Τι σημαίνει «ΠΑΝ-δη-ΜΙΑ»; Καταρχάς, «Όλα Είναι Ένα», όπως σημειώνει το tagline. Και δεύτερον, και βασικότερο, είναι μια μαύρη κωμωδία της κρίσης, σε σκηνοθεσία του εξαιρετικού ηθοποιού Δημήτρη Πιατά, με Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ελεγχόμενα από οικονομικούς παράγοντες, τη στιγμή που η χώρα οδηγείται στον απόλυτο οικονομικό μαρασμό. Ανεργία, συσσίτια φαγητού, άστεγοι: αυτά είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν το κάδρο της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
Σε όλα τα παραπάνω, το φιλμ απαντά με χιούμορ: Πανδημία (Σύνδρομο της Τζοκόντα), κανιβαλική τηλεόραση, συμμορίες που συμπλέκονται και μία επιθυμία η ταινία να σπάσει εκείνο που αναγνωρίζει ως «πολιτιστικό εμπάργκο» της χώρας μας.
Καταρχήν, μιλήστε μας για το «Σύνδρομο της Τζοκόντα» που συστήνει η ταινία σας. Ήταν αυτό η αφετηρία ιδέα για την ταινία; Ή ήταν κάποιος χαρακτήρας ή εικόνα που την γέννησε;
Η «ΠΑΝ-δή-ΜΙΑ» είναι μαύρη κωμωδία, φλερτάρει με το Δράμα και το γέλιο, η ίδια η εικόνα της «Τζοκόντα» με το διφορούμενο χαμόγελο που φλερτάρει ανάμεσα στο χαμόγελο και τον μορφασμό ενός πόνου-κοιλιακού ή επερχόμενου μετεωρισμού, μου εικονογράφησε την πρόθεση της ταινίας μου.
Η διαδικασία των γυρισμάτων και του μοντάζ κράτησε αρκετά χρόνια – πέρα από τις κατανοητές δυσκολίες που αυτό προκάλεσε, βοήθησε στην διαμόρφωση του τελικού φιλμ, δεδομένου ότι είναι μια ταινία άρρηκτα συνδεδεμένη με την επικαιρότητα;
Η ταινία ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια με τον Μάνο Αρβανιτάκη και ολοκληρώθηκε σταδιακά τα τρία τελευταία χρόνια. Πολλά γράφτηκαν και… αναθεωρήθηκαν. Ομολογώ ότι η επικαιρότητα με προλάβαινε, βλέπε χειροδικία Κασιδιάρη σε τηλεοπτική εκπομπή, δολοφονία Φύσσα κλπ. Με αγωνία περιμένω τη φορολόγηση του θανάτου -εύρημα της ταινίας- μην συμβεί στην πραγματικότητα!
Πότε και γιατί επιλέξατε τον κύριο Πελεγρίνη ως πρωταγωνιστή σας; Και πώς βοηθά το ήδη γνωστό προφίλ του στην διαμόρφωση του ρόλου ή την αντίληψη του χαρακτήρα που υποδύεται από το κοινό;
Τον κύριο Πελεγρίνη τον επέλεξα πριν ξεκινήσει η λασπολογία στο πρόσωπό του από τα ΜΜΕ για τις επιλογές του. Έχουμε γνωριμία φιλίας 15 ετών και αναζητούσα μια «persona» δημοσιογραφική στην υπαρξιακή-κλημακτηριακή της κρίση. Αν επέλεγα ηθοποιό, θα είχα «πρόθεση ερμηνείας», αν επέλεγα δημοσιογράφο θα έκανα «ντοκιμαντέρ». Εν τέλει η παρουσία του κ. Πελεγρίνη στο φιλμ δικαιώνει την επιλογή μου και τον ευχαριστώ.
Η ταινία γυρίστηκε ακτιβιστικά και με την εθελοντική συμμετοχή συντελεστών, στην υπηρεσία της ολοκλήρωσης της ταινίας. Είναι αυτό μια επιπλέον δύναμη για έναν σκηνοθέτη, να ξέρει ότι έχει την στήριξη και τον ενθουσιασμό μιας τέτοιας ομάδας;
Η φυσική παρουσία και η ηθική υποστήριξη των συνεργατών μου – αυτών που φαίνονται και αυτών που δε φαίνονται – μου έδωσε το κουράγιο και τη δύναμη που είχα ανάγκη για να πέσουν τίτλοι τέλους στην ταινία.
