• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AOAFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER

Mission Impossible: οι καλύτερες στιγμές δράσης

14 Δεκ 2011 | Θέματα | 0 comments

Το Mission Impossible 4: Ghost Protocol καταφτάνει στους ελληνικούς κινηματογράφους, γεμάτο όρεξη για αδρεναλίνη και εκρήξεις. Για να προετοιμαστούμε, ανατρέξαμε στις καλύτερες στιγμές δράσης του πράκτορα Ίθαν Χαντ.
Συντάκτης: Χριστίνα Λιάπη
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Δεν είναι τα περίπλοκα σχέδια, τα απίθανα γκάτζετ και οι συνεχείς ανατροπές που προσφέρουν οι λάτεξ μάσκες ο λόγος που το σινεμά συνεχίζει να αναθέτει αδύνατες αποστολές στον Ίθαν Χαντ – είναι η ευκαιρία να τον δει εν δράσει. Ο Τομ Κρουζ έχει ριχτεί με όλες του τις δυνάμεις στα διάφορα ριψοκίνδυνα ακροβατικά, οι σκηνοθέτες του τον έχουν κινηματογραφήσει με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία, και εμείς έχουμε να τον θυμόμαστε να αιωρείται πάνω από γκρεμούς, να τρέχει πιο γρήγορα από εκρήξεις και να νικά την βαρύτητα και άλλους νόμους της φυσικής.

Μαζέψαμε τις καλύτερες στιγμές δράσης της κινηματογραφικής σειράς μέχρι σήμερα, εν αναμονή της αυριανής πρεμιέρας στην Ελλάδα του «Mission Imposible 4: Ghost Protocol».

Σε αντίθεση με το υπόλοιπο της ταινίας, που ναι μεν έχει απιθανότητες αλλά προσπαθεί να τις αμπαλάρει σε (σχετικά) λογικά πλαίσια, το φινάλε απλά αφήνει πίσω τις ντροπές και βάζει ένα υψηλής ταχύτητας τρένο να σέρνει ένα ελικόπτερο (!) μέσα σε ένα τούνελ, ενώ ο αγαπημένος μας πράκτορας έχει καταφέρει να μείνει κολλημένος πάνω στο τρένο (που τρέχει με 500 χιλιόμετρα την ώρα και βάλε) και πιάνεται στα χέρια με τον κακό Γιον Βόιτ. Χορταστική, παρανοϊκή δράση σε μια σκηνή που αξίζει μόνο και μόνο για τη ανεκτίμητη στιγμή που ο πιλότος Ζαν Ρενό συνειδητοποιεί τι έχει συμβεί και προσπαθεί να απελευθερώσει το ελικόπτερο από τα δεσμά του – προσπαθώντας να πετάξει προς την άλλη μεριά!

Έχοντας μόλις λίγες ώρες στη διάθεσή του για να σώσει την γυναίκα του, ο Ίθαν αποφασίζει ότι η καλύτερη οδός διάρρηξης ενός κτιρίου με άτρωτη βάση είναι η λιγότερο φυλασσόμενη ταράτσα. Τι κι αν δεν έχει ελικόπτερο να τον προσγειώσει εκεί; Το διπλανό κτίριο είναι βολικότατα πιο ψηλό από το στόχο και ο υπεράνθρωπος σε συσκευασία Τομ Κρουζ ήρωας αιωρείται από το ένα κτίριο στο άλλο και βγάζει από τη μέση τους φρουρούς ενώ γλιστρά προς το έδαφος… Ο Τζ. Τζ. Άμπραμς είναι αρκετά έξυπνος σκηνοθέτης για να κάνει μια τέτοια τρελή σύλληψη να φανεί όχι μόνο συναρπαστική αλλά και πιστευτή – και όλα αυτά για μια διάρρηξη που δε βλέπουμε ποτέ και ένα αντικείμενο που παραμένει ένα μυστήριο ακόμα και μετά το τέλος!

Παρόλο που είναι επώδυνο να επαινεί κανείς την δεύτερη ταινία για το οτιδήποτε (γιατί να επιδοκιμάσεις μια άτσαλη συρραφή γελοίων σκηνών δράσης και έναν σκηνοθέτη με κολλημένο το δάχτυλο στο κουμπί του slow motion;), είναι αλήθεια ότι η συγκεκριμένη σκηνή και σε εντυπωσιάζει και σου κόβει τη χολή – δεν μπήκε τυχαία σε όλα τα τρέιλερ και τα προωθητικά κλιπ. Ο Ίθαν είναι «σε διακοπές» αλλά δεν αράζει σε καμιά παραλία. Αντίθετα σκαρφαλώνει τεράστια βράχια με γυμνά χέρια και χωρίς ιδιαίτερο εξοπλισμό, κρέμεται ατάραχος πάνω από απύθμενους γκρεμούς και πηδάει από το έναν βράχο στον άλλο. Η επιστροφή του Ίθαν Χαντ στο πανί γίνεται με στιλ.

Μην αποκαλύπτεις το πρόσωπό σου σε μεγαλο-εγκληματίες, ακόμα και όταν αυτοί είναι κρατούμενοί σου, δεμένοι χειροπόδαρα: αυτό είναι το μάθημα που παίρνει ο Ίθαν Χαντ στην τρίτη ταινία. Αφήνει τον Όουεν Ντέιβιαν (Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν) να τον επηρεάσει και απειλεί να τον πετάξει από το αεροπλάνο, και μετά τι γίνεται; Βλέπει με φρίκη το κομβόι που μεταφέρει τον κρατούμενο να δέχεται επίθεση και αυτόν να δραπετεύει ανενόχλητος ενώ ο Ίθαν τρέχει πανικόβλητος να τον σταματήσει. Δεν είναι μόνο ο ακριβής σχεδιασμός και οι χορταστικές εκρήξεις που κάνουν την συγκεκριμένη σεκάνς να ξεχωρίζει αλλά και το αποτελεσματικότατο σασπένς που προκύπτει από τις ξαφνικά προφανείς αλήθειες: υπάρχει ένας προδότης στη CIA και -το σημαντικότερο – ο Όουεν Ντέβιαν είναι ελεύθερος και διψασμένος για εκδίκηση.

Είναι μάλλον αναπόφευκτο, δεν είναι; Όσο και αν η τρίτη ταινία είναι η πιο καλοδουλεμένη από τις τρεις, καμία σκηνή της δεν είναι πιο κλασική από αυτή που κρεμάει τον Τομ Κρουζ ανάποδα σε ένα δωμάτιο-φρούριο του αρχηγείου της CIA και τον αφήνει να ψιθυρίζει (για να μην ενεργοποιήσει τον συναγερμό), να σκουπίζει τον ιδρώτα του (για να μην ενεργοποιήσει τον συναγερμό) και να μετρά και τα δευτερόλεπτα πριν επιστρέψει ο υπάλληλος στο πόστο του (και ενεργοποιήσει τον συναγερμό). Σκηνοθετημένη με μαεστρία και υπομονή, είναι η κορύφωση ενός λαβυρινθώδους, ριψοκίνδυνου και διασκεδαστικότατου σχεδίου, χάρη στο οποίο μερικοί αποκηρυγμένοι πράκτορες εκθέτουν κοτζάμ CIA.

Χριστίνα Λιάπη

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ