Ο χρόνος φεύγει, τα TOP-10 έρχονται. Επειδή η εποχή προσφέρεται για ανασκοπήσεις, αναπολήσεις και συμπεράσματα, συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε τις καλύτερες (κατά τη γνώμη μας) ταινίες που κυκλοφόρησαν στις ελληνικές αίθουσες μέσα στους προηγούμενους δώδεκα μήνες. Με την ευχή η επόμενη χρονιά να είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο καλή από αυτήν που φεύγει.
de rouille et d'os / σώμα με σώμα – trailer από NyxtesPremieras
10. Σώμα Με Σώμα (Rust and Bone)
του Ζακ Οντιάρ
Αντλώντας θραύσματα πλοκής και χαρακτήρων από τη συλλογή διηγημάτων «Rust and Bone» του Καναδού συγγραφέα Κρεγκ Ντέιβιντσον, ο Ζακ Οντιάρ συγκεντρώνει ένα πληθωρικό υλικό που στα χέρια ενός λιγότερο έμπειρου και χαρισματικού σκηνοθέτη θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε μια παρατραβηγμένη σαπουνόπερα.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
9. Οι Εκδικητές (The Avengers)
του Τζος Γουίντον
Η απόλυτη γιγάντωση ενός φιλμ που ο κόσμος έβλεπε ξανά και ξανά συνέβη χάρη στον άνθρωπο πίσω από τη δημιουργία της, τον δηλωμένο geek λάτρη των υπερηρωικών κόμικς, Τζος Γουίντον, ο οποίος έψαξε και βρήκε την καρδιά των χαρακτήρων πίσω από ένα σχηματικό στόρι.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
8. Το Κορίτσι με το Τατουάζ (The Girl With the Dragon Tattoo)
του Ντέιβιντ Φίντσερ
Μια ιστορία που εύκολα θα μπορούσε να είναι ένα ακόμα θρίλερ συνωμοσίας, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι του φιντσερικού σύμπαντος εμμονής και βαρύτητας της Ιστορίας, κερδίζοντας επάξια τη θέση του δίπλα σε κοσμήματα σαν το «Zodiac».
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
7. Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν (Martha Marcy May Marlene)
του Σον Ντέρκιν
Δανειζόμενος στοιχεία από το σινεμά του τρόμου, ο Σον Ντέρκιν φτιάχνει ένα δυνατό εσωτερικό δράμα σκεπάζοντάς το σε σημεία με τον μανδύα του είδους. Πασπαλίζοντας το φιλμ με το horror επίχρισμα, πετυχαίνει το σασπένς, διατηρώντας ωστόσο την δραματική έμφαση. Και το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό, που δεν θυμίζει τίποτα από ό,τι έχετε δει μέχρι σήμερα στη μεγάλη οθόνη.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
6. Ο Έρωτας του Φεγγαριού (Moonrise Kingdom)
του Γουές Αντερσον
Από τα «Μπόνι και Κλάιντ» και «Badlands» μέχρι τον «Φυγά», o Άντερσον μπολιάζει την ταινία με αναφορές και ταυτόχρονα διατηρεί το οπτικό στιλιζάρισμα που πλέον αποτελεί σήμα-κατατεθέν του: χαρακτηριστικά pans, υπέροχα σλόου μόσιον και ρετρό σάουντρακ μας εισάγουν σε έναν κόσμο γλυκό και επώδυνο όσο η παιδική ηλικία.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
5. Holy Motors
του Λεός Καράξ
Αξιοποιώντας στο άκρο τις χαμαιλεόντειες ερμηνευτικές ικανότητες του Ντενί Λαβάν, ο Λεός Καράξ μετατρέπει το ευπρόσδεκτα sui generis «Holy Motors» όχι μόνο σε μια παρομοίωση πάνω στην ανθρώπινη ζωή ως μια διαρκής παράσταση στην οποία καθένας μας επωμίζεται ασταμάτητα προσωπεία και ρόλους αλλά, κυρίως, σε μια αφιέρωση στο ίδιο το σινεμά, την ψευδαισθησιακή του δύναμη και τον παθιασμένο τρόπο με τον οποίο υπερασπίζεται το δικαίωμα στο όνειρο.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
4. Το Λιμάνι της Χάβρης (Le Havre)
του Άκι Καουρισμάκι
Χειροποίητη, ανεπιτήδευτη και με το βλέμμα διακριτικά σκυμμένο χαμηλά, η «Χάβρη» επικοινωνεί τα πάντα ψιθυριστά, επαναφέρει την κινηματογραφική μαγεία των απλών πραγμάτων, διδάσκει τη μετριοφροσύνη ως αρετή στην εποχή των μεγαλόσχημων δηλώσεων και σε στέλνει έξω από την αίθουσα με τα μάτια γεμάτα δάκρυα.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
3. Κι ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι (Tinker Tailor Soldier Spy)
του Τόμας Αλφρεντσον
Ένας υπέροχος λαβύρινθος μυστηρίου, ίντριγκας και κινδύνου στον οποίο αξίζει κανείς να χαθεί, και συνάμα μια αρχοντική και απολύτως σαγηνευτική ταινία, που βεβαιώνει ότι το σπουδαίο σινεμά κατασκοπείας δεν χρειάζεται να αποτελεί προνόμιο του παρελθόντος.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
2. Αγάπη (Amour)
του Μίκαελ Χάνεκε
Σε μία ταινία στοιχειωμένη από κάθε έννοια απώλειας (ασφάλειας, συνείδησης, ελέγχου, συναισθημάτων, αξιοπρέπειας), ο Χάνεκε προσφέρει ως μοναδικό αντίδοτο στη θλίψη για την αναπόδραστη φθορά του χρόνου την απόλυτη αφοσίωση. Γιατί ακόμα και στο σύμπαν του σκηνοθέτη που μας έχει δώσει μερικές από τις πιο αδυσώπητα ψυχρές και κλινικές απεικονίσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, η «Αγάπη» μπορεί να θριαμβεύσει.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
1. The Master
του Πολ Τόμας Άντερσον
Ο Άντερσον στήνει μια εκπληκτική αλληγορία της μεγάλης Αμερικανικής ψευδαίσθησης στην οποία απατεώνες σωτήρες προσελκύουν περιπλανώμενες ψυχές, αυτοαναγορευμένοι προφήτες γυρεύουν εκκολαπτόμενους πιστούς, εμμονικοί ήρωες βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο με το σύμπαν γύρω τους, νομίζοντας ότι θα το νικήσουν, και όπου η ελευθερία μοιάζει τόσο αφηρημένη και παράλογη ως έννοια, όσο και τα διδάγματα του κάλπικου master.
Διαβάστε την κριτική του cinemag.gr εδώ
Αναζητήστε το πλήρες αφιέρωμα στις καλύτερες ταινίες της χρονιάς στο νέο τεύχος του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ που κυκλοφορεί και δείτε εδώ τις λίστες του κάθε συντάκτη του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ
