Το 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας φέτος έλαβε 210 συμμετοχές για μικρού μήκους ταινίες. Από αυτές επιλέξαμε τις 73 για να τις παρουσιάσουμε σε ένα διαγωνιστικό τμήμα που δίνει ελπίδα για το μέλλον του ελληνικού σινεμά. Το cinemag.gr σας συστήνει – με τυχαία σειρά – τις ταινίες και τους νέους δημιουργούς τους και τους δίνει το λόγο:
«Χαρτιά» της Χριστίνας Πιτούλη
«Ο παππούς μου είναι 94 χρονών», λέει η σκηνοθέτης. «Σε αυτό το ντοκιμαντέρ, φτιαγμένο με εικόνες μιας τυχαίας καθημερινής στιγμής, έρχεται αντιμέτωπος με την απώλεια της μνήμης του. Τα γηρατειά, η προσπάθεια και η παραίτηση, σε μια παρτίδα χαρτιά».
Το τρέιλερ της ταινίας
1. Ποια είναι η πρώτη κινηματογραφική σας εικόνα;
Όταν ήμουν 3-4 χρονών και πήγα με την μαμά μου να δω στον μοναδικό θερινό κινηματογράφο της Ηγουμενίτσας την «Αρκούδα» του Ζαν-Ζακ Ανό. Είχα συγκλονιστεί και άρχισα να κλαίω απο την πρώτη σκηνή που πέθανε η μαμά αρκούδα. Ακόμα είναι απο τις αγαπημένες μου ταινίες.
2. Ποιο σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) θεωρείτε δάσκαλό σας;
Κιμ Λογκινότο και Βέρνερ Χέρτσογκ.
3. Ποιον σκηνοθέτη (του παγκόσμιου σινεμά) αποστρέφεστε (ή τέλος πάντων δεν τον θεωρείτε καθόλου -μα καθόλου- δάσκαλο);
Ο μόνος που μου έρχεται στο μυαλό τώρα είναι ο Στιβ Χούβερ που έκανε το ντοκιμαντέρ «Blood Brother», το οποίο πήρε βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης φέτος. Ήταν από τα χειρότερα δείγματα ντοκιμαντέρ για μένα!
4. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν το ελληνικό σινεμά σήμερα.
Δυσκολίες (πολλές όμως), πείσμα, θυσίες, δημιουργικότητα, μέλλον.
5. Διαλέξτε πέντε λέξεις που να περιγράφουν την ταινία σας.
Προσωπική, απλή, αγάπη, γηρατειά, προσπάθεια.
6. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που κάνατε για να πραγματοποιήσετε την ταινία σας;
Το πιο δύσκολο ήταν το να αποφασίσω να χρησιμοποιήσω τις εικόνες που είχα μαγνητοσκοπήσει με τους παππούδες μου, για να κάνω μια ταινία. Όλα τα υπόλοιπα ήταν εύκολα.
7. Αν η ταινία σας ήταν κινηματογραφικός χαρακτήρας (από το παγκόσμιο σινεμά) ποιος θα ήταν;
Ο Καρλ, πρωταγωνιστής του «Up»!
