Πενήντα χρόνια μετά το θάνατό της, το αστέρι της Μέριλιν Μονρόε ακόμη μεσουρανεί στο παγκόσμιο στερέωμα, έχοντας εξασφαλίσει μια αιώνια θέση στην ποπ κουλτούρα. Χάρη στους ζωηρούς κωμικούς χαρακτήρες που έφερε στη ζωή και κυρίως χάρη στις παιχνιδιάρικες πόζες και τις πιπεράτες ατάκες της σε συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις, αναδείχθηκε στο απόλυτο σύμβολο του σεξ και συνεχίζει να αιχμαλωτίζει την φαντασία απλών θαυμαστών και δημιουργών.
Επτά σχεδιαστές απόφοιτοι της ΑΚΤΟ εμπνεύστηκαν από την εικόνα της Μέριλιν και το αβίαστο σεξ απίλ της, και σχεδίασαν ρούχα που έχουν κάτι από την δεκαετία του ’50, την εποχή του απόλυτου στιλ, αλλά επανατοποθετούνται και στο σήμερα. Τα αποτελέσματα της δουλειάς τους σας περιμένουν στο φουαγιέ του κινηματογράφου Δαναός, όπου επίσης προβάλλεται το «Επτά Μέρες με τη Μέριλιν» του Σάιμον Κέρτις, με την εκπληκτική Μισέλ Γουίλιαμς στο ρόλο της Αμερικανίδας ηθοποιού.
Είναι η πρώτη φορά που η ΑΚΤΟ πραγματοποιεί μια τέτοια έκθεση και μάλιστα σε έναν κινηματογράφο, αν και, όπως μας εξηγεί η Αναστασία Αλεβίζου, η διευθύντρια προγράμματος της ΑΚΤΟ στο τμήμα Fashion Design που είχε την επιμέλεια της έκθεσης, «η μόδα συνδεόταν πάντα άμεσα με το σινεμά, το ένα παίρνει ιδέες από το άλλο. Επίσης, η δεκαετία του ’50 έχει κάτι το εξαιρετικά γοητευτικό, κάτι που λείπει από την εποχή μας αυτή τη στιγμή: τη κομψότητα, τη χάρη και το μέτρο. Είναι κάτι που μας συγκινεί, που προκαλεί το ενδιαφέρον.». Όσο για τη Μέριλιν, αυτή αναδύθηκε αβίαστα ως η κεντρική φιγούρα έμπνευσης, αφού «ενσαρκώνει το αίτημα για την αιώνια νεότητα, την αιώνια ομορφιά. Για τη μόδα είναι ένα αδιαμφισβήτητο πρότυπο της θηλυκότητας, η απόλυτα αισθησιακή σιλουέτα με τις καμπύλες.»
Στους επτά σχεδιαστές που πήραν μέρος (Μαρίνα Αβντέεβα, Πάρις Βαλταδώρος, Αγγελος Λουκάκης, Τάμμυ Παλιόμπεη, Νεφέλη Παπαναγιώτου, Ευτυχία Τζαβάρα και Κυριακή Τόκα), τέθηκε ένα απλό ερωτημα: πώς θα έντυναν τον μύθο Μέριλιν, πώς θα οπτικοποιούσαν αυτό το όνομα; «Τους ζητήσαμε την πρώτη τους σκέψη, όχι απαραίτητα ένα συγκεκριμένο ρούχο, ή κάτι εμπνευσμένο από κάποια ταινία της, ή μια αναδημιουργία ενός διάσημου λουκ. Τους ζητήσαμε δημιουργίες που θα αποκαλύπτουν τη λάμψη της Μέριλιν, το φως και το αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογράφου. Η πρόκληση ήταν να αποδομήσουν το αυτονόητο, δηλαδή να ξεπεράσουν την στερεότυπη εικόνα της Μέριλιν, να αναπαράγουν ρούχα ίδια με ήδη υπάρχοντα. Είδαν το θέμα περισσότερο εικαστικά και τα ρούχα σαν αντικείμενα design περισσότερο. Το ωραίο είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι σκέφτηκαν πολύ διαφορετικά.»
Ενθουσιασμένοι με το αποτέλεσμα και τον «εκπληκτικό χώρο» του κινηματογράφου Δαναός, οι συντελεστές της έκθεσης ήδη κάνουν σχέδια και για άλλες δημουργίες, που ίσως θα περιλαμβάνουν και άλλα στοιχεία-έκπληξη. Εξάλλου, η συγκεκριμένη δουλειά ήταν «μια πρώτη απόπειρα να δείξουμε την στενή σχέση του σινεμά με τη μόδα. Θα μπορούσαμε να κάνουμε ατελείωτες εκθέσεις με θέμα ταινίες, είναι κάτι το πολύ γοητευτικό για εμάς».
Χριστίνα Λιάπη
Για να δείτε τα αποτελέσματα της δουλειά τους, σπεύσατε στον κινηματογράφο Δαναό – η ξεχωριστή αυτή έκθεση θα διαρκέσει ως τις 22 Ιανουαρίου στις ώρες λειτουργίας του κινηματογράφου.
