει το ρομαντισμό του χωρίς να ντρέπεται για την κυρίαρχη μελαγχολική διάθεσή του και περιλαμβάνει ένα πραγματικό μπουκέτο καλοσχηματισμένων «κωδικών» για όσους είναι πεπεισμένοι για την αναγκαιότητα, αλλά και τη ματαιότητα των συναισθημάτων. Το πώς διασκευάζουν (σπαρακτικά, τελεσίδικα και απεγνωσμένα) το «Strange Fruit» της Νίνα Σιμόν είναι ενδεικτικό της αντίληψής τους: ας μην αφεθούμε στην απελπισία, σαν να λένε, απλά ας την ξορκίσουμε.
