• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AOAFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER

Τα καλύτερα βιβλία του 2008

13 Ιαν 2009 | Θέματα | 0 comments

Η συντακτική ομάδα του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ επιλέγει και σας παρουσιάζει τα καλύτερα (cine-)βιβλία της χρονιάς που πέρασε.
Συντάκτης: Cinemagazine Team
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Η συντακτική ομάδα του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ επιλέγει και σας παρουσιάζει τα καλύτερα (cine-)βιβλία της χρονιάς που πέρασε:


1. ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΙ ΦΕΡΝΤΙΝΑΝ ΣΕΛΙΝ (εκδ. Εστία)


Ακόμη κι ένα κινηματογραφικό περιοδικό είναι αδύνατο να προσπεράσει το λογοτεχνικό συμβάν της χρονιάς. Δεν γνωρίζω γαλλικά, όμως αυτή η βραβευμένη ελληνική μετάφραση-άθλος του έργου του είναι ό,τι πλησιέστερο στην απόλαυση ενός από τα αριστουργήματα της λογοτεχνίας του 20ου αιώνα. Ενα κατάμαυρο, συχνά αυτοβιογραφικό, ταξίδι στη ευρωπαϊκή νύχτα των εκατομμυρίων νεκρών του πρώτου μεγάλου πολέμου, λίγο πριν το ξημέρωμα του φασισμού. Ισως τελικά και ένας τραγικός προάγγελος του, μέσα από τη ζοφερή (σχεδόν κινηματογραφική) περιγραφή ενός κόσμου βαθιά βίαιου και αμοραλιστικού, έτοιμου να καταρρεύσει και να συμπαρασύρει ακόμη και τον ίδιο τον αμφιλεγόμενο δημιουργό του. Λ.Α.



2. ΤΗΕ ΤΕΝ CENT PLAGUE: ΤΗΕ GREAT COMIC- ΒΟΟΚ SCARE AND HOW ΙΤ CHANGED AMERICA ΤΟΥ DAVID ΗΑJDU (εκδ. Farrar, Straus and Giroux, 2008)


Η ανάδυση της κουλτούρας των κόμικς στην μεταπολεμική Αμερική και η αλύπητη επίθεση που δέχτηκε από θρησκευτικές οργανώσεις, οικογενειακούς συλλόγους, συντηρητικούς κύκλους, λογοκριτές, μεμονωμένες φωνές και την ίδια την επιτροπή που ηγήθηκε των λυσσαλέων μακαρθικών διώξεων του 50 προσπερνούν τις διαστάσεις ενός απλού χρονικού. Και γίνονται η συναρπαστική διήγηση ενός σφοδρού πολιτιστικού πολέμου που μέτρησε αρκετές απώλειες στη διάρκειά του, χρησιμεύοντας ταυτόχρονα ως ένας αντιπροσωπευτικός καθρέφτης του ψυχισμού των ΗΠΑ. Λ.Κ.



3. PICTURES ΑΤ Α REVOLUTION: FIVE MOVIES AND ΤΗΕ BIRTH OF ΤΗΕ NEW HOLLYWOOD ΤΟΥ MARK HARRIS (εκδ. Penguin Press)


H νύχτα της απονομής των Οσκαρ του 1968, στην οποία το παραδοσιακό Χόλιγουντ διάλεξε να προσπεράσει επιδεικτικά την έλευση της νέας κινηματογραφικής εποχής (που ανήγγειλαν ταινίες όπως το «Μπόνι Και Κλάιντ») και να βραβεύσει τον εαυτό του λειτουργεί ως αφετηρία για το πορτρέτο μιας κατακλυσμιαίων αλλαγών περιόδου για το σινεμά, την κοινωνία και τον τρόπο που μια ολόκληρη χώρα αντιλαμβανόταν τον εαυτό της. Λ.Κ.



4. ΓΟΜΟΡΡΑ του ρΟΜΠΕΡΟ ΣΑΒΙΑΝΟ (εκδ. Πατάκη)


Ο Σαβιάνο περιπλανήθηκε στα περίχωρα της Νάπολης προσπαθώντας να εξιχνιάσει μέχρι πού φτάνουν τα πλοκάμια της Μαφίας. Διόλου παράξενο, αποκαλύπτει πως η Καμόρα δεν έχει να κάνει μόνο με ναρκωτικά, ξέπλυμα χρημάτων ή όπλα. Ο Σαβιάνο περιγράφει (με ασφυκτικό αφηγηματικό ρυθμό) τους δεσμούς της Μαφίας στην ιταλική κοινωνία, σαν μια μέγκενη που δε χαλαρώνει ποτέ. Ως συνέπεια αυτού του χρονικού, ο συγγραφέας απειλείται με θάνατο από την ιταλική Μαφία και σήμερα ζει υπό αστυνομική προστασία. Η.Κ.



5. CATCHING ΤΗΕ BIG FISH ΤΟΥ david lynch (εκδ. Tarcher/ Ρenguin)


Υπάρχουν ως γνωστόν δύο Ντέιβιντ Λιντς: αυτός του «Εraserhead» και αυτός του «Straight Story». Κοντά στον πρώτο βρίσκεται ο ζωγράφος Λιντς, δίπλα στον δεύτερο ο εσχάτως και συγγραφέας. Το κομψότατο βιβλίο του σπουδαίου σκηνοθέτη μοιάζει με μια μινιμαλιστική συλλογή χαϊκού βγαλμένη κατευθείαν από το απόσταγμα εμπειρίας μιας σπουδαίας διαδρομής και, κυρίως, από την πολλών δεκαετιών εμπειρία του από τον διαλογισμό. Ενας μικρός οδηγός για να πιάσεις «μεγάλα ψάρια» στην κάθε είδους δημιουργική απασχόληση και βέβαια μια σειρά από απολαυστικές εξομολογήσεις μιας καλλιτεχνικής ιδιοφυϊας. Λ.Α.



6. KAFKA ΟΝ ΤΗΕ SHORE ΤΟΥ HARUKI MURAKAMI (εκδ. Knopf)


O Χαρούκι Μουρακάμι έχει πολλές φορές παρομοιαστεί στο παρελθόν με τον Ντέιβιντ Λιντς. Στο «Κafka On The Shore» αφηγείται την ιστορία του νεαρού Κάφκα που, εξαιτίας ενός περίεργου ατυχήματος στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει χάσει τη μνήμη του και την ικανότητα της ανάγνωσης (αν και μπορεί να επικοινωνεί με γάτες). Κι όλα αυτά με αναφορές στην ποπ κουλτούρας το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα, τον Χέγκελ και τον Μπετόβεν. Ισως δε θα πρεπε να τον περιλάβει κινηματογραφικώς ο Λιντς, αλλά ο Τακάσι Μίικε. Η.Κ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ