Σε λίγους μήνες, τρία «Κωλόπαιδα» θα αρχίσουν τις βόλτες τους στο κέντρο της Αθήνας. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου στην Αθήνα, η ταινία του πολλά υποσχόμενου Στέλιου Καμμίτση αναμένεται να ταράξει το κινηματογραφικό τοπίο της πρωτεύουσας και όχι μόνο, εξερευνώντας τον θόρυβο των καθημερινών αστικών τάσεων, φιλοδοξώντας να γίνει ό,τι πιο φρέσκο και ζωντανό στο ελληνικό σινεμά.
Λίγο πριν την ολοκλήρωση της τελικής μορφής της, ο Στέλιος Καμμίτσης μάς μιλάει για την ταινία «Κωλόπαιδα», για τις ανησυχίες των νέων στην Αθήνα, για τις δροσερές, απρόβλεπτες νύχτες στα Εξάρχεια και για τη ζωή που μας προσπερνάει. Ο ίδιος «δεν έχει τα κότσια να φύγει έξω, παρόλο που νιώθει ανικανοποίητος από την κατάσταση και τα δεδομένα της καθημερινότητάς του» και παρατηρώντας τις τάσεις φυγής των ανθρώπων που τον περιβάλουν, αποφασίζει να στείλει τους χαρακτήρες του μακριά.
Αθήνα. Αύγουστος. Τρεις φίλοι, ο Φοίβος ο Ανδρέας και ο Σάββας (Γιώργος Καφετζόπουλος, Αινείας Τσαμάτης, Διογένης Σκάλτσας) ξενυχτάνε κάνοντας βόλτες στους δρόμους των Εξαρχείων, στη γειτονιά όπου και μεγάλωσαν, το τελευταίο βράδυ προτού εγκαταλείψουν μόνιμα την Αθήνα για να εγκατασταθούν στο Βερολίνο. Στη διάρκεια της βραδιάς απρόβλεπτα γεγονότα αποκαλύπτουν πτυχές του χαρακτήρα τους που έκρυβαν ο ένας από τον άλλο. Η ιστορία διαδραματίζεται σε χρονικό διάστημα δώδεκα ωρών, απʼ τις έξι το απόγευμα μέχρι τις 6 το ξημέρωμα.
Όσοι έριξαν μια ματιά στο πρώτο υλικό της παραγωγής, μιλάνε για ένα φρέσκο, διαφορετικό δημιούργημα που απορρίπτει την πεπατημένη και εξερευνά καινούρια κινηματογραφικά μονοπάτια.
Ο ίδιος ξεκίνησε να γράφει το σενάριο, όταν σπούδαζε διεύθυνση φωτογραφίας στη Νέα Υόρκη. Από την πρώτη στιγμή, η Αγγελική Στελλάτου, ο Νίκος Καλογεράκης, η Κατερίνα Χατζησπύρου και ο Χρήστος Δεληδήμος, φιλικά και χωρίς καμία οικονομική ανταμοιβή, αποφάσισαν να συμβάλουν σε μια ταινία χωρίς πολλές απαιτήσεις και πολλούς ρόλους. Οι σχέσεις μεταξύ των συντελεστών είναι πολύ ειλικρινείς και κατά συνέπεια, η ταινία είναι ειλικρινής προς τον εαυτό της αλλά και αναφορικά με τις δάφνες που διεκδικεί.
«Είναι στρεητ φόργουορντ και ξεκάθαρη» ισχυρίζεται ο Στέλιος και τονίζει τη διαφορετικότητά της, κατατάσσοντας τη σε ένα είδος μη ρεαλιστικό. «Δεν είναι ρεαλιστική ταινία αλλά, καταφέρνει να φωτίσει τα Εξάρχεια και να σκιαγραφήσει τους χαρακτήρες με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο». Ο ίδιος δε μεγάλωσε στην Αθήνα αλλά στην Κύπρο, οι πρωταγωνιστές του, όμως, που συνέβαλλαν κατά πολύ στην τελική μορφή της ταινίας, είναι από τα Εξάρχεια και έδωσαν στο εγχείρημα κομμάτια από την καθημερινότητά και τη νιότη τους.
Πάρτε μια γεύση από το «επιθετικό» της τρέιλερ με τη μουσική επένδυση από «Florence & The Machine».
Ορέστης Πλακιάς
