Ξεκίνησαν την πορεία τους όταν το 2006 εμφανίστηκαν στο Schoolwave και κέρδισαν τις εντυπώσεις. Ακολούθησε το πρώτο βραβείο το 2008 στον ετήσιο διαγωνισμό Φίλιππος Νάκας, που μεταφράστηκε σε ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Sony Music. Στο πρώτο single με τίτλο «The Bitter» από τον επερχόμενο δίσκο τους «High Society» συμμετέχει η Ιφιγένεια Άτκινσον (τεως των Film) ενώ αναμένεται η εμφάνισή τους την Παρασκευή 4 Ιουνίου στη φετινή διοργάνωση του Synch. Οι No Profile πριν ανέβουν στη σκηνή μας δίνουν το τοπ πέντε των μεγαλύτερων εισπρακτικών αποτυχιών που γνώρισε κατά τη γνώμη τους ο κινηματογράφος.
1.Πως σχηματίστηκε το γκρουπ και γιατί επιλέξατε το όνομα No Profile;
Η ιστορία του γκρουπ πάει πολύ πίσω, στις μέρες που πηγαίναμε Γυμνάσιο. Ημαστε τότε μια παρέα 4 φίλων, και αποφασίσαμε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να παίζουμε μαζί διασκευές τραγουδιών αγαπημένων μας συγκροτημάτων. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετά θορυβώδες, περνούσαμε όμως πάρα πολύ καλά και αυτό μας οδήγησε στο να ασχοληθούμε όλο και πιο πολύ και να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα. Το όνομα του συγκροτήματος το βγάλαμε στα πρόχειρα πριν το πρώτο μας live (καπως έπρεπε να μας φωναζει ο κόσμος!). Πιστεύουμε ότι ένα συγκρότημα σήμερα δεν πρέπει να έχει μια συγκεκριμένη ταυτότητα και να παίζει με ένα και μονο συγκεκριμένο ήχο. Η μουσική είναι για όλες τις στιγμές και όλες τις διαθέσεις. Το ονομα No Profile συμβολίζει για μας αυτή την αποφυγή του να πέσουμε σ’ ένα πολύ συγκεκριμένο και περιορισμένο ήχο με τη μουσική μας.
2.Πόσο πιστεύετε ότι έχει βοηθήσει η διοργάνωση του Schoolwave στην ανάδειξη νεων ανεξάρτητων Ελλήνων καλλιτεχνών και συγκροτημάτων;
Το Schoolwave μπορεί να προσφέρει πολλά πράγματα στα νέα συγκροτήματα σημερα. Πέρα απο τη πολύ μεγάλη προβολή που σου δίνει, μπορεί να σου δώσει και μερικά σημαντικά μαθήματα. Να δεις πως στήνετε μια μεγάλη και καλή διοργάνωςση, και πως είναι να παίζεις σε μια σκηνή με πάρα πολύ κόσμο που δεν σε ξέρει, έχοντας πάρα πολύ καλές προδιαγραφές και εξοπλισμό. Το σημαντικότερο νομίζω για μας είναι οι φιλίες που μπορείς να κάνεις με τα συγκροτήματα εκεί. Είναι πάρα πολλά τα άτομα που γνωρίσαμε τότε, και ακόμα πηγαίνουμε ο ένας στα live του άλλου και στηρίζουμε την όλη τους δουλειά.
3.Έχετε ήδη υπογράψει, μετά τη συμμετοχή σας στο διαγωνισμό Φίλιππος Νάκας το 2008, ένα συμβόλαιο με μια από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες παγκοσμίως τη Sony Music. Ποιες οι δεσμεύσεις, θετικές και αρνητικές που προκύπτουν από μια τέτοια συνεργασία από το ξεκίνημά σας;
Όταν πρωτο-υπογράψαμε με τη Sony από παντού γύρω μας ακούγαμε πως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Είναι αλήθεια οτι πλέον δουλεύουμε πάρα πολύ για να βγαίνει ένα καλό αποτέλεσμα, όμως αυτό που μας πιέζει εξακολουθεί να είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, όχι η εταιρεία ούτε κάποιος μάνατζερ. Η Sony μας βοήθησε πάρα πολύ να δούμε τα πράγματα πολύ πιο ώριμα πλέον. Φυσικά υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ εταιρείας-συγκροτήματος κατα καιρούς, ξέρουμε πάντα όμως ότι αυτό γίνεται για το δικό μας καλό, και ποτέ δεν μας έχουν αναγκάσει να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε.
4.Πως προέκυψε η συνεργασία σας με την Ιφιγένεια Άτκινσον;
Όπως αρκετά πράγματα που μας έχουν συμβει, τυχαία! Η Ιφιγένεια είχε βρεθεί στο studio που γράφαμε το the Bitter μια μέρα, και ο Γρηγόρης (ο παραγωγός του cd) της πρότεινε να δοκιμάσει κάποια φωνητικά. Το αποτέλεσμα μας άρεσε πάρα πολύ, και έτσι προέκυψε αυτή η συνεργασία.
5.Πείτε μας λίγα λόγια για το άλμπουμ «High Society»..
Το High Society είναι μια περίληψη της ζωής του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνει κομμάτια που γράψαμε στα 15 μας (το ομώνυμο τραγούδι είναι και το παλιότερο κι ένας απ’ τους λόγους που ονομάστηκε έτσι ο δίσκος) μέχρι και την πιο πρόσφατη δουλειά μας. Εκφράζει πολλές διαφορετικές φάσεις που έχουμε περάσει σ όλο αυτό το χρονικό διάστημα, και αντλεί την έμπνευσή του απ’ τις ακόμα πιο πολλές εμπειρίες που χουμε βιώσει, από live σε μικρά μπαράκια μέχρι τις μεγάλες συναυλίες του Schoolwave και του Rockwave.
6.Τι να περιμένουμε από το Live σας στο φετινό Synch?
H φετινή χρονιά ήτανε πολύ σημαντική για μας, καθώς αποτέλεσε ουσιαστικά ένα επίσημο ντεμπούτο του συγκροτήματος. Χαιρόμαστε πάρα πολύ που θα παίξουμε για ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ, το οποίο διεξάγετε μάλιστα και στην Τεχνόπολη όπου κάναμε τη πρώτη μας μεγάλη εμφάνιση τέσσερα χρόνια πριν. Με την ευκαιρία αυτή θέλουμε να δείξουμε στον κόσμο το αποτέλεσμα όλης αυτής της δουλειάς που έγινε φέτος, και σκοπεύουμε επίσης να παίξουμε και μερικα ολοκαίνουρια κομμάτια.
Oι πέντε εισπρακτικά αποτυχημένες ταινίες όλων των εποχών:
“Semi-pro” του Κεντ Όλτερμαν
“Anchorman: The Legend of Ron Burgundy” του Άνταμ Μακέυ
“Zoolander: Ο Άρχοντάς της Πασαρέλας” του Μπεν Στίλλερ
“Tenacious D: The pick of destiny” του Λίαμ Λίντς
“ Καυτοί και Άσφαιροι” του Έντγκαρ Ράιτ
Νίκη Ξένου
