Στην “Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου” (“Apology of an Economic Hit Man”) ο Στέλιος Κούλογλου καταπιάνεται με το θέμα του ομότιτλου βιβλίου του Τζον Πέρκινς, που αποκαλύπτει την αθέατη πλευρά της αμερικανικής εταιρειοκρατίας και ρίχνει φως στους άγνωστους μηχανισμούς που χρησιμοποιούν όσοι κυβερνούν σήμερα τον κόσμο.
Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που προέκυψε, με ατμόσφαιρα φιλμ νουάρ, υπήρξε μια απαιτητική παραγωγή που καλύπτει χρονολογικά πολλές δεκαετίες και ιστορικά και γεωγραφικά, πολλά σημεία Λατινικής Αμερικής και κορυφώνεται με την επιστροφή του Πέρκινς στη “χώρα του εγκληματος” και την δημόσια μεταμέλειά του ενώπιον του λαού του Ισημερινού.
Η ιδέα για το θέμα προέκυψε από την απομαγνητοφώνηση μιας ραδιοφωνικής συνέντευξης του Πέρκινς σε έναν αμερικανικό ραδιοφωνικό σταθμό. Αμέσως μόλις τη διάβασε ο Στέλιος Κούλογλου σκέφτηκε ότι είναι καταπληκτική ιστορία για σενάριο.
Η νουάρ ατμόσφαιρα αποτυπώνει την αίσθηση της αφήγησης του Πέρκινς στην πρώτη του συνάντηση με τον δημοσιογράφο και σκηνοθέτη, στην Αμερική: μια μοιραία γυναίκα που τον βάζει στο παιχνίδι, συνομωτικές συναντήσεις, εκβιασμοί, πολιτικές δολοφονίες, κυνισμός. Και ένας ήρωας που περιγράφει τη ζωή του με φλας μπακ και επιστροφές στο παρόν και το μέλλον.
Ως προς τη συμμετοχή του στην ταινία στον ρόλο του πρωταγωνιστή ο Πέρκινς ήταν επιφυλακτικός, στην αρχή, απέναντι σε έναν άγνωστο σκηνοθέτη, από την Ελλάδα. Τελικά όμως δέχθηκε, χωρίς να περιμένει ούτε ο ίδιος ότι θα γινόταν μια ολόκληρη ταινία, με ηθοποιούς που αναπαριστούν τη νεανική φάση της ζωής του κ.λπ.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβρη του 2005 και ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 2007, με τα γυρίσματα στον Ισημερινό.
Αφού ο Πέρκινς πείστηκε από τον Κούλογλου να απολογηθεί στον λαό του Ισημερινού, για τη δολοφονία του προέδρου τους και τα κακά που είχε προκαλέσει στην χώρα, οργάνωσαν μια δημόσια εκδήλωση που προβλήθηκε και από δύο συνεντεύξεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Όταν έκλεισαν το θέατρο “Προμηθέας” του Κίτο -πρωτεύουσας του Ισημερινού- το οποίο είναι κυκλικό, αφήνοντας πλήρως εκτεθιμένους όσους βρίσκονται στη σκηνή, υπήρχε ο φόβος ότι δεν θα είχαν μεγάλη προσέλευση, και τοποθέτησαν έτσι τις κάμερες ώστε να μην φαίνεται άδειο. Τελικώς οι φόβοι διαψεύστηκαν κι όπως λέει ο Στέλιος Κούλογλου: “πλακώσανε πάνω από 3 χιλιάδες, άτομα, που έσπασαν τις πόρτες και έγινε το αδιαχώρητο. Έχασα κάθε επαφή με τους κάμεραμαν από κει και μετά”.
- Μετά την “απολογία” του, ο Πέρκινς είπε ότι βλέποντας τον κόσμο να μπαίνει, δεν ήξερε αν θα τον δολοφονούσαν.
- Στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας, που έγινε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, παρευρέθηκε πλήθος επιφανών προσκεκλημένων του καλλιτεχνικού και πολιτικού χώρου, πρωτοστατούσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δίνοντας μια γεύση για τη δύναμη του ονόματος που έχει χτίσει ο δημοσιογράφος και -πλέον- σκηνοθέτης.
Μαριλένα Φραγκιάδη
