Η ιστορία μας διδάσκει ότι σε περιόδους κρίσης, που η ανάπτυξη και εξέλιξη σε όλους τους κλάδους είναι περιορισμένη, θα πρέπει να διαφυλάσσεται η εξέλιξη στον κλάδο του πολιτισμού. Ο τομέας της τέχνης, θα πρέπει να παραμένει ενεργός και να προοδεύει προκειμένου να τροφοδοτεί με δύναμη και κουράγιο τους κοινωνικά ασθενείς και να διαφυλάττει κατ' επέκταση τους κοινωνικούς δεσμούς. Ο λαός το υποστήριζε ανέκαθεν με το ρητό: «η φτώχεια θέλει καλοπέραση». Πως όμως μπορεί να παραχθεί τέχνη και συγκεκριμένα σινεμά, χωρίς λεφτά;
Προφανώς η ερώτηση αυτή δεν είναι καινούρια, μιας και χρόνια τώρα η προοπτική της low badget παραγωγής κερδίζει έδαφος και εξελίσσεται συνεχώς, ακόμη και στους πιο εμπορικούς κύκλους. Η κρίση, λένε, δημιουργεί νέες ευκαιρίες και μια από αυτές φαίνεται να βασίζεται στην τεχνική του CrowdFunding. Τι είναι το CrowdFunding όμως και πως εφαρμόζεται στο σινεμά;
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί στο διαδίκτυο ένα είδος συλλογικής χρηματοδότησης, το επονομαζόμενο «Crowdfunding». Πρόκειται για έναν νέο όρο που έχει εισαχθεί στο σύγχρονο επιχειρείν βάσει του οποίου μια εταιρία απευθύνεται στο πλατύ κοινό ώστε να χρηματοδοτηθεί.
Το νέο επιχειρηματικό μοντέλο βασίστηκε στο «Crowdsourcing» το οποίο χρησιμοποιείται για την παράθεση ιδεών από το πλήθος. Το «Crowdfunding» είναι σχεδόν η ίδια έννοια μόνο που αντί οι χρήστες του διαδικτύου να ψηφίζουν με ιδέες, ψηφίζουν με χρήματα. Το ποσό που διαθέτει όμως το κάθε άτομο για τη χρηματοδότηση οποιασδήποτε επιχείρησης δεν αποτελεί επένδυση καθώς ουσιαστικά με αυτά τα χρήματα δεν αποκτάς μετοχές ενώ εξ’ αρχής γνωρίζει ο ενδιαφερόμενος πως δεν υπάρχει η πιθανότητα κέρδους ή επιστροφής των χρημάτων.
Η νέα αυτή έννοια βασίζεται αποκλειστικά στο ψυχολογικό όφελος που μπορεί να αποκομίσει αυτός που χρηματοδοτεί γνωρίζοντας πως συνέβαλε στην επιτυχία κάποιας επιχείρησης. Μάλιστα αρκετές εταιρίες στέλνουν και «πιστοποιητικά συμμετοχής» όταν επιτυγχάνεται ο στόχος της χρηματοδότησης.
Μια τέτοια ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί και η απόπειρα του Κωστή Ζουλιάτη να αποτυπώσει στον κινηματογραφικό φακό την καλλιτεχνική και κοινωνική συνεισφορά ενός εκ των μεγαλύτερων στοχαστών της τέχνης και συγκεκριμένα της μουσικής πρωτοπορίας. Ο σκηνοθέτης, γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους από τη συμμετοχή του σε διάφορα συγκρότημα, μεταξύ των οποίων και οι Night On Earth, επιχειρεί εδώ και κάποια χρόνια να τελειοποιήσει το ακαδημαϊκό του εγχείρημα, ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Γιάννη Χρήστου.
Το ντοκιμαντέρ αποπειράται να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα και το ιδιαίτερο πνεύμα αυτού του μεγάλου δημιουργού και να ακολουθήσει τη διαδρομή της σύντομης ζωής του, η οποία ήταν πάντοτε συνυφασμένη με την τέχνη του και την προσφορά του στην ανθρωπότητα και τον πολιτισμό. Μέσα από την παρουσίαση της εργογραφίας του συνθέτη, με σπάνια οπτικοακουστικά ντοκουμέντα, αλλά και συνεντεύξεις με σχεδόν όλο το δημιουργικό και φιλικό κύκλο με τον οποίο συνδέθηκε, το φιλμ αγωνιά να μας φέρει πιο κοντά στο μυστήριο που άφησε πίσω του ο σπουδαίος δημιουργός και να μας κάνει να αναρωτηθούμε για όλες τις μεγάλες στιγμές της τέχνης που συνήθως οι εποχικές συγκυρίες κρύβουν στη σκιά τους.
Αν θέλετε να συμμετάσχετε στην πειραματική αυτή απόπειρα και να γίνετε συμπαραγωγός του ντοκιμαντέρ για το Γιάννη Χρήστου, επισκεφτείτε τη διαδικτυακή σελίδα που έχει στήσει ο Κωστής, προκειμένου να προσελκύσει κόσμο και χρήματα, που θα συνεισφέρουν προς την ολοκλήρωση της παραγωγής του, στο http://anaparastasis.info/ .
Ορέστης Πλακιάς
