1. Zodiac του Ντέιβιντ Φίντσερ%PHOTO1RIGHT%
Θα μπορούσε να λέγεται «Το μακρύ ταξίδι της ημέρας μέσα στη νύχτα», «Οταν ξέσπασε η βία» ή «Οssessione». Μόνο που ο τετραπέρατος Φίντσερ επέλεξε να κρύψει το δάσος της οποιασδήποτε πιθανής ερμηνείας πίσω από το δέντρο ενός σιβυλλικού τίτλου, μπερδεύοντας ανεπανόρθωτα τους κυνηγούς πλαστικών συγκινήσεων, που αναμάσησαν αμήχανα τα περί «φλύαρης-ταινίας-που-κάνει-κοιλιά-και-είναι-σαφώς-κατώτερη-του-Seven». Ας είναι, τους αφήνουμε στην ησυχία τους για να ασχοληθούμε με τη δική μας ανησυχία. Που έγκειται στο ερώτημα «πόσα καντάρια ταλέντου απαιτούνται για να χτίσεις ένα αραβούργημα κρυπτογραφιών-εμμονών-χρωματικών και ηχητικών εναλλαγών-ανάστασης του φιλμ νουάρ μέσα από τον επικήδειο των κινηματογραφικών 70s;», αλλά και σε μια υποψία που τείνει να μετατραπεί σε βεβαιότητα: το καταραμένο το «Ζodiac», θα καταφέρει να μείνει στην ιστορία ως μια από εκείνες τις σπάνιες δημιουργίες, όπου απείρως δυσκολότερο από το να ανακαλύψεις τη σωστή απάντηση, είναι το να ξεθάψεις την αντίστοιχη ερώτηση.
Κ.Σ.
2. Ο Λαβύρινθος του Πάνα (el laberinto del fauno) του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο
Εάν δεν υπήρχε ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, μάλλον ποτέ δεν θα είχαμε φανταστεί μια «Αλίκη Στην Χώρα Των Θαυμάτων» να περνά τη δική της «Νύχτα Του Κυνηγού», ενώ στον αέρα πλανάται το «Πνεύμα Του Μελισσιού». Ασε που είχαμε ξεχάσει ότι ένα παραμύθι μπορεί να κουβαλά στην πλάτη του πλήθος μεταφορών και την ίδια στιγμή να προκαλεί ρίγη συγκίνησης.
Κ.Σ.
3. Inland Empire του Ντέιβιντ Λιντς
Αφού ο Μπόρχες κωλύεται για τεχνικούς λόγους να εκφέρει άποψη για το νέο λαβύρινθο όπου μας έβαλε ο Λιντς, εμείς ίσως είναι προτιμότερο να σωπάσουμε. Και να (ξανα)δούμε με καθαρά μάτια μια ταινία που απειλεί να φέρει σε ώσμωση την ηθοποιό και τον ρόλο, τους απόκληρους και τις χολιγουντιανές επαύλεις, τα μάτια σου και τις εικόνες της. Το ψηφιακό χειροποίητο σινεμά απέκτησε το πρώτο αριστούργημά του.
Κ.Σ.
4. 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες (4 Luni, 3 Saptamani si 2 zile) του Κριστιάν Μουνγκίου
Ο τίτλος του φετινού Χρυσού Φοίνικα μετρούσε αντίστροφα, για να σταματήσει πριν από το κρισιμότερο σημείο: εκεί όπου μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, η κατάρρευση ενός καθεστώτος και η αναγέννηση ενός λαού ενώνονται σε μια βασανιστική απόπειρα συμφιλίωσης. Ολα όσα μας κάνουν να μιλάμε για την επιτομή του κινηματογραφικού μοντερνισμού.
Κ.Σ.
5. Half Νelson του Ράιαν Φλεκ
Ελάχιστοι ενήλικες θα μπορούσαν να απευθύνουν σε ένα παιδί προτάσεις όπως «Ο ήλιος ανεβαίνει και κατεβαίνει, αλλά κάθε φορά εσύ κερδίζεις μια καινούργια μέρα». Και ελάχιστα ανεξάρτητα αμερικάνικα λάιτ μελοδράματα θα μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε ένα γνήσιο μάθημα διαλεκτικής, δηλαδή το εξής ένα: το «Ηalf Νelson» ή αλλιώς η ταινία που θα μπορούσε να συγκινήσει από τη μικρή μου ανιψιά μέχρι τον Χέγκελ.
Κ.Σ.
6. Ιδιωτικοί Φόβοι Σε Δημόσιους Χώρους (coeurs) του Αλέν Ρενέ
Στην ένατη δεκαετία της ζωής του, ένα αιωνίως τρομερό παιδί μας δίδαξε ότι αρκούν έξι πρόσωπα, μερικά δωμάτια και λίγο χιόνι για να υπογράψεις την πιο όμορφη ταινία της χρονιάς. Οι ήρωες του Ρενέ δεν σφυρίζουν καμία μελωδία κι όμως η ενορχήστρωση των ταπεινών περιπετειών τους μας άφησε με τη βεβαιότητα ότι η ζωή είναι ένα τραγούδι.
Κ.Σ.
7. Γράμματα Από Το Ιβο Ζίμα (Letters From Iwo Jima) του Κλιντ Ιστγουντ
Απέναντι στον Κλιντ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια. Γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει την – κόντρα στους φυσικούς νόμους- πορεία που διανύει. Υπογράφοντας την πιο ήρεμα αντιπολεμική, αντιηρωική και ευσυνείδητη ταινία της ζωής του. Μιλώντας… γιαπωνέζικα! 2 χρόνια μετά τα Οσκαρ του για το «Μillion Dollar Βaby», 2 μήνες μετά το «Σημαίες Των Προγόνων Μας» και 151 ημέρες πριν τα 77α γενέθλιά του.
Ι.Π.
8. Προσοχή, Πόθος (Lust, Caution) του Ανγκ Λι
Από τον ειρωνικό ρομαντισμό της Τζέιν Οστιν («Λογική Και Ευαισθησία»), στο παραμύθι της μαμάς Ασίας («Τίγρης Και Δράκος»), στην άλλη όψη του γουέστερν («Βrokeback Μountain») και τώρα στη λεπτή, κοφτερή γραμμή ανάμεσα στο πόνο και στην ηδονή. Για τον Ανγκ η αφετηρία είναι πάντα διαφορετική. Ο προορισμός πάντα ίδιος: ο πυρήνας της ανθρώπινης ύπαρξης. Η καρδιά που δονείται. Χωρίς πατρίδα, Θεό ή ήθος.
Ι.Π.
9. Χαμένα Ονειρα (Nuovomondo) του Εμανουέλε Κριαλέζε
Με κατανυκτική ατμόσφαιρα, ευθύβολους συμβολισμούς και πινελιές μαγικού ρεαλισμού που ξεπερνούν την Ιστορία, ο Κριαλέζε αποκαλύπτει τα όνειρα μιας χούφτας Σικελών μεταναστών. Με ένα θαύμα που δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να σε αγγίξει, αποκαθιστά την από καιρό χαμένη τιμή του ιταλικού κινηματογράφου και κατορθώνει όλα όσα δεν μπόρεσαν να κατάφερουν οι «δικές» μας «Νύφες».
Θ.Π.
10. Επικίνδυνες Υποσχέσεις (Eastern Promises) του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ
Με μια βουτιά στα άδυτα της ρωσικής μαφίας του Λονδίνου o τρομερός Καναδός απέδειξε ότι οι θαυμαστές του δεν χρειάζεται να ανησυχούν. Η mainstream στροφή του κρύβει τόσο σκοτάδι, όσα μυστικά οι διφορούμενοι χαρακτήρες του. Και μόνο η πάλη στη σάουνα – προορισμένη να γίνει σκηνή ανθολογίας- αρκεί για να ξεγυμνώσει τις προθέσεις του.
Θ.Π.
events 07
* Η οικολογική αφύπνιση του Χόλιγουντ που κατάφερε να νανουρίσει ολόκληρο τον πλανήτη σε ένα καταπράσινο σύννεφο επιτήδευσης.
* Η αποκαθήλωση του έργου της Εύας Στεφανή από την Art Athina.
* Η πορεία που κάλυψε αμαχητί φέτος ο Ελλην θεατής από τον ήρωα των «300» στον απόλυτο άγιο του «Εl Greco» αποκαλύπτει την άρνησή του να δει οτιδήποτε πέρα της μύτης του.
* Το εναλλακτικό παγκόσμιο δίκτυο διανομής με το όνομα downloading.
Τα soundtracks της χρονιάς
1. Im Not There Διάφοροι (Sony)
Με έναν περίεργο τρόπο το σάουντρακ του «Ι’m Not Τhere» του Τοντ Χέινς, εκτός από ένα πρότζεκτ που μοιάζει εκτελεσμένο με την ίδια εμμονή και λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει την ταινία, μπορεί ήδη να συγκαταλεχθεί στις καλύτερες στιγμές της δισκογραφίας του Μπομπ Ντίλαν.
Φανταστείτε, απλά, τον κατάλογο της «μυθολογίας» του ερμηνευμένο από την πιο εκλεκτή ομάδα καλλιτεχνών της σύγχρονης (και όχι μόνο) μουσικής σε μία διπλή συλλογή που μοιάζει να κλείνει οριστικά την πολύπαθη υπόθεση «διασκευές του Ντίλαν» ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που η ταινία του Τοντ Χέινς κλείνει οριστικά την υπόθεση «βιογραφία του Ντίλαν».
Σούφγιαν Στίβενς, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Calexico, Sonic Youth, Yo La Tengo, ο Εντι Βέντερ των Pearl Jam, Antony & the Johnsons, Cat Power και η αυτοσχέδια μπάντα των Million Dollar Bashers με την κιθάρα του Τομ Βερλέιν των Television είναι μόνο λίγα από τα ονόματα που ξαναγράφουν από την αρχή σχεδόν ολόκληρη την ιστορία του Ντίλαν, αφήνοντας τον ίδιο να κλείνει το δεύτερο CD με την δυσεύρετη ηχογράφηση του Im Not There μαζί με τους The Band.
Σαν να μην χρειάζεται πια κανείς να τον ξαναδιασκευάσει ποτέ από δω και στο εξής.
Μ.Κ.
2. Atonement του Ντάριο Μαριανέλι (UCJ/ Universal)
Τα πλήκτρα ενός πιάνου συναντούν εκείνα μιας γραφομηχανής. Η άμετρη ροή της πραγματικότητας δοκιμάζει να φιμώσει τις «μπάσταρδες» μελωδίες της φαντασίας. Αυτές επιμένουν. Χτυπούν τις γλυκές νότες της φευγαλέας ευτυχίας, τις εκκωφαντικές του βουβού πόνου ή τις ψιθυριστές της αργοπορημένης μετάνοιας. Αποκαλύπτουν τη ψυχή των ηρώων της ταινίας του Τζο Ράιτ και του βιβλίου του Ιαν ΜακΓιούαν, πριν ακόμα τους δεις με τα μάτια.
ι.π.
3. Marie Antoinette Διάφοροι (Verve Forecast)
Κόντρα στα κλασικίζοντα μινουέτα που αναμενόμενα θα περίμενε κανείς να συνοδεύουν μία τυπική βιογραφία της Μαρίας Αντουανέτας, η Κόπολα αντιπαρέρχεται της υποχρέωσης με έντονη διάθεση πανκ, ρίσκα επιλογών (από Aphex Twin σε The Strokes και από Cure σε New Order) και φτιάχνει τελικά το διπλό CD που θα έφτιαχνε η ίδια αναρχική ηρωίδα της για να συνοδέψει το πιο ανορθόδοξο πάρτι που δόθηκε ποτέ στις Βερσαλίες.
Μ.Κ.
4. The Fountain του Κλιντ Μάνσελ (Nonesuch)
Για πολλούς ήδη κλασικό (όπως και η προηγούμενη συνεργασία του Μάνσελ με τον Αρονόφσκι στο «Requiem For Α dream»), το σάουντρακ του «Τhe Fountain» διασχίζει ολόκληρη την αχανή διαδρομή από τον μινιμαλισμό. Ερμηνευμένο από τους Kronos Quartet και με την αναπάντεχη συμμετοχή των Mogwai, παραμένει τόσο δύστροπο και φαντασιακό όσο και το ίδιο το φιλμ. Προκαλώντας διαρκώς σε επαναληπτικές ακροάσεις. Μ.Κ.
5. The Painted Veil του Αλεξάντρ Ντεσπλά (Deutsche Grammophon)
Χωρίς να υποκύπτει σε φολκλορικούς μελοδραματισμούς και με τη λιτότητα που χαρακτήριζε ανέκαθεν τους μεγάλους Ευρωπαίους συνθέτες, ο Ντεσπλά είναι ρομαντικός όταν χρειάζεται, επικός όταν υποκύπτει σε κρεσέντο υπόγειας έντασης και υπεύθυνος για το γεγονός ότι αυτή η μουσική που συνοδεύει μία καταραμένη ερωτική ιστορία μπορεί να καρφωθεί στο μυαλό ακόμη και όταν έχεις ξεχάσει για ποια ταινία είχε γραφτεί.
Μ.Κ.
events 07
* Το 1,5% των ακαθάριστων ετησίων εσόδων τους που οφείλουν τα εγχώρια τηλεοπτικά κανάλια στον ελληνικό κινηματογράφο δεν δόθηκε. Ξανά.
* 24.09.07: η πρώτη ψηφιακή προβολή απευθείας από σκληρό δίσκο που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Συνέβη στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ, στα πλαίσια των ΝΥΧΤΩΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ, με το ανακαινισμένο «Ψωνιστήρι».
* Η Μαριόν Κοτιγιάρ, γυναικεία ερμηνεία της χρονιάς στο «Ζωή Σαν Τριαντάφυλλο».
Τα 5 καλύτερα βιβλία κινηματογραφικού περιεχομένου του 2007
Τen Bad Dates With De Niro του Richard Τ. Κelly (εκδ. Faber and Faber)
Το πιο χρήσιμο «άχρηστο» βιβλίο της χρονιάς εντρυφεί στην trivia πλευρά του κινηματογράφου, προσκαλώντας από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ μέχρι τους αδερφούς Κοέν να συνεισφέρουν στον ορυμαγδό των top tens που αποτελούν το πιο διασκεδαστικό αλμανάκ που διαβάσατε ποτέ.%PHOTO2LEFT%
Μ.Κ.
Μovies (The Little Black Βook) του Chris Fujiwara (εκδ. Cassell Illustrated)
O αρχισυντάκτης του διαδικτυακού περιοδικού «Undercurrent» της Διεθνής Ενωσης Κριτικών – FIPRESCI συνέλεξε μερικές από τις καλύτερες πένες κριτικών και θεωρητικών για να ξεχωρίσουν τα πιο σημαντικά γεγονότα του σινεμά και να τα φωτίσουν με εξαιρετικά, βιωματικά κείμενα.
Ι.Π.
Σαν μια εικόνα επιμέλεια Γιάννη Δεληολάνη (εκδ. Futura)
Τις σελίδες του βιβλίου στοιχειώνει η φωτισμένη πένα του Περικλή Δεληολάνη. Ενός από τους πιο προικισμένους ανθρώπους της ελληνικής κριτικής των τελευταίων δεκαετιών που γλίστρησε πρόωρα στην αιωνιότητα. Η θαυμάσια συλλογή λειτουργεί ως ανθολογία και ως μελαγχολική υπενθύμιση .
Λ.Κ.
Walt Disney: The Triumph Of The American Ιmagination του Neal Gabler (εκδ. Κnopf)
Πρώτος συγγραφέας στον οποίο επιτράπηκε η πλήρης πρόσβαση στα προσωπικά αρχεία του Ντίσνεϊ, ο Γκάμπλερ ανατέμνει μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της παγκόσμιας κουλτούρας μέσα από μία έξοχη παραβολή πάνω στο Αμερικάνικο Ονειρο.%PHOTO3LEFT%
Λ.Κ.
Born Standing Up: Α Comics Life του Steve Martin (εκδ. Scribner)
Αγαπάς τον Στιβ Μάρτιν; Καλώς. Ευκαιρία να παραγγείλεις τώρα από το εξωτερικό και το αυτοβιογραφικό του βιβλίο. Γιατί είναι εξαιρετικό. Οχι μοναχά ως ένα γλυκόπικρο χρονικό ζωής. Αλλά και ως μια απολαυστική κατάθεση για το τι ακριβώς σημαίνει να είσαι κωμικός.
Λ.Κ.
Τα 5 μυθοστορήματα που θα έπρεπε να γίνουν ταινία μέσα στο 2008
Στην Ακτή του Ιαν ΜακΓιούαν (εκδ.Πατάκη)
Μπορεί η κινηματογραφική «Εξιλέωση» να μονοπωλεί αυτό τον καιρό το ενδιαφέρον για το έργο του Μακ Γιούαν, καλό θα ήταν ωστόσο να σπρώξει πολλούς να διαβάσουν το πιο πρόσφατο μυθιστόρημα του. Μια σπουδή πάνω στις δυναμικές που ενώνουν και χωρίζουν ένα ζευγάρι.
Λ.Κ.
Νo One Belongs Here More Than You: Stories της Miranda July (εκδ. Scribner)
Εχοντας καταθέσει διαπιστευτήρια σε γκαλερί,σινεμά και δισκογραφικές, η Τζουλάι («Εγώ, Εσύ Και Ολοι Οι Γνωστοί») υποβάλλει τη συναισθηματική ιδιοσυγκρασία των αμερικανικών προαστίων στη δοκιμασία της λευκής σελίδας.%PHOTO4RIGHT%
Δ.Π.
Τree Of Smoke: Α Νovel του Denis Johnson (εκδ. Farrar, Straus and Giroux)
Από τον συγγραφέα του cult αναγνώσματος «Jesus Son», αυτό είναι το τελευταίο βιβλίο που θα έπρεπε να γραφτεί για το Βιετνάμ, όχι γιατί δεν είναι έξοχο, αλλά επειδή 624 σελίδες αργότερα δεν υπάρχει τίποτα να προσθέσεις.
Δ.Π.
Ο Δρόμος του Κόρμακ ΜακΚάρθυ (εκδ. Καστανιώτη)
Με δύο κινηματογραφικές μεταφορές στο ενεργητικό του, ο ΜακΚάρθυ («Ολα Τα Ομορφα Αλογα», «Νo Country For Old Μen») γράφει καρέ-καρέ την τρίτη: μία οδυνηρή προφητεία που ήδη ετοιμάζει ο Τζον Χίλκοουτ («Τhe Ρroposition»).
Δ.Π.
events 07
* Η βιαστική αναγόρευση του Γιάννη Οικονομίδη σε σωτήρα του νέου ελληνικού σινεμά με την «Ψυχή Στο Στόμα».
* Η αντεπίθεση των nerds μέσα από τις κωμωδίες της παρέας του Τζαντ Απατοου(«Με Την Πρώτη» και «Superbad»).
* Η εν ψυχρώ δολοφονία της Εντριεν Σέλι από εργάτη του κτιρίου στο οποίο διέμενε, επειδή του έκανε παρατήρηση για τον θόρυβο.
* Ο Ράιαν Γκόσλινγκ, ανδρική ερμηνεία της χρονιάς στο «Ηalf Νelson».
Countdown για τα καλύτερα DVD της χρονιάς
10. Performance των Ντόναλντ Κάμελ & Νίκολας Ρεγκ (Warner)
Αν η Warner καθυστέρησε τόσο να κυκλοφορήσει σε DVD την «Ρerformance», φανταστείτε πώς πρέπει να είχαν αντιμετωπίσει το 1968 οι ιθύνοντες του στούντιο το εκρηκτικό παιχνίδι εναλλαγής ρόλων στο σκηνοθετικό ντεμπούτο των Κάμελ και Ρεγκ, λίγο πριν ο τελευταίος μετατρέψει σε μανιέρα το οργιαστικό μοντάζ. Ευτυχώς, η «Ρerformance» κυκλοφορεί τώρα ελεύθερη θυμίζοντας εξακολουθητικά μία ψυχεδελική «Περσόνα» on acid.
Θ.Π.
9. The Prisoner- 40th Anniversary Edition (A&E Home Video)
Ενα πρόχειρο γκάλοπ απέδειξε ότι ελάχιστοι θεατές κάτω των τριάντα γνωρίζουν αυτό το cult ορόσημο της βρετανικής τηλεόρασης που, δεκαετίες πριν, τοποθέτησε το κοινό της μικρής οθόνης στην τροχιά ενός μεταφυσικού, συμβολικού και πνευματώδους παιχνιδιού για δυνατούς λύτες. Καιρός να διορθωθεί η παράλειψη με μια παραγγελία μέσω ίντερνετ που θα επιτρέψει στον κάθε αμύητο να προσθέσει στην συλλογή του τα δεκαεφτά επεισόδια του 60s αριστουργήματος .
Λ.Κ.
8. Killer Of Sheep: The Charles Burnett Collection (New Yorker Video / Μilestone)
Κρατώντας σημαντική πάντα θέση σε περίοπτες λίστες με τα καλύτερα αμερικανικά φιλμ, το «Κiller Of Sheep» αποτελεί κορωνίδα της συλλογής και μαζί καθυστερημένη γνωριμία με έναν ριζοσπαστικό δημιουργό, τον Τσαρλς Μπερνέτ. Οχι μόνο του μαύρου αλλά και ολόκληρου του μοντέρνου σινεμά. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης τρία μικρού μήκους φιλμ, όπως και το εξίσου σπάνιο «Μy Brothers Wedding», δεύτερο φιλμ στην καριέρα του σκηνοθέτη.
Λ.Κ.
7. The Films Of Kenneth Anger Vol. 1 & Vol.2 του Κένεθ Ανγκερ (Fantoma)
Λόγω επιπλοκών που αφορούσαν τα πνευματικά δικαιώματα της μουσικής επένδυσης, χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια προκειμένου να δούμε τις ταινίες του πάπα της αμερικανικής avant garde σκηνής και προγόνου του βίντεο κλιπ σε ψηφιακό φορμά.
Ετοιμαστείτε για ένα καλειδοσκόπιο ομοερωτισμού, παγανισμού και αναφορών στην ποπ κουλτούρα μέσα από δέκα ανεκτίμητα φιλμάκια.
Θ.Π.
6. Ace In The Ηole του Μπίλι Γουάιλντερ (Criterion Collection)
O αριστουργηματικός πρώτος καρπός της δημιουργικής αποκόλλησης του Μπίλι Γουάιλντερ από τον σεναρίστα συνεργάτη του, Τσαρλς Μπράκετ, είναι τόσο «μαύρος», ώστε να θέτει στο επίκεντρο έναν άντρα θαμμένο στα ερείπια και γύρω του έναν δημοσιογράφο-αρπακτικό και μια αγέλη διψασμένων για θέαμα μικροαστών. Μετά από αυτό η «Λεωφόρος Της Δύσης» είναι λογικό να φαντάζει ως ανάλαφρη διασκέδαση.
Κ.Σ.
5. Bigger Than Life του Νίκολας Ρέι (ΒFΙ)
Εάν θέλεις να μάθεις γιατί κάποιος κάποτε είπε ότι «το σινεμά είναι ο Νίκολας Ρέι», αρκεί να θαυμάσεις τον τρόπο με τον οποίο το αμερικάνικο μελόδραμα δανείζεται κάτι από το μύθο του Δρ. Τζέκιλ και του Κου. Χάιντ και ύστερα αντικρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, μέχρι ο τελευταίος να γίνει χίλια κομμάτια. Σινεμά όχι μόνο «μεγαλύτερο από τη ζωή», αλλά και από το ίδιο το σινεμά.Στην πρεμιέρα του σε DVD.
Κ.Σ.
4. Saturday Night Live: The Complete Second Season (Universal)
Μπορεί να είχε προηγηθεί η κυκλοφορία της πρώτης σεζόν, εδώ βρίσκονται ωστόσο μερικά από τα πιο αξεπέραστα στιγμιότυπα της σειράς που άλλαξε τον τρόπο τού να αντιλαμβάνεται κανείς την κωμωδία και την τηλεόραση: Η γνωριμία με τους Μπιλ Μάρεϊ και Στιβ Μάρτιν, η αποθέωση του Τζιμ Μπελούσι, μερικοί από τους καλύτερους μουσικούς καλεσμένους και κάμποσα θρυλικά της σκετς. Χρειάζεται κάτι παραπάνω;
Λ.Κ.
3. Berlin Αlexanderplatz του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (Criterion Collection)
Διαθέσιμη επιτέλους για κατ οίκον προσκυνήματα μέχρι τελικής πτώσης, η κινηματογραφική αμαξοστοιχία του Φασμπίντερ απλώνεται σε 7 DVD και κινείται με το ίδιο μείγμα πάθους και αγωνίας προς τα ταραγμένα χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Τρέχοντας την ίδια στιγμή και προς το μέλλον, συνεχίζοντας να εκπέμπει κάτι το απροσδιόριστα προφητικό. Και σταθερά μεγαλειώδες.
Κ.Σ.
2. Blade Runner: The Ultimate Collectors Edition του ΡίντλεΪ Σκότ (Warner)
Μια ειδικά σχεδιασμένη, μεταλλική θήκη κρύβει έναν ανεκτίμητο θησαυρό: τα 5 δισκάκια με τις πέντε (Final Cut, Directors Cut, Theatrical Version, International Version και Working Print!) διαφορετικές εκδοχές της μυθικής φουτουριστικής περιπέτειας και τα ασύλληπτης διάρκειας, ποικιλίας και πληροφορίας extras. Για να δεις όσα ως άνθρωπος δεν μπορούσες να φανταστείς.
Ι.Π.
1. ARMY OF SΗΑDΟWS του Ζαν Πιερ Μελβίλ (Criterion Collection)
Κάπου, κάπως, κάποτε όλες τις σπουδαίες ταινίες του σινεμά νομίζουμε ότι τις έχουμε ήδη δει. Ολες; Οπως μας αποδεικνύει η επανεμφάνιση της καλύτερης για πολλούς δημιουργίας του Μελβίλ μετά από χρόνια κατά τα οποία παρέμενε εξαφανισμένη, μερικά μυστικά εξακολουθούν και παραμένουν ακόμη καλά κρυμμένα. Το αντιστασιακό δράμα για την αντίξοη μοίρα επτά αντιηρώων προβλήθηκε στη Γαλλία το 1969, αδικήθηκε επιδεικτικά από την κριτική και το κοινό και μετά χάθηκε. Δεκαετίες αργότερα, ο διευθυντής φωτογραφίας του επεξεργάστηκε τη μοναδική και σε άθλια κατάσταση διασωσμένη κόπια, βοηθώντας την ταινία να κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, να προκαλέσει σεισμικές δονήσεις στους εκεί κριτικούς και συνεπακόλουθα να μετακομίσει σε DVD. Στην εκθαμβωτική μορφή που το είδα κι εγώ για πρώτη φορά, το «L Arme Des Οmbres» (ο πρωτότυπος γαλλικός τίτλος της ταινίας) παραμένει ένα αξιοθαύμαστο μάθημα σκηνοθεσίας από έναν άνθρωπο που διάλεξε να αποτυπώσει συγκλονιστικά σε φιλμ ό,τι πιο προσωπικό θέλησε ποτέ να εκφράσει.
Λ.Κ.
