Οι Playground Noise σχηματίστηκαν το 2006 στην Πάτρα παρακινημένοι από το «φόβο μιας σκέτης πραγματικότητας ». Έπειτα από αλλαγές στο σχήμα, τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησε από την Inner Ear το πρώτο ομότιτλο άλμπουμ τους. Και τώρα που οι ηλιόλουστες μέρες δείχνουν το καλοκαίρι, η μελωδική ποπ των Playground Noise φέρνει τη γλυκιά μελαγχολία της ανάμνησης ακόμα πιο κοντά. Μαζί με τις κουβέντες που περιγράφουν την μέχρι τώρα πορεία τους στη μουσική, μας έδωσαν τη λίστα τους με τις 5 καλύτερες ταινίες με ήρωες παιδιά.
1.Πόσο κοντά είναι η αισθητική των τραγουδιών σας στους ήχους της παιδικής χαράς και της αθωότητας της παιδικής ηλικίας που αυτή συνεπάγεται?
Μάλλον καθόλου . Η μουσική και οι στίχοι μοιάζουν να λυπούνται για την απώλεια της αθωότητας.
Περισσεύει στους ανθρώπους αυτή η λύπη και ο τρόπος που εκφράζεται . Η χειρότερή της έκφραση , η οργή προς τους άλλους . Καλύτερα μουσική και στίχοι.
2.Πείτε μας με λίγα λόγια την ιστορία του συγκροτήματος. Πότε και πως ξεκινήσατε?
Πριν 4 ½ χρόνια οι Βασίλης Σμπήλιας , Θόδωρος Παπαδόπουλος και Νίκος Ντεντόπουλος μπροστά στον φόβο μιας ‘σκέτης ‘ καθημερινότητας ξεκίνησαν να παίζουν . Στην πορεία κάποιοι φίλοι δεν ταίριαξαν , σε κάποιους δεν ταιριάξαμε. Έπειτα ήρθε ο Τίμων Καρδάμας που έκανε την μπάντα να έχει ήχο και τέλος ο Ανδρέας Λαμπρόπουλος . Η επιμονή μας έφερε έως εδώ και δεν γνωρίζαμε ότι είχαμε τόση.
3.Το γεγονός ότι ζείτε στην Πάτρα σας δυσκολεύει αναφορικά με τις ευκαιρείες για live, την προώθηση και τη διάδοση αυτού που κάνετε ?
Στην ουσία του πράγματος όχι. Κάποτε προβάραμε σε ένα «καλύβι » έξω από την Πάτρα. Δεν θα ήταν άλλη η μουσική στην Αθήνα . Σίγουρα στην Αθήνα δεν θα είχε κερασιές τριγύρω. (Θυμάσαι Γιάννη ; )
4.Ο ήχος σας συχνά με ταξίδεψε σε μπάντες που αποτέλεσαν την αφρόκρεμα της new wave σκηνής στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Πόσο δύσκολο , εύκολο ή αναγκαίο τελικά ήταν για εσάς να δημιουργήσετε ένα νέο και προσωπικό ύφος?
Επί τούτου δεν έγινε τίποτα να μοιάζει μ΄αυτό ή εκείνο . Ίσως να μην έχεις επιλογή . Πας και όπου βγει . Σημαντικό είναι οι άνθρωποι που σε γνωρίζουν να λένε , ναι αυτό περίμενα να ακούσω από ‘σένα .
5.Μικρές ανεξάρτητες εταιρείες όπως η Inner Ear μαζί φυσικά με τους καλλιτέχνες δίνουν μια ελπίδα, σε όσους το βλέπουν έτσι, ότι η διανομή της μουσικής δεν θα αντικατασταθεί από την ευκολία του downloading. Πώς βλέπετε τα πράγματα?
Όταν ακόμη δεν ξέραμε αν θα δισκογραφήσουμε σκεφτόμασταν ακόμα και να το κάνουμε μόνοι μας και να το μοιράζουμε σε live οπουδήποτε. . Κάποτε τα κουράγια των ανθρώπων ( Inner-Ear ) ίσως να τελειώσουν . Η μουσική πρέπει να συνεχίσει. Είναι η κορυφαία των τεχνών και θα βρει τον τρόπο.
6.Ποιο είναι το αγαπημένο σας σημείο στην Πάτρα?
Όλα εκείνα τα σημεία που συναντιόμαστε.
7.Τι ακούσατε τελευταία και σας εντυπωσίασε από ξένη και εγχώρια σκηνή?
The Pains of being pure at heart-s/t
Magnetic fields-realism
Κ.βητα-ενωση
Big Pink-A brief history of love
The boy-please make me dance
Julia Plenti – Julian plenty is a skyscraper
Noah and the Whale-The first days of spring
Animal Collective-Merriweather post pavilion
Noisettes-Wild young hearts.
8.Ετοιμάζετε κάποια Live?
Θα γίνουν κάποια live με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου.
9.Το εξώφυλλο του δίσκου είναι ….
Φώτο τραβηγμένη μέσα από ένα τρένο , κάπου στη Βενετία από τον Κώστα Παυλόπουλο.
Και θα θέλαμε το τοπ πέντε όλων των εποχών, για εσάς, των καλύτερων ταινιών με ήρωες παιδιά
TOP 5: Οι καλύτερες ταινίες με ήρωες παιδιά
Η πόλη των χαμένων παιδιών -Ζαν Πιερ Ζενέ / Μαρκ Καρό
Σκυλιά στη χλόη – Τζον Ντούιγκαν
Το τρίο της Μπελβίλ-Σιλβέν Σομέ
Ο Μικρός Κόλυα – Γιαν Σβέρακ
Sleepers – Μπαρι Λέβινσον
Νίκη Ξένου
