Από τον Ηλία Νικολαΐδη
Το να απαρτίσει κάποιος τη λίστα με τις 1.000 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών είναι σαφώς μια εξόχως κοπιαστική εργασία. Ενας Ελληνοαυστραλός ονόματι Μπιλ Γεωργάρης κατάφερε πράγματι να την περατώσει πριν κάμποσο καιρό και έκτοτε, κάθε χρόνο, την ανανεώνει και την αναβαθμίζει στην ιστοσελίδα που ευφάνταστα ονόμασε «Τhey Shoot Pictures, Dont Τhey?» (www.theyshootpictures.com). Η παρούσα λίστα ξεχώρισε, απέκτησε δημοσιότητα καθώς και πιστούς. Συγκεκριμένα, ο Κέβιν Μπ. Λι ξεκίνησε ένα κινηματογραφικό blog το 2001 (όταν εδώ, στον Ισημερινό, «blog» ήταν μια άγνωστη λέξη) και έβαλε ως στόχο, μέχρι το τέλος του 2008, να παρακολουθήσει καθεμία από τις ταινίες της λίστας καθώς και να καταγράφει τις σκέψεις του σχετικά με το σινεμά. Το 2008 εξέπνευσε πριν λίγες ημέρες και του Λι του απομένουν μόλις 50 ταινίες μέχρι να ολοκληρώσει το μεγαλόπνοο πλάνο του. Το blog του «Shooting Down Ρictures» (alsolikelife.com/shooting), εκτός από μια απλή καταγραφή σκέψεων, είναι και από τα πιο ενδιαφέροντα κινηματογραφικά blog στον ιντερνετικό αέρα.
Στο «Cinema Τreasures» (cinematreasures.org) δεν θα ανακαλύψετε ακριβώς τους θησαυρούς για τους οποίους σας προετοιμάζει ο τίτλος, δίχως ωστόσο ο τελευταίος να μπορεί να χαρακτηριστεί και παραπλανητικός. Διατρέχοντας την αρχική σελίδα, θα συνειδητοποιήσετε πως πρόκειται για ένα blog – αρχείο των κινηματογραφικών αιθουσών των Η.Π.Α. Και, παρ όλο που υπάρχουν εξαιρετικά μειωμένες πιθανότητες να διαβάζετε το παρόν περιοδικό και να επισκεφτείτε πολλές από αυτές, ο συγκεκριμένος ιστότοπος κρίνεται πλέον ενδεδειγμένος για εκείνους που αναγνωρίζουν πως μέρος της κινηματογραφικής εμπειρίας είναι και η πιο μικρή ίνα της μοκέτας που πατούμε.
Ο Λόρενς Λέβι, πάλι, ασχολείται με κάτι περισσότερο ουσιώδες σε σχέση με το σινεμά: με τις ταινίες. Και απέχει κάμποσα συνειδησιακά μίλια από αυτό που θα λέγαμε «ανώνυμος σινεφίλ bloger». Συγκεκριμένα, πρόκειται για τον καλύτερο κινηματογραφικό bloger που έχει οσμιστεί η μύτη του υπογράφοντος. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε αρθρογραφεί συχνά πυκνά στους New York Times, στο Vanity Fair, στο The Nation, στη Village Voice και σε ένα σωρό ακόμη μέσα. Μιλώντας για Μέσα, ο Guardian έχει χαρακτηρίσει το «Looker» (looker.typepad.com), «ένα απαράμιλλα φωτεινό ανάγνωσμα του οποίου το μοναδικό ελάττωμα είναι πως δεν ανανεώνεται αρκετά συχνά».
Ο Ντέιβιντ Εντελσταϊν δεν χρειάζεται ιδιαίτερα διαπιστευτήρια. Είναι ο κριτικός κινηματογράφου του εστέτ εβδομαδιαίου περιοδικού «Νew Υork» εδώ και κάμποσα χρόνια και πλέον προσαρμόστηκε στην εποχή του ίντερνετ και δημοσιεύει τα διάφορα σχόλιά του και μέσα από το blog του, το οποίο εύστοχα ονόμασε «Τhe Ρrojectionist» στον ιστοχώρο του περιοδικού (nymag.com/daily/movies) και το ανανεώνει καθημερινά και ανελλιπώς. Εύγε του.
