Το 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας φέτος έλαβε 210 συμμετοχές για μικρού μήκους ταινίες. Από αυτές επιλέξαμε τις 73 για να τις παρουσιάσουμε σε ένα διαγωνιστικό τμήμα που δίνει ελπίδα για το μέλλον του ελληνικού σινεμά. Το cinemag.gr σας συστήνει – με τυχαία σειρά – τις ταινίες και τους νέους δημιουργούς τους και τους δίνει το λόγο:
«And No More Shall We Part» της Σοφίας Γεωργοβασίλη
Η ταινία, τη σκηνοθέτη της οποίας πρωτογνωρίσαμε όταν πρωταγωνίστησε στο «Μαύρο Λιβάδι» του Βαρδή Μαρινάκη, αφορά την σχέση ενός νεαρού ζευγαριού (Λάμπρος Κτεναβός και Ηλέκτρα Νικολούζου) σε μια στιγμή της καθημερινότητά τους και το πώς αυτή η σχέση μπορεί να οδηγηθεί σ' ένα χάσμα επικοινωνίας μέσα σε λίγα λεπτά όταν οι ανάγκες τους συγκρούονται.
1. Ποια είναι η πρώτη κινηματογραφική σας εικόνα;
Θυμάμαι έντονα σκηνές απο τα «Goonies», το έβλεπα μανιακά. Τα «Goonies» παίζει να 'καναν απόσβεση απο μένα μονάχα. Ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος που φλέρταρε την θεία μου, μας έστειλε δώρο τηλεόραση και VHS στο σπίτι το 1987 και νοίκιαζα την βιντεοκασέτα σχεδόν κάθε εβδομάδα.
2. Ποιο σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) θεωρείτε δάσκαλό σας;
Θαυμάζω, εκτιμώ και μαθαίνω απο πολλούς. Πάρα πολλούς. Για διαφορετικό λόγο τον καθένα. Τώρα μου 'ρχεται ο Τόμας Βίντερμπεργκ, ίσως γιατί το «Το Κυνήγι» που είδα πρόσφατα με συγκλόνισε. Στην καρδιά μου πάντως υπάρχει ο Χάνεκε. Πάντα.
3. Ποιον σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) αποστρέφεστε (ή τέλος πάντων δεν τον θεωρείτε καθόλου -μα καθόλου- δάσκαλο);
Δεν μου έχει τύχει αυτό, να ταυτίσω δηλαδή την αποστροφή που μπορεί να έχω νιώσει για μια ταινία με τον σκηνοθέτη της. Όταν δε μου αρέσει μια ταινία, σταματάω να την βλέπω και αναρωτιέμαι γιατί, όταν είναι έντονο αυτό που νιώθω. Πολλές φορές κάτι άσχημο που μπορεί να νιώθουμε βλέποντας μια ταινία είναι αποκλειστικά και μόνο δική μας υπόθεση. «Το Σπιρτόκουτο» ας πούμε δε το άντεξα. Στα 15 πρώτα λεπτά το 'κλεισα. Ακόμα κι όταν μία ταινία σ' αναγκάζει να το κάνεις αυτό, είναι αξιοσημείωτη. Αναγνωρίζω την αξία της μέσα στον ελληνικό κινηματογράφο, ο Οικονομίδης μου 'ναι συμπαθής και μάλιστα ο «Μαχαιροβγάλτης» μου άρεσε πολύ.
4. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν το ελληνικό σινεμά σήμερα.
Τολμηρό. Θαρραλέο. Μπερδεμένο. Ελπιδοφόρο.
5. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν την ταινία σας.
Προσωπικό. Δε μπορώ να σκεφτώ άλλες.
6. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που κάνατε για να πραγματοποιήσετε την ταινία σας;
Το ότι κατάφερα να κάνω αυτή την ταινία απο το μηδέν μου φαίνεται απο μόνο του το πιο δύσκολο πράγμα που έκανα.
