Από τον Λευτέρη Αδαμίδη
Σύσσωμος ο ΕΟΤ της Αυστραλίας, για να μην πούμε σύσσωμη η κυβέρνηση, αλλά και η κινηματογραφική βιομηχανία ποντάρουν αυτό τον Νοέμβριο στο όνομα του Μπαζ Λούρμαν. Ο τελευταίος κουβαλά στην πλάτη του όχι απλά μια ταινία, αλλά μια ολόκληρη χώρα, καθότι «Αυστραλία» ο τίτλος του νέου του, μετά από μία σχεδόν οκταετία, πονήματός και δεύτερης συνάντησής του με τη Νικόλ Κίντμαν. Περιπέτειες, αναμονές και αναβολές σίγουρα ήταν μέσα στο πρόγραμμα για ένα τόσο φιλόδοξο σχέδιο και για έναν τόσο τελειομανή δημιουργό. Οπως και να έχει ο Λούρμαν είναι έτοιμος για την πρεμιέρα, αποφεύγοντας με μια κίνηση φεστιβάλ και κριτικούς και αφήνοντας το απλό κοινό να αποφασίσει. Σε αυτό το τελευταίο έχει στηριχτεί και ολόκληρη η ευρηματική καμπάνια της ταινίας, καλώντας τους χρήστες σε έναν ανοιχτό και διαδραστικό διάλογο με τον σκηνοθέτη. Πιο συγκεκριμένα μέσα από μια σειρά podcasts ο Λούρμαν κάλεσε το κοινό σε μια ξενάγηση στα παρασκήνια των γυρισμάτων και στα μυστικά της τέχνης του. Παράλληλα στήθηκε ανοιχτός διαγωνισμός όπου οι χρήστες καλούνταν να σχεδιάσουν την αφίσα και τα κοστούμια της ταινίας ακολουθώντας τα μαθήματα και τις υποδείξεις του Λούρμαν. Τα πρώτα δείγματα βρίσκονται ήδη στο επίσημο site. Λίγο πιο κει…στη Σουηδία, το φεστιβάλ κινηματογράφου της Στοκχόλμης έχει στήσει το δικό του διαγωνισμό καλώντας τους χρήστες να γυρίσουν μια σκηνή είδους (κωμωδία, τρόμου, δράσης και αισθηματική) με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη. Η ταινία, βλέπετε, κλείνει επίσημα το φεστιβάλ στις 29 Νοεμβρίου και πρόκειται μάλλον για ευρωπαϊκή πρεμιέρα. Υπομονή ως τα Χριστούγεννα εμείς.
Cinema=Υouth www.nisimasa.com
Παραλλάσσοντας τον τίτλο του αγαπημένου τελευταίου άλμπουμ των Μ83, ιδού μια εξαιρετική, μακριά από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, ευρωπαϊκή πρωτοβουλία με το όνομα NISI MASA και με στόχο τη δημιουργία ενός δικτύου για το σινεμά των νέων. Το οποίο σημαίνει μια κοινότητα που απλώνεται για την ώρα σε 19 χώρες και στοχεύει στην προώθηση νέων ταλέντων μέσα από την ταινία μικρού μήκους. Για το σκοπό αυτό άλλωστε διοργανώνει ετήσιο διαγωνισμό σεναρίου, σεμινάρια και βέβαια κάθε λογής δράσεις. Χρήσιμα link και πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα, ενώ αξίζει να γραφτείτε στο newsletter για να μείνετε σε σταθερή επαφή.
Festival www.viennale.at
Δεν θυμάμαι να έχει περάσει χρονιά, όσο υπάρχει αυτή η στήλη, που να μην έχω αναφερθεί σε αυτό το εκλεκτό με όλη τη σημασία της λέξης, φεστιβάλ. Μια αληθινή γιορτή του σινεμά ζει η Βιέννη κάθε φθινόπωρο, με ένα πρόγραμμα μακριά από το συρμό της μόδας και τα hype, μια γιορτή των σινεφίλ που ζηλεύουμε τρομερά. Πάρτε για παράδειγμα τη φετινή της πρόταση για την διοργάνωση που λαμβάνει χώρα από τις 17 έως τις 29 Οκτωβρίου: κεντρικό αφιέρωμα στο κάποτε τρομερό παιδί του γερμανικού σινεμά Βέρνερ Σρέτερ, του δημιουργού του «Βασίλειου Της Νάπολης» και εσχάτως της «Νύχτας Του Σκύλου» που παίχτηκε και γιουχαϊστηκε στην πρόσφατη Βενετία. Αλλοι καιροί, άλλα ήθη βλέπετε. Δίπλα του ο ρηξικέλευθος Αμερικανός Τζιάν Τζιανβίτο (κάποτε στο διαγωνιστικό της Θεσσαλονίκης με το «Μad Songs Of Fernarda Ηoussein», μια ολότελα διαφορετική ματιά στην αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ) και ο Πορτογάλος Μιγκέλ Γκόμεζ. Βάλτε από κοντά και μια φοβερή θεματική ρετροσπεκτίβα (σε επιμέλεια Τομ Αντερσεν) με τίτλο «Los Angeles, Α City in Film» και έχετε ένα πακέτο τόσο δελεαστικό που θα άξιζε τον κόπο να πεταχτείτε ως εκεί. Εχει και άλλο όμως. Η φετινή σειρά Propositions με δώδεκα ταινίες που συστήνουν ισάριθμους νέους δημιουργούς φιλοξενεί μερικές από τις πιο ιδιόρρυθμες κινηματογραφικές προτάσεις της χρονιάς, όπως του πληθωρικού Κάβν ντε λα Κρουζ από τις Φιλιππίνες ή του Αλμπέρο Σέρα από την Καταλονία. Περιμένουμε ανταπόκριση από τον Ρόμπι Εκσιέλ!
Βlogger www.davekehr.com
Ενώ πολύς λόγος γίνεται για το πόσο ανερχόμενο ρόλο παίζουν πλέον τα blogs στον τομέα της ενημέρωσης, ευτυχώς την ίδια στιγμή υπάρχουν και κάποιοι παλιομοδίτες που επιμένουν πεισματικά να πηγαίνουν κόντρα στο κυνήγι της είδησης. Αν λοιπόν σας ενδιαφέρουν τα τελευταία νέα, ατυχήσατε. Ο Ντέιβ Κερ των New York Times, βλέπετε, έχει συγκεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στην κριτική των DVD, αγνοώντας την επικαιρότητα και χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως έναν ολοένα και πιο αποξενωμένο παρατηρητή της σύγχρονης κινηματογραφικής κουλτούρας. Και το ίδιο κάνει και ως blogger. Μεταφέρει on-line τη στήλη του και ανοίγεται σε συζητήσεις με τους σινεφίλ για τον Σίντνεϊ Πόλακ ή τον Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ, όπως κάποτε γινόταν στα φουαγιέ των σινεμά. Τώρα λοιπόν, σου λέει, και πολύ σωστά, μόνο εδώ μπορεί να καλλιεργηθεί η σινεφιλία. Οπως έχει γραφτεί στο Film Comment το εν λόγω blog «είναι από τους κορυφαίους κινηματογραφικούς προορισμούς στο διαδίκτυο». Ενα must δηλαδή!
Κριτική www.cineaste.com
Στο καλοκαιρινό του τεύχος το εξαιρετικό περιοδικό παρουσιάζει μια από τις πληρέστερες καταθέσεις-έρευνες πάνω στον ρόλο του διαδικτύου στη σημερινή κινηματογραφική κριτική. Η αφρόκρεμα της αμερικανικής κριτικής (από τον Τζόναθαν Ροζενμπάουμ και τον Κεντ Τζόουνς ως την Αμι Τόμπιν και τον Γκλεν Κένι) μιλά για τη σχέση της με το νέο μέσο και το νέο τοπίο της κριτικής όπως διαμορφώνεται μέσα από τη δυνατότητα του καθένα να γίνει… κριτικός. Το πλήρες, πολλών σελίδων, κείμενο υπάρχει στη σελίδα του περιοδικού και αξίζει να διαβαστεί ενδελεχώς. Καθόλου τυχαία το ίδιο σχεδόν ζήτημα απασχολεί και το τελευταίο τεύχος του Sight and Sound μέσα από τις γνώμες κριτικών από όλο τον κόσμο. Εμάς, εδώ σε αυτή τη χώρα, αναρωτιέμαι πότε θα μας απασχολήσει.
