Από τον Λευτέρη Αδαμίδη
Δεν ξέρω πόσες φορές έχετε μπει στον πειρασμό να αναρωτηθείτε τι γίνεται με το νόμιμο downloading ταινιών. Θα μου πείτε, καλό είναι και το παράνομο, γιατί να ασχοληθούμε, τη στιγμή που στην Ελλάδα δεν υφίσταται καν ακόμη; Η σχετική σιγή ιχθύος πάντως δεν είναι καθόλου τυχαία και όσοι διαβάζουν επαγγελματικά έντυπα θα έχουν παρατηρήσει ότι ένα μέγα θέμα συζήτησης είναι ακριβώς το «μπλοκάρισμα» της on-line διανομής ή καλύτερα η εξαιρετικά αργή ανάπτυξή του. Σύμφωνα λοιπόν με τα πρώτα επίσημα στοιχεία, το πολύ μεγάλο στοίχημα δεν έχει κερδηθεί παρά ελάχιστα. Το unbox της Amazon ελάχιστα τραβάει, η movielink που δημιουργήθηκε από σύσσωμα τα στούντιο πλην Disney, διαβάζουμε, έχει 75.000 συναλλαγές μηνιαίως, ψίχουλα δηλαδή. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι τιμές είναι συγκρίσιμες με την αγορά του ίδιου του DVD, οπότε γιατί να ξοδέψεις λεφτά για να πάρεις κάτι «άυλο»; Αλλοι ότι ακόμη δεν έχει απλοποιηθεί ο τρόπος να δεις ό,τι κατέβασες στην τηλεόρασή σου και όχι στον υπολογιστή. Την ίδια στιγμή σκηνοθέτες ετοιμάζονται να βγάλουν απευθείας στο Δίκτυο την τελευταία ταινία τους, όπως ο Εντουαρτ Μπερνς το «Ρurple Violets» μέσω της Apple. Η τελευταία έχει δείξει με τα iTunes ότι ηγείται στον τομέα της ψηφιακής διανομής μουσικής και ετοιμάζεται να μπει για τα καλά και στον κινηματογραφικό χώρο, επενδύοντας σε μικρές ανεξάρτητες παραγωγές και αποκλειστικότητες όπως η παραπάνω. Οχι ότι αποκλείει το στουντιακό υλικό, όπως τον κατάλογο της MGM που έχει σκίσει από την περασμένη άνοιξη. Ηθικό δίδαγμα: καλά κάνουν οι σεναριογράφοι και απεργούν για τα ποσοστά τους από τη μικρή, για την ώρα μόνο, on-line ψηφιακή πίτα.
(Και) Να ένα ισπανικό portal!
Την ίδια στιγμή στην Ευρώπη τα πράγματα κινούνται με απείρως πιο αργούς ρυθμούς , (είναι η μαύρη αλήθεια). Εκτός ίσως από την Ισπανία. Εκεί λοιπόν μαθαίνουμε ότι εφτά μεγάλες εταιρείες από τον χώρο του arthouse (εννοείται ότι ανάμεσά τους βρίσκεται και η El Deseo του Πέδρο Αλμοδόβαρ) ετοιμάζουν για τον επόμενο Μάρτιο το Filmin.es, ένα φιλόδοξο portal για το ανεξάρτητο σινεμά με δυνατότητες downloading to rent/own και streaming. Σκοπός τους είναι να το αναδείξουν σε νούμερο ένα τόπο ψηφιακής διανομής ισπανόφωνων ταινιών. Υπολογίζουν δε ότι μέχρι το τέλος της επόμενης χρονιάς θα έχουν στη διάθεσή τους τον καθόλου ευκαταφρόνητο αριθμό των 250 τίτλων. Εκτός των ταινιών το portal θα περιλαμβάνει extras, making of, blog αλλά και ειδήσεις, συνεντεύξεις και forum, δηλαδή μιλάμε για μια κανονική ψηφιακή κοινότητα. Κρυφός πόθος πάντως λέγεται ότι είναι η πάταξη της on-line πειρατείας που ανθεί στην Ισπανία. Οπως και να έχει, κάτι μας λέει ότι θα επανέλθουμε την άνοιξη για αναλυτική παρουσίαση…
Festival: www.filmfestivarotterdam.com
«Αναίμακτη αλλαγή ηγεσίας στο Ρότερνταμ με τιμονιέρη πλέον τον Ρούτγκερ Βόλφσον και μαζί επιστροφή 100% στις ρηξικέλευθες και πειραματικές του ρίζες» θα μπορούσε να είναι ο φετινός τίτλος του σπουδαίου φεστιβάλ. Δεν ξέρουμε ειλικρινά από πού να αρχίσουμε. Από το αφιέρωμα στον Ιάπωνα Μασαχίρο Κομπαγιάσι, νικητή στο φετινό Λοκάρνο με το, στα όρια της περφόρμανς, «Τhe Rebirth», το πρόγραμμα «3 Radicals» αφιερωμένο στις δουλειές των Πολ Σάριτς, Ρόμπερτ Μπριρ και Κάμερον Τζέιμι ή το 70 ωρών (!) ντοκιμαντέρ-έπος του Γουάνγκ Μπινκγ «Τhe Journal Of Crude Οil» για τις συνθήκες εξόρυξης πετρελαίου στην Κίνα. Να πούμε μήπως για το αφιέρωμα στην άγνωστη και χαμένη «τέταρτη γενιά» των Κινέζων σκηνοθετών; Φοβερό και το line-up της Cinemart με 39 συμμετοχές. Ανάμεσά τους νέα σχέδια των Κρίστι Πίου, Αμπάς Κιαροστάμι, Τζούλια Λόκτεβ, Τζαφάρ Παναχί, Ερνέστο Κοντρέρας. Αφήσαμε για το τέλος την έκθεση «Νew Dragon Ιnns» (αναφορά στο ελεγειακό «Goodbye Dragon Ιnn» του Τσάι Μινγκ-Λιανγκ που μιλούσε για το τέλος της κινηματογραφικής αίθουσας), που είναι αφιερωμένη στους νέους τρόπους προβολής ταινιών και περιλαμβάνει δουλειές των Τσάι Μινγκ-Λιανγκ, Απιτσατπόνγκ Βερεσετάκουλ και Γουάνγκ Μπινγκ.
Από τις 17 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου στο παγωμένο Ρότερνταμ.
Τribute: www.filmmakermagazine.com/blog/2007/12/key-to-reserva.php
Τι μπορεί να συμβεί όταν συναντιούνται δύο γίγαντες; Πολύ απλά ένα μικρό αριστούργημα. Η άγνωστη σε εμάς σαμπάνια Freixenet πλήρωσε ούτε λίγο ούτε πολύ τον Μάρτιν Σκορσέζε για ένα εκπληκτικό μικρό tribute στον Αλφρεντ Χίτσκοκ με τίτλο «Τhe Key To Reserva». Με διευθυντές φωτογραφίας τον Χάρι Σαββίβη και την Ελεν Κούρας, παρακαλώ, και βέβαια τη Θέλμα Σουνμέικερ στο μοντάζ, ο Σκορσέζε κεντάει ένα εκπληκτικό χιτσκοκικό ποτ-πουρί (ψάξτε τις σκόρπιες αναφορές που πέφτουν βροχή) με τη βοήθεια βέβαια της μουσικής του μόνιμου συνεργάτη και του Χίτσκοκ και του Σκορσέζε, Μπέρναρντ Χέρμαν. Αυτό θα πει φόρος τιμής!
Blogger : blogs.guardian.co.uk/film/2007/11/ronald_bergan_once_again_stars.html 130
Πιστεύει ότι ο Ζαν Λικ Γκοντάρ είχε δίκιο όταν έλεγε ότι το σινεμά τελείωσε το 1968. Ιδανική ταινία γι αυτόν είναι «μια ασπρόμαυρη από τη Λιθουανία με έναν άνδρα, μια γυναίκα και ένα σκυλί σε ένα δωμάτιο». Πιστεύει ότι οι Ελληνες κριτικοί κάτι θα έπρεπε να κάνουν για να αποτρέψουν το κοινό από το να δει τον «άθλιο Ελ Γκρέκο». Και όμως ο Ρόναλντ Μπέργκαν, αν και τα έχει τα χρονάκια του, έχει και φοβερό φλεγματικό χιούμορ (Βρετανός γαρ) και τα γράφει πολύ ωραία στο blog του στην Guardian (εκεί όπου τον τελευταίο καιρό μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα από ένα ενδιαφέροντα προσωπικά ημερολόγια κριτικής). Αν θέλετε να διαβάσετε σπινθηροβόλα και ενίοτε φαρμακερά κείμενα υπεράσπισης του «σινεμά του δημιουργού», είστε στο σωστό μέρος.
Blogger 2:raypride.blogspot.com
Αυτός εδώ πάλι είναι ένας ολότελα διαφορετικός blogger. Παιδί, θα έλεγε κανείς (αν και στην πραγματικότητα είναι πάνω από τριάντα ετών), της νέας γενιάς, ξημεροβραδιάζεται με ένα Mac στα γόνατα και ποστάρει ανηλεώς από κριτικές ταινιών μέχρι ανταποκρίσεις από διεθνή φεστιβάλ και μερικές φορές ακόμη και δικά του ταινιάκια. Γράφει και για τα indiewire, Filmmaker και δεν ξέρω εγώ πού αλλού, οπότε το πιάνετε το στίγμα: ανεξάρτητο σινεμά, στρωτή και ολίγον περιγραφική γλώσσα, κείμενα που κυρίως πληροφορούν παρά σου καρφώνονται στο κεφάλι. Δεν είναι τυχαίο ότι τον παραπάνω κύριο Μπέργκαν δεν θέλει, λέει, να τον δει ούτε ζωγραφιστό. Αν το παλεύετε, ωστόσο, να είστε μέσα στα μοδάτα πράγματα, καλό θα σας κάνει να τον διαβάζετε.
