Από τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο μέχρι τον Κουέντιν Ταραντίνο και από τον Τζακ Νίκολσον ως τον Μάρτιν Σκορσέζε, η αφρόκρεμα της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος μιλά για τον Ρότζερ Κόρμαν σε ένα ντοκιμαντέρ που μας ξεναγεί στην καριέρα ενός ανθρώπου που στιγμάτισε όσο ελάχιστοι το Χόλιγουντ αλλά και τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Αυτοί είναι μερικοί μονάχα από τους λόγους που το αμερικανικό σινεμά του χρωστά τόσα πολλά:
– Γυρίζοντας ενίοτε μέχρι και οκτώ ταινίες τον χρόνο, ο Ρότζερ Κόρμαν έγινε γνωστός με το παρατσούκλι «ο Βασιλιάς των b-movies», τροφοδοτώντας τους drive-in κινηματογράφους με κάθε είδους φτηνιάρικα αλλά απολαυστικά φιλμ, από ανεκδιήγητα monster movies και ταινίες τρόμου μέχρι γουέστερν και sci-fi ανοσιουργήματα, με τίτλους όπως «The Wasp Woman», «Attack of the Crab Monsters», «Sorority Girl», «Not of This Earth», «A Bucket of Blood» και, φυσικά, το θρυλικό «Μαγαζάκι του Τρόμου».
– Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Κόρμαν γύρισε μία σειρά ατμοσφαιρικών, γκραν γκινιόλ ταινιών, βασισμένων στα έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε, συνήθως με πρωταγωνιστή τον επιβλητικό Βίνσεντ Πράις. Κάποιες απ’ αυτές, όπως «Η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου», το «The Pit and the Pendulum», το «The Tomb of Ligeia» και το «The House of Usher», θεωρούνται ακόμα από τις καλύτερες κινηματογραφικές διασκευές που γνώρισε το έργο του καταραμένου συγγραφέα.
– Γνωρίζοντας την κινηματογραφική βιομηχανία απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη, ο Κόρμαν μοιράστηκε την πολύτιμη εμπειρία του και έπαιξε τον ρόλο του μέντορα για πολλούς –μετέπειτα διάσημους– σκηνοθέτες (Τζέιμς Κάμερον, Μάρτιν Σκορσέζε), ηθοποιούς (Τζάκ Νίκολσον, Πίτερ Φόντα) και σεναριογράφους (Τζον Σέιλς, Ρόμπερτ Τάουνι), προσφέροντάς τους δουλειά, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να γυρίσουν την πρώτη τους ταινία ή απλά στηρίζοντας τα πρώτα τους βήματα. Από ευγνωμοσύνη, εκείνοι του χάρισαν περάσματα σε πασίγνωστες κατοπινές ταινίες τους, όπως «Ο Νονός ΙΙ», «Η Σιωπή των Αμνών», «Το Ουρλιαχτό», η «Φιλαδέλφεια» και το «Απόλλων 13».
– Πέντε σκηνοθετικά ντεμπούτα που χρωστούν την ύπαρξή τους στον Ρότζερ Κόρμαν:
«Dementia 13» (1963) του Φράνσις Φορντ Κόπολα
«Targets» (1968) του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς
«Caged Heat» (1974) του Τζόναθαν Ντέμι
«Grand Theft Auto» (1977) του Ρον Χάουαρντ
«Πιράνχα» (1978) του Τζο Ντάντε
– Η εισπρακτική επιτυχία των φτηνιάρικων ταινιών του Κόρμαν τού επέτρεψε να ξεδιπλώσει και μία άλλη ιδιότητα, εκείνη του διανομέα, αναλαμβάνοντας την κυκλοφορία στην Αμερική arthouse ταινιών από σκηνοθέτες όπως ο Μπέργκμαν, ο Φελίνι, ο Κουροσάουα και ο Τριφό. Με αυτόν τον τρόπο, μέσα σε μόλις δέκα χρόνια, η εταιρεία του, New World, είχε κερδίσει περισσότερα Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας απ’ όλα τα άλλα στούντιο μαζί.
– Το 1990 ο Ρότζερ Κόρμαν εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τον εύγλωττο τίτλο «Πώς Έκανα Εκατό Ταινίες στο Χόλιγουντ Χωρίς να Χάσω Ούτε Μία Δεκάρα», ένας ισχυρισμός που διόλου δεν απέχει από την αλήθεια.
– Η μόνη ταινία του που απέτυχε παταγωδώς στα ταμεία είναι το «The Intruder» (1962), το πιο σοβαρό φιλμ της καριέρας του και ταυτόχρονα ένα από τα καλύτερά του. Πρωτοποριακό για την εποχή του, περιγράφει τις ρατσιστικές εξάρσεις σε μία επαρχιακή πόλη του αμερικανικού νότου με αφορμή την άρση των φυλετικών διακρίσεων στα σχολεία. Λόγω θέματος, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, αντιμετώπισε αντιδράσεις από τις τοπικές αρχές αλλά και απειλές από μέλη της Κου Κλουξ Κλαν, ενώ σχεδόν καμία αίθουσα δεν δεχόταν να προβάλλει την ταινία.
Θανάσης Πατσαβός
Διαβάστε περισσότερα και δείτε το τρέιλερ εδώ.
