O Φράνσις Φορντ Κόπολα ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την υπνωτιστική δύναμη του βιβλίου του Μπραμ Στόκερ, όταν ως έφηβος, ομαδάρχης σε κατασκήνωση, διάβασε μια νύχτα το μυθιστόρημα στην παρέα του, αιχμαλωτίζοντας την φαντασία τους.
Χρόνια αργότερα, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης παρέδωσε μία πιστή, στιλιζαρισμένη ταινία που αιχμαλώτισε τη φαντασία του παγκόσμιου κοινού.
Με αφορμή την κυκλοφορία του «Δράκουλα» σε Blu-ray, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα μίλησε στον Τζο ΜακΓκόβερν του Entertainment Weekly για την ταινία, τον Κιάνου Ριβς και το μέλλον της βιομηχανίας.
Ποιος σε ενέπλεξε στο «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ;
Η Γουινόνα Ράιντερ. Μου είπε πως είχε λατρέψει το σενάριο και πως ήταν πολύ πιστό στο βιβλίο, οπότε σκέφτηκα: λοιπόν, [το βιβλίο] γράφτηκε την ίδια περίοδο που εφευρέθηκε ο κινηματογράφος. Πως θα ήταν να έκανα τον Δράκουλα με τον τρόπο που θα τον γύριζαν οι κινηματογραφιστές της εποχής;
Τι σε οδήγησε να κάνεις τα εφέ να μοιάζουν με κινηματογραφικά τρικ;
Στο σενάριο υπήρχαν ένα εκατομμύριο εφέ, αλλά ήθελα να γίνουν όλα ζωντανά και όχι στο στάδιο μετά την παραγωγή. Δεν με πήραν στα σοβαρά, οπότε απέλυσα το τμήμα ειδικών εφέ και προσέλαβα τον νεαρό γιο μου Ρομάν, που ήταν ενθουσιώδης με τη «μαγεία».
Και πως τα κατάφερες; Υπάρχει μία σκηνή που μία φανταστική πράσινη ομίχλη έρχεται μέσα από ένα παράθυρο.
Ήταν διπλοτυπία. Δουλέψαμε πρώτα το στοιχείο της ομίχλης μόνο του. Γυρίζεις μία σκηνή, κρατάς καλές σημειώσεις και βάζεις το φιλμ στο ψυγείο. Μια βδομάδα μετά το βγάζεις, το τοποθετείς στην κάμερα και κάνεις λήψη του επόμενου στοιχείου. Είναι δύσκολο, αλλά το αποτέλεσμα είναι φανταστικό.
Ο Κιάνου Ριβς επικρίθηκε αρκετά για την ερμηνεία του. Αισθάνεστε υπεύθυνος;
Ήταν δύσκολο για εκείνον να ερμηνεύσει με αγγλική προφορά. Προσπάθησε σκληρά. Αυτό ήταν το πρόβλημα – ήθελε να το κάνει τέλεια και προέκυψε κάπως δύσκαμπτος. Προσπάθησα να τον κάνω να αισθανθεί άνετα και να μην είναι σχολαστικός. Ίσως δεν ήμουν τόσο σκληρός μαζί του, αλλά συνέβη γιατί τον συμπαθώ προσωπικά πάρα πολύ. Ακόμα και σήμερα είναι σαν πρίγκιπας στα μάτια μου.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας Αμερικανός ηθοποιός σήμερα;
Ο Μάικλ Φασμπέντερ. Είναι Αμερικάνος;
Έχει ιρλανδική και γερμανική καταγωγή.
Ακόμα καλύτερα! Ο καλός κινηματογράφος είναι κινητή γιορτή. Είναι υπέροχος ηθοποιός.
Πως βλέπετε την κατάσταση στον αμερικάνικο κινηματογράφο σήμερα;
Οι άνθρωποι πάντα μεμψιμοιρούν για την κατάσταση των αμερικάνικων ταινιών, επειδή οι ταινίες των στούντιο είναι λίγο πολύ ίδιες. Όμως υπάρχει η παράδοση των αμερικάνικων, ανεξάρτητων παραγωγών – με τον Στίβεν Σόντερμπεργκ, τον Γουές Άντερσον, τον Πολ Τόμας Άντερσον και την Ταμάρα Τζένκινς – σκηνοθέτες που είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλο, και με όλους αυτούς τους ηθοποιούς, νομίζω ζούμε σε καθεστώς γενναιοδωρίας.
