Gates Of Heaven (1980)
Διαβάζοντας κάποτε στην εφημερίδα ένα άρθρο που αφορούσε την υποχρεωτική μετακόμιση ενός νεκροταφείου ζώων από την αρχική του κατοικία σε άλλη τοποθεσία, ο Ερολ Μόρις αποφάσισε να ασχοληθεί περαιτέρω με το γεγονός, μετατρέποντας κινηματογραφικά την περιέργειά του σε ένα ιδιόρρυθμο και από πολλές απόψεις θαυμαστό ντεμπούτο. Μέσα από ετερόκλητες συνεντεύξεις, οι «Πύλες Του Παραδείσου» (όπως θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε το φιλμ στα ελληνικά) ξεκινούν από τα εκκεντρικά άκρα στα οποία μπορεί να φτάσει η αγάπη ενός ανθρώπου για το κατοικίδιό του, καλύπτοντας την απόσταση που χωρίζει το γελοίο από το σοβαρό και συντάσσοντας σταδιακά έναν ανορθόδοξο στοχασμό επάνω στους μηχανισμούς με τους οποίους λειτουργεί το αμερικανικό καπιταλιστικό σύστημα αλλά και πάνω στην ίδια την ανθρώπινη κατάσταση. Λ.Κ.
Vernon, Florida (1982)
Κανείς δεν είναι εκκεντρικός σε σχέση με τον εαυτό του, αν όμως συγκρίνει κανείς τους κατοίκους του Βέρνον στη Φλόριντα με οποιαδήποτε άλλη επαρχιακή πόλη, θα συνειδητοποιήσει ότι μόνο σε μια χώρα απέραντων αγροτικών εκτάσεων όπως η Αμερική θα μπορούσε κανείς να συναντήσει τρέλα τέτοιου βεληνεκούς να αλωνίζει ανενόχλητη. Οι ΗΠΑ όμως χωράνε τα πάντα και ο Μόρις δίνει στα απόβλητα τέκνα της χώρο και χρόνο για να αποτυπωθούν στην οθόνη, χωρίς την παραμικρή διάθεση γελοιοποίησης. Ο Μόρις δεν εκμεταλλεύεται τις ιδιορρυθμίες των ηρώων του, τις ερωτεύεται και το «Vernon, Florida» δεν είναι παρά ένα ερωτικό γράμμα στις κρυφές παραξενιές της πατρίδας του. Δ.Π.
The Thin Blue Line (1988)
Οταν η θανατική ποινή γίνεται εθνικό σπορ, τότε κάποιος πρέπει να την πληρώσει. Ο Ερολ Μόρις επιστρατεύει την επαγγελματική του εμπειρία ως ιδιωτικός ερευνητής για να διαλευκάνει έναν απίθανο φόνο που θα οδηγούσε σε μια πολύ πιθανή εκτέλεση. Ο Ράνταλ Ανταμς βρίσκεται στη φυλακή για το φόνο ενός αστυνομικού με μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα κατηγορίας έναν μετέπειτα θανατοποινίτη εγκληματία. Μπορεί ο μέσος άνθρωπος να μην χρειάζεται παρά μερικά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την εικόνα, αλλά το αμερικανικό σύστημα δικαιοσύνης έπρεπε να δει το πρώτο φιλμ νουάρ τεκμηρίωσης για να πειστεί ότι ο κατηγορούμενος ήταν τελικά αθώος. Δ.Π.
Α Brief History Of Time (1991)
Ξεκινώντας από το ομότιτλο βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ, ο Ερολ Μόρις επιχειρεί να εξετάσει μερικά από τα θεμελιώδη κοσμικά και μεταφυσικά ζητήματα που εδώ και δεκαετίες απασχολούν διηνεκώς τον μέγιστο θεωρητικό Φυσικό. Φέρνοντας τον επιστήμονα σε διαλεκτική αναμέτρηση με μερικές από τις πιο επίμονα αναπάντητες πτυχές της ερευνητικής του πορείας, ο σκηνοθέτης καταφεύγει παράλληλα σε συνεντεύξεις και διηγήσεις συγγενών, φίλων και συναδέλφων του, συνθέτοντας έτσι ένα εκπληκτικό πορτρέτο: Αυτό ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την αναπηρία του σε υπέρβαση και το αναπηρικό του καροτσάκι ως αφετηρία για ένα φιλοσοφικό ταξίδι που φιλοδοξεί να φτάσει μέχρι τα πέρατα του σύμπαντος και της γήινης νόησης. Λ.Κ.
Τhe Dark Wind (1991)
Η μοναδική μέχρι στιγμής απόπειρα ξεκάθαρης μυθοπλασίας στην καριέρα του ντοκιμαντερίστα δημιουργού αφηγείται μια ιστορία αστυνομικού μυστηρίου με αρκετά στοιχεία του φανταστικού, τοποθετημένη στην κλειστή κοινότητα ενός ινδιάνικου καταυλισμού της Αριζόνα και βγαλμένη από το ομώνυμο καλτ βιβλίο του Τόνι Χίλερμαν. Η πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία για το φιλμ βρίσκεται, ενδεχομένως, στα παρασκήνια γυρισμάτων του μια και φημολογείται ότι, κατόπιν έντονων καλλιτεχνικών διαφορών με τον συμπαραγωγό Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ο Μόρις δεν εκπλήρωσε μέχρι τέλους τα σκηνοθετικά του καθήκοντα. Λ.Κ.
Fast, Cheap And Out Of Control (1997)
Ενας θηριοδαμαστής, ένας διακοσμητής κήπων, ένας άντρας που μελετά το πώς συμπεριφέρονται οι τυφλοπόντικες κι ένας επιστήμονας της ρομποτικής αναλύουν το πάθος και την εμμονή πίσω από τα ανορθόδοξα επαγγέλματα στα οποία διάλεξαν να αφοσιωθούν, επιτρέποντάς μας παράλληλα να ρίξουμε κλεφτές ματιές στη ζωή τους. Αρνούμενος για πολλοστή φορά να υπηρετήσει τους ασφυκτικούς κανόνες που διέπουν ένα παραδοσιακό ντοκιμαντέρ, ο Μόρις μοιράζει το φιλμ του σε θεματικές ρίμες και ποικίλες στιλιστικές βινιέτες. Αφήνοντας τον θεατή να ανακαλύψει μόνος τους συνδετικούς κρίκους και τις σημασίες που ενώνουν τους τέσσερις εκκεντρικούς πρωταγωνιστές μεταξύ τους, το σύνθετο φιλμ θέτει ως αφετηρία τον αγώνα του ανθρώπου να δαμάσει τη φύση και περιπλανιέται πάνω σε θεμελιώδεις έννοιες όπως η ζωή, η δημιουργία, ο έρωτας, ο θάνατος. Λ.Κ.
Μr. Death: The Rise And Fall Of Fred Α. Leuchter Jr. (1999)
Το τραγικό πορτρέτο ενός μηχανικού που έκανε περιουσία σχεδιάζοντας όργανα εκτέλεσης για τις αμερικανικές φυλακές, είναι -παρά το φαινομενικά νοσηρό θέμα του- μια περίτρανη απόδειξη ότι όλοι θέλουμε να… αγαπηθούμε! Ο Φρεν Α. Λόιχτερ τζούνιορ κατέστρεψε μια ολόκληρη καριέρα για τα 15 λεπτά φήμης που του αναλογούσαν, όταν από φιλήσυχος πολίτης μετατράπηκε σε διάσημο αρνητή του Ολοκαυτώματος, εισχωρώντας άθελά του στο νεοναζιστικό κίνημα. Η σαρδόνια προσέγγιση του Μόρις μπροστά στην επαγγελματική υπερηφάνεια που οδήγησε τον Λόιχτερ στην απόλυτη μοναξιά στο πρώτο μισό της ταινίας μετατρέπεται σταδιακά σε «συμπόνια», σκιαγραφώντας την απεγνωσμένη του προσπάθεια να γίνει κοινωνικά αποδεκτός μ έναν υπόκωφο λυρισμό που καταλήγει σε βαθιά μελαγχολία.Δ.Π.
Τhe Fog Of War (2003)
Η ταινία που χάρισε στον Μόρις το Οσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ έχει για πρωταγωνιστή της τον Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα, πρώην υπουργό Εθνικής Αμυνας επί διακυβέρνησης Τζον Κένεντι και Λίντον Τζόνσον. Παραμένοντας διακριτικά απών, ο σκηνοθέτης τοποθετεί απέναντί του έναν από τους αδιαφιλονίκητους πρωταγωνιστές στη μοντέρνα Ιστορία της χώρας του και του θέτει ερωτήσεις για τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της. Μέχρι το τελευταίο του λεπτό, εντούτοις, το φιλμ δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Ποιος στ αλήθεια είναι αυτός ο άντρας που κουβαλά μέσα του τις μνήμες μερικών από τις πιο αιματηρές συγκυρίες στο ενεργητικό της ανθρωπότητας; Ενας στυγνός, υποκριτικός πολιτικάντης, ή μήπως ένας μετανοημένος που προσπαθεί στη δύση της ζωής του να εξορκίσει τις ενοχές που τον κατατρύχουν; Γυρεύοντας λογική και συνείδηση πίσω από τον κρυπτικό συνομιλητή του, ο Μόρις αναζητά με τη θαυμάσια αυτή ταινία τη συνείδηση μιας ολόκληρης ουσιαστικά χώρας απέναντι σε λάθη και αποφάσεις που στοίχισαν τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους.Λ.Κ.
Standard Operating Procedure (2007)
Η Αργυρή Αρκτος του φετινού φεστιβάλ Βερολίνου ξεδιπλώνει το χρονικό μιας μακροσκελούς λίστας βασανιστηρίων, εξευτελισμών και ωμοτήτων τις οποίες υπέστησαν οι κρατούμενοι των ιρακινών φυλακών του Αμπου Γκράιμπ από Αμερικανούς στρατιώτες. Ορμώμενος από μια σειρά αποτρόπαιων φωτογραφιών που κυκλοφόρησαν στον κόσμο το 2004 και απεικόνιζαν πολλές από τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν σε βάρος των φυλακισμένων, ο Μόρις τοποθετεί τους θύτες κόντρα στην κάμερα, αφήνοντάς τους να μεταφέρουν την δική τους εκδοχή στα γεγονότα. Στην ουσία, όμως, μας ζητά να κοιτάξουμε πίσω από τις φωτογραφίες και πίσω από τα ομιλούντα πρόσωπα για να διακρίνουμε την ευρύτερη εικόνα. Εκείνη μιας υποκριτικής Αμερικής που μετέτρεψε τις κτηνωδίες των φυλακών σε επιχείρηση συγκάλυψης και τους στρατιώτες που τις προκάλεσαν σε εξιλαστήρια θύματα.Λ.Κ.
