Δεδομένης της τεράστιας επιτυχίας του «Βασιλιά των Λιονταριών» όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994, ήταν αυτονόητο ότι αυτή είναι η ταινία που επέλεξε η Ντίσνεϊ για το ποδαρικό στις 3D επανεκδόσεις των κλασικών της καρτούν.
Ερχόμενη στο τέλος ενός εκπληκτικού σερί ποιότητας και επιτυχίας (μετά τα επίσης κλασικά «Η Μικρή Γοργόνα», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» και «Αλαντίν»), η ταινία έγινε το πιο προσοδοφόρο 2D καρτούν στην ιστορία και, χάρη στις αρκετές δεκάδες εκατομμύρια δολάρια που συγκέντρωσε με την επανακυκλοφορία της, βάζει πλώρη για την δεκάδα των πιο εμπορικών ταινιών όλων των εποχών και την Ντίσνεϊ στον πειρασμό να κοιτάξει τα ράφια της για άλλα αγαπημένα καρτούν που μπορούν να της φέρουν εύκολο χρήμα.
Συγκεντρώσαμε τις πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το παρασκήνιο της δημιουργίας της ταινίας και σας τις παραθέτουμε.
– Ο «Βασιλιάς των Λιονταριών», η 32η ταινία κινουμένων σχεδίων στην ιστορία της Ντίσνεϊ, αρχικά είχε τον τίτλο «Ο Βασιλιάς της Ζούγκλας» μέχρι που οι καλλιτέχνες συνειδητοποίησαν ότι τα λιοντάρια …δεν ζουν στην ζούγκλα! Για να μελετήσουν τα ζώα και τις κινήσεις τους, μερικοί από τους πάνω από 600 καλλιτέχνες που δούλεψαν στην ταινία, επισκέφτηκαν το εθνικό πάρκο Hell’s Gate στην Κένυα, μέρος που επηρέασε καθοριστικά τα σχέδια για την πατρίδα του Σίμπα.
– Ο «Βασιλιάς» προετοιμαζόταν παράλληλα με μια άλλη ταινία μεγάλου μήκους κάτω από τη στέγη του ίδιου στούντιο. Και ενώ κατά τη διάρκεια των ταυτόχρονων εργασιών, οι περισσότεροι προτιμούσαν να δουλεύουν στην «Ποκαχόντας», καθώς πίστευαν ότι θα γίνει μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία και θα αποσπάσει πιο κολακευτικά σχόλια, ο ‘λιγότερο σημαντικός’ «Βασιλιάς» ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες και κατέκτησε τον τίτλο της πιο εμπορικά επιτυχημένης 2D ταινίας κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών αλλά και Όσκαρ.
– Eπίσημα οι συντελεστές υποστηρίζουν ότι χρησιμοποίησαν διάφορες πηγές για έμπνευση: ιστορίες της Βίβλου, τον «Άμλετ» (που μάλιστα έδωσε το προσωνύμιο στην ταινία «Μπάμπλετ», ένας συνδυασμός του ήρωα του Σέξπηρ και του Μπάμπι) και αφρικάνικους μύθους. Αυτό που δεν θέλουν να παραδεχτούν είναι ότι η ιστορία, αλλά και τα σχέδια, δανείστηκαν πολλά από την άνιμε τηλεοπτική σειρά «Κίμπα, το άσπρο λιοντάρι» της δεκαετίας του ’50. Και ενώ η Ντίσνεϊ μπορεί να υποστηρίξει ότι τα παρεμφερή ονόματα των πρωταγωνιστών είναι σύμπτωση, οι ύποπτες ομοιότητες σε διάφορες σκηνές, ακόμα και στην θέση της κάμερας σε αυτές, κάνουν ακόμη πιο δύσκολο να πείσει το κοινό ότι δεν έκλεψε πολλά από την ιστορία του «Κίμπα». Το χειρότερο από όποιες φωτογραφικές συγκρίσεις; Ο Μάθιου Μπρόντερικ, που δάνεισε την φωνή του στον ενήλικο Σίμπα, για πολύ καιρό πίστευε ότι δούλευε σε ένα…ριμέικ του ιαπωνικού καρτούν, το οποίο έβλεπε μικρός στην τηλεόραση!
– Αλλά τα σκάνδαλα δεν σταματούν εδώ. Διαβόητη έχει μείνει μία σκηνή λίγων δευτερολέπτων, όπου ο Σίμπα πέφτει στο έδαφος και σηκώνει ένα συννεφάκι σκόνης. Έχουν δίκιο όσοι βλέπουν την λέξη “SEX” ή οι animators που υποστηρίζουν ότι απλά έγραψαν τα αρχικά “SFX” (άλλη ονομασία για τα ειδικά εφέ) ως μεταξύ τους αστείο;
– Στην επίσημη πρεμιέρα της IMAX εκδοχής της ταινίας, εστάλησαν προσκλήσεις με το περίεργο αίτημα: «Όχι νταντάδες», σε μια προσπάθεια τα παιδιά να συνοδεύσουν οι ίδιοι οι γονείς τους – πρέπει να ήταν κάτι το πρωτοποριακό για κάποια από αυτά τα μεγαλοστελέχη.
– Aν νομίζετε ότι δεν ξέρετε Σουαχίλι, ξανασκεφτείτε το – τα ονόματα των ηρώων είναι βασισμένα στην αφρικάνικη γλώσσα άρα ξέρετε τις λέξεις για λιοντάρι (Σίμπα), δώρο (Νάλα), σύντροφος (Ραφίκι), οφθαλμαπάτη (Σαράμπι), βάρβαρος/άγριος (Σένζι) ή τεμπέλης/ανεύθυνος (ποιος άλλος από τον Πούμπα). Ο Μουφάσα, απ'την άλλη, νπήρε το όνομά του από τον τελευταίο βασιλιά της φυλής Μπαγκάντα, που αφανίστηκαν από τους Άγγλους άποικους της Κένυας.
– H χαρακτηριστική φωνή που ακούγεται να τραγουδά στην γλώσσα των Ζουλού στην αρχή του «Circle of Life» ανήκε στον Λέμπο Μ., Νοτιοαφρικανό μουσικό σε αυτοεξορία από την πατρίδα του για πολιτικούς λόγους. Φήμες λένε ότι ο Χανς Ζίμερ, συνθέτης της ταινίας, τον γνώρισε τυχαία στο Λος Άντζελες όπου ο Λέμπο Μ. δούλευε ως παρκαδόρος.
– Ενώ οι χαρακτήρες σχεδιάστηκαν με το χέρι, χρησιμοποιήθηκαν κομπιούτερ για κάποιες σκηνές, κυρίως στην σκηνή όπου η αγέλη των αντιλοπών ξεκινά την αφηνιασμένη πορεία της, βάζοντας σε κίνδυνο τον Σίμπα και σκοτώνοντας τελικά τον Μουφάσα. Δυο χρόνια και ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα υπολογιστή χρειάστηκαν για την ολοκλήρωση των 2,5 αυτών λεπτών, ίσως της σπουδαιότερης και πιο εντυπωσιακής σκηνής δράσης στην ιστορία του στούντιο.
– Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, με αφορμή τις εμμονικές δηλώσεις του (τότε ακόμα ενδεχόμενου αντιπάλου του για την προεδρία) Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αμφισβητούσε την εγκυρότητα του πιστοποιητικού γέννησης του Ομπάμα και εξέφραζε σε όλους τους τόνους την πεποίθησή του ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε γεννηθεί στην Κένυα (και άρα δεν ήταν Αμερικανός πολίτης), απάντησε με τον καλύτερο τρόπο: το χιούμορ. Στο δείπνο των πολιτικών ανταποκριτών, υποστήριξε ότι δίνει στη δημοσιότητα το βίντεο από τη γέννησή του για να σιγάσει μια και καλή τις κακές γλώσσες. Όλη η αίθουσα ξέσπασε σε γέλια όταν το βίντεο ξεκίνησε και είδαν την αρχή του «Βασιλιά των Λιονταριών» με το πασίγνωστο τραγούδι να συνοδεύει όλο το ζωικό βασίλειο που έρχεται να προσκυνήσει τον νεογέννητο Σίμπα. «Θέλω να ξεκαθαρίσω στο τραπέζι του Fox News ότι πρόκειται για αστείο. Δεν είναι το πραγματικό βίντεο της γέννησής μου, ήταν μια ταινία κινουμένων σχεδίων,» πρόσθεσε ο Ομπάμα, ενώ ο Τραμπ παρακολουθούσε αγέλαστος.
Χριστίνα Λιάπη
