Η Άννα (Άννα Μάσχα) και ο Κώστας (Κώστας Φιλλίπογλου) περιφέρονται σε μια αποχρωματισμένη Αθήνα, συμμέτοχοι εν αγνοία τους σε μια αγάπη που έχει πρόθεση να κρατήσει «για πάντα». Τρίτος πρωταγωνιστής η ίδια η πόλη, οικεία, ήσυχη και υπέροχα κινηματογραφημένη.
Με τη δεύτερη ταινία της «Για Πάντα» να προβάλλεται ήδη (αποκλειστικά στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας), η Μαργαρίτα Μαντά μοιράζεται μαζί μας τις κινηματογραφικές πόλεις των σκηνοθετών που την επηρέασαν.
Η Χιροσίμα του Ρενέ. Η Φεράρα και η Ρώμη του Αντονιόνι. Η Ρώμη του Φελίνι και του Παζολίνι. Το Παρίσι του Μπρεσόν. Το Παρίσι του Γκοντάρ. Το Παρίσι του Μπερτολούτσι. Η Βενετία του Βισκόντι. Η Βενετία του Νίκολας Ρεγκ. Η Λισαβόνα του Βέντερς. Το Βερολίνο του Βέντερς. Η Νέα Υόρκη του Σκορσέζε. Η Νέα Υόρκη του Κασσαβέτη. Η Αθήνα του Παναγιωτόπουλου. Η Αθήνα του Αγγελόπουλου. Το Λονδίνο του Αντονιόνι. To Λονδίνο του Κιούμπρικ. Το Τόκυο του Όζου. Κι άλλες πόλεις, πολλές, κι άλλων σκηνοθετών, πολλών.
H Νέα Υόρκη του Τζον Κασσαβέτη, όπως αποτυπώθηκε στις «Σκιές»
Πόλεις όπου έχω κατοικήσει μέσα από το σινεμά. Πόλεις και ταινίες που μου έρχονται στο μυαλό αυθόρμητα, χωρίς να σκεφτώ γιατί μ’ έχουν σημαδέψει βαθιά.
Αγαπώ πολύ τις πόλεις, είμαι παιδί της δικής μου πόλης, της Αθήνας. Αγαπώ πολύ τις πόλεις που φωνάζουν μόνες τους «κινηματογράφησέ με». Δεν έχει λογική εξήγηση αυτό. Απλά το αισθάνεσαι, αισθάνεσαι οτι η πόλη σού δίνεται και σε καλεί μόνη της να της δοθείς κι εσύ.
Η Αθήνα είναι για μένα μια τέτοια πόλη. Το Βερολίνο, το Παρίσι είναι τέτοιες πόλεις. Η Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη είναι τέτοιες πόλεις. Περπατάω ώρες μέσα τους κάθε φορά που τις επισκέπτομαι και δεν χορταίνω να βλέπω «κάδρα» σε κάθε γωνιά τους. Ν’ ακούω τον ήχο τους. Η κάθε πόλη έχει τον δικό της ήχο. Όπως έχει τη δική της μυρωδιά, τον δικό της τρόπο αναπνοής, το δικό της άγγιγμα στο δέρμα.
Η Ανίτα Εκμπεργκ μέσα στη Φοντάνα ντι Τρέβι στην «Γλυκιά Ζωή» του Φεντερίκο Φελίνι
Μ’ αρέσει να φτιάχνω ιστορίες ανθρώπων μέσα σε πόλεις. Να κινηματογραφώ ανθρώπους μέσα στην πόλη. Όχι με φόντο την πόλη. Με την πόλη παρούσα και δρώσα στις ιστορίες των ανθρώπων. Μ’ αρέσει να φιλμάρω το σώμα της πόλης όπως το σώμα των ηρώων στις ταινίες μου. Μ’ αρέσει ν’ ακούω τη φασαρία και τη σιωπή της πόλης στις ταινίες μου. Μ’ αρέσει να κάνω ταινίες για τη δική μου πόλη, την Αθήνα. Και σε κάθε ταινία που κάνω να ανακαλύπτω ξανά και πάλι την Αθήνα.
Αγαπώ πολύ τους ουρανούς του Βερολίνου. Τους ουρανούς του στο αριστούργημα του Βέντερς «Τα φτερά του Έρωτα» (πρωτότυπος τίτλος “Der himmel uber Berlin”, «Ο Ουρανός Πάνω από το Βερολίνο»).
Τώρα που το «Για Πάντα» της Αθήνας έφυγε από μένα και πάει στους θεατές, ονειρεύομαι μια καινούργια ταινία. Θέλω πολύ να είναι μια ταινία στο Βερολίνο και στην Αθήνα.
Το Βερολίνο από ψηλά στα «Φτερά του Έρωτα» του Βιμ Βέντερς
Υ.Σ. Ο τίτλος αυτού του σημειώματος είναι εμπνευσμένος από την ταινία του Βιμ Βέντερς, «Η Αλίκη στις Πόλεις». Η οποία είναι, επίσης, αριστούργημα.
Η Μαργαρίτα Μαντά έγραψε και επιμελήθηκε σε πέντε μέρη τα «Ημερολόγια Καταστρώματος» με σκέψεις από τα γυρίσματα και την προετοιμασία του «Για Πάντα» (αναζητήστε τα στο blog των Νυχτών Πρεμιέρας), ενώ μπορείτε να διαβάστε τις συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών (Άννα Μάσχα και Κώστας Φιλλίπογλου) στο cinemag.gr.
Η ταινία «Για Πάντα» προβάλλεται αποκλειστικά στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος από την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου.
Κλιπ από την ταινία «Για Πάντα» της Μαργαρίτας Μαντά
