«Επιστροφή στο Μέλλον» (1985)
Ρόλος: Μάρτι ΜακΦλάι
Πρώτη επιλογή: Ερικ Στολτζ
Τελική επιλογή: Μάικλ Τζ. Φοξ
Ο Ερικ Στολτζ παραλίγο να «επιστρέψει στο Μέλλον», μιας και συμμετείχε στα γυρίσματα των πρώτων πέντε εβδομάδων της θρυλικής ταινίας. Ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ζεμέκις και ο συνσεναριογράφος Ρόμπερτ Γκέιλ τελικά έκριναν πως η κωμική πλευρά του Στολτζ δεν ανταπεξήλθε στις απαιτήσεις τους και ο Μάικλ Τζ.Φοξ ανέλαβε τον ρόλο που τον έκανε σταρ πρώτου μεγέθους.
«Χωρίς Ταυτότητα» (2002)
Ρόλος: Τζέισον Μπορν
Πρώτη επιλογή: Μπραντ Πιτ
Τελική επιλογή: Ματ Ντέιμον
Ο Μπραντ Πιτ είχε συμφωνήσει αρχικά να υποδυθεί τον κατάσκοπο με απώλεια μνήμης, Τζέισον Μπορν αλλά εγκατέλειψε όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να συνδυάσει, στο βαρυφορτωμένο πρόγραμμά του, τα γυρίσματα του «Χωρίς Ταυτότητα» μαζί με εκείνα για την ταινία «Παιχνίδι Κατασκόπων». Πιθανότατα ο Ματ Ντέιμον θα σκέφτεται τώρα, «αυτός έχασε», μια και το όνομά του έχει ταυτιστεί απόλυτα πλέον με τον ήρωα. Ο Ντέιμον ενσάρκωσε μοναδικά τον Μπορν, στα «Χωρίς Ταυτότητα», «Στη Σκιά των Κατασκόπων» και «Το Τελεσίγραφο του Μπορν», μέχρι να παραδώσει τον ρόλο στον Τζέρεμι Ρένερ για τις ανάγκες της «Κληρονομιάς του Μπορν» που είδαμε το 2012. Αλλά ο Ντέιμον και ο σκηνοθέτης του, Πολ Γκρίνγκρας, δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη αφού, όπως είναι γνωστό εδώ και καιρό, μια πέμπτη ταινία Μπορν θα προβληθεί στις αίθουσες φέτος το καλοκαίρι, στις 29 Ιουλίου.
Chicago (2002)
Ρόλοι: Ρόξι Χαρτ και Βέλμα Κέλι
Πρώτη επιλογή: Γκόλντι Χον & Μαντόνα
Τελική επιλογή: Ρενέ Ζελβέγκερ & Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς
Το εμβληματικό μιούζικαλ των Κάντερ και Εμπ φημολογούταν για τη μεγάλη οθόνη ήδη από την δεκαετία του ‘80. Τη σκηνοθεσία θα αναλάμβανε ο Μπομπ Φος του «Καμπαρέ» (άλλο ένα μιούζικαλ του καλλιτεχνικού διδύμου) και στους ρόλους των δυο άσπονδων φιλενάδων θα απολαμβάναμε τις Γκόλντι Χον και Μαντόνα. Τελικά χρόνια μετά το «Chicago» σάρωσε τα όσκαρ με τις Ζελβέγκερ και Ζέτα-Τζόουνς να «εγκληματούν» μελωδικά.
«Ο Νονός ΙΙΙ» (1985)
Ρόλος: Μαίρη Κορλεόνε
Πρώτη επιλογή: Γουινόνα Ράιντερ
Τελική επιλογή: Σοφία Κόπολα
Όταν η Γουινόνα Ράιντερ εγκατέλειψε τον τρίτο «Νονό», οι φήμες οργίασαν ότι ήταν έγκυος στο μωρό του Τζόνι Ντεπ ή ότι είχε πάθει νευρική κρίση, αλλά δεν επρόκειτο γι’ αυτό. Σε συνέντευξη που έδωσε το 1990 στους L.A. Times, η ηθοποιός ανέφερε ότι μετά από τρεις ταινίες στη σειρά («Great Balls of Fire», «(Welcome Home) Roxy Carmichael», «Mermaids»), αρρώστησε από μόλυνση του αναπνευστικού, ανέβασε έντονο πυρετό πετώντας για τη Ρώμη και δεν μπορούσε καν να κουνηθεί, με αποτέλεσμα ο γιατρός του στούντιο να την προτρέψει να πάει στο σπίτι της, γιατί ήταν πολύ άρρωστη για να δουλέψει. Δεν ήταν επιλογή της όπως δήλωσε, και η απόφαση του Φράνσις Φορντ Κόπολα να την αντικαταστήσει με την κόρη του, έφερε σαν αποτέλεσμα μια από τις πλέον δυσφημισμένες ερμηνείες στην ιστορία του σινεμά.
Κος & Κα Σμιθ (2005)
Ρόλοι: Τζέιν & Τζον Σμιθ
Πρώτη επιλογή: Νικόλ Κίντμαν & Τζόνι Ντεπ
Τελική επιλογή: Αντζελίνα Τζολί & Μπραντ Πιτ
Το «Κος & Κα Σμιθ» έμεινε στη μνήμη ως η ταινία που ένωσε για πρώτη φορά επαγγελματικά τους Τζολί-Πιτ και χάρισε στο Χόλιγουντ το απαστράπτον ζεύγος των Μπραντελίνα. Φανταστείτε πως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί αν το original καστ περιλάμβανε τις πρώτες επιλογές των Νικόλ Κίντμαν και Τζόνι Ντεπ. Είμαστε σίγουροι πως η Τζένιφερ Άνιστον θα προτιμούσε τη δεύτερη διανομή…
«American Psycho» (2000)
Ρόλος: Πάτρικ Μπέιτμαν
Πρώτη επιλογή: Λεονάρντο Ντι Κάπριο
Τελική επιλογή: Κρίστιαν Μπέιλ
Η σκηνοθέτις Μέρι Χάρον είχε ήδη προτείνει στον Κρίστιαν Μπέιλ τον ρόλο του ψυχοπαθούς γιάπη Πάτρικ Μπέιτμαν, όταν ανακοινώθηκε από την Lions Gate ότι θα τον ενσαρκώσει ο Ντι Κάπριο. Η Χάρον αρνήθηκε να συναντήσει τον Λίο, επιμένοντας ότι δεν ήταν ο κατάλληλος ηθοποιός για να υποδυθεί τον Μπέιτμαν, αδιαφορώντας για τη βάση φανατικών 13χρονων θαυμαστριών που είχε δημιουργήσει ο Ντι Κάπριο χάρη στον «Τιτανικό» (οι οποίες και δεν θα τρελαίνονταν ακριβώς βλέποντας τον να δολοφονεί γυναίκες με βάρβαρους τρόπους).Τότε το στούντιο έφερε τον Ολιβερ Στόουν στη σκηνοθεσία και του ανέθεσε να ξαναγράψει το σενάριο της Χάρον, αλλά οι διαφωνίες ανάμεσα στον Στόουν και τον Ντι Κάπριο, σχετικά με την κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει το φιλμ, έκαναν τον δεύτερο να αποχωρήσει και άνοιξαν το δρόμο για την επιστροφή της Χάρον, η οποία επέβαλε τον Μπέιλ ως πρωταγωνιστή στον ρόλο που ουσιαστικά πυροδότησε την επιτυχημένη καριέρα του.
Παραδεισένια Οστά (2009)
Ρόλος: Τζακ Σάλμον
Πρώτη επιλογή: Ράιαν Γκόσλινγκ
Τελική επιλογή: Μαρκ Γουόλμπεργκ
Ο Ράιαν Γκόσλινγκ ήταν η πρώτη επιλογή για το ρόλο του πατέρα στην κινηματογραφική προσαρμογή του best-seller της Άλις Σέμπολντ, αλλά ο σκηνοθέτης Πίτερ Τζάκσον και ο ηθοποιός είχαν αντικρουόμενες απόψεις για το ρόλο. «Πίστευα πως έπρεπε να ζυγίζει 100 κιλά. Εμφανίστηκα στο πλατό και κατέληξα χοντρός και άνεργος», δήλωσε αργότερα ο Γκόσλινγκ στο Hollywood Reporter.
«X-Men» (2000)
Ρόλος: Γούλβεριν
Πρώτη επιλογή: Ντάγκρεϊ Σκοτ
Τελική επιλογή: Χιου Τζάκμαν
Ο Σκωτσέζος ηθοποιός εργαζόταν σταθερά από το 1990 αλλά δεν είχε καταφέρει να γίνει ιδιαίτερα γνωστός, πράγμα που θα μπορούσε να αλλάξει αν υποδυόταν τον ρόλο του Γούλβεριν όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί. Δυστυχώς γι’ αυτόν, τα γυρίσματα του «Επικίνδυνη Αποστολή 2», κράτησαν πολύ και οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να τον αντικαταστήσουν με έναν, ελάχιστα γνωστό τότε, Αυστραλό ηθοποιό, ονόματι Χιου Τζάκμαν, τον οποίο λάτρεψε αμέσως το κοινό και τα υπόλοιπα είναι ιστορία, καθώς λένε.
Iron Man 2 (2010)
Ρόλος: Black Widow
Πρώτη επιλογή: Έμιλι Μπλαντ
Τελική επιλογή: Σκάρλετ Γιοχάνσον
Η Σκάρλετ Γιοχάνσον έκανε οντισιόν για το ρόλο της Μαύρης Χήρας στο σίκουελ του «Iron Man» και τελικά έχασε τον ρόλο από την Έμιλι Μπλαντ. Η τύχη όμως ήταν με το μέρος της και η Fox δεν άφησε την Μπλαντ ελεύθερη λόγω συμβολαίου, που την δέσμευε να γυρίσει άλλη μία ταινία για λογαριασμό της μετά το «Ο Διάβολος Φοράει Prada».
«Ο Γαμπρός της Συμφοράς» (2000)
Ρόλος: Γκρεγκ Φόκερ
Πρώτη επιλογή: Τζιμ Κάρεϊ
Τελική επιλογή: Μπεν Στίλερ
Στα πρώτα στάδια της παραγωγής του «Γαμπρού της Συμφοράς», τον ρόλο του μέλλοντος γαμπρού που ετοιμάζεται να συναντήσει τα πεθερικά του για πρώτη φορά, κρατούσε ο Τζιμ Κάρεϊ ενώ το φιλμ επρόκειτο να σκηνοθετήσει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ακόμα και το όνομα «Φόκερ» ήταν ιδέα του Κάρεϊ αλλά τελικά και οι δύο αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν λόγω προβλημάτων στο πρόγραμμά τους (η ταινία βρισκόταν στο στάδιο της προ-παραγωγής για τέσσερα ολόκληρα χρόνια), κι έτσι ανέλαβαν οι Μπεν Στίλερ και Τζέι Ρόουτς, τον πρώτο ρόλο και τη σκηνοθεσία, αντίστοιχα.
Οδηγός Αισιοδοξίας (2012)
Ρόλοι: Τίφανι Μάξγουελ & Πατ Σολιτάνο
Πρώτη επιλογή: Αν Χάθαγουεϊ & Μαρκ Γουόλμπεργκ
Τελική επιλογή: Τζένιφερ Λόρενς & Μπράντλεϊ Κούπερ
Μετά το «The Fighter» ο Μαρκ Γουόλμπεργκ ήταν έτοιμος να ξανασυνεργαστεί με τον Ντέιβιντ Ο. Ράσελ. Ο «διψασμένος και πιο φτηνός» Μπράντλεϊ Κούπερ, όμως, του πήρε τον ρόλο διαταράσσοντας τις σχέσεις Γουόλμπεργκ-Ράσελ και η Αν Χάθαγουεϊ αποχώρησε από το πρότζεκτ λόγω «καλλιτεχνικών διαφορών». Αποτέλεσμα ήταν να σχηματιστεί η αγία τριάδα Ράσελ-Κούπερ-Λόρενς που έφερε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου στη νεαρή πρωταγωνίστρια και μελλοντικές συνεργασίες όπως τα «Οδηγός Διαπλοκής» και «Joy».
Star Trek Into Darkness (2013)
Ρόλος: Khan
Πρώτη επιλογή: Μπενίσιο Ντελ Τόρο
Τελική επιλογή: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς
Πριν πρωταγωνιστήσει σε έναν γαλαξία πολύ, πολύ μακριά («Star Wars: Επεισόδιο 8»), ο Ντελ Τόρο βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με το Tζ.Tζ. Εϊμπραμς για τον ρόλο του κακού στο σίκουελ του «Star Trek», αλλά ο ηθοποιός και το στούντιο δεν συμφώνησαν στα χρήματα. Ο Μπενίσιο αποχώρησε, ο Μπένεντικτ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία.
«Σχεδόν Διάσημοι» (2000)
Ρόλοι: Ράσελ Χάμοντ & Πένι Λέιν
Πρώτες επιλογές: Μπραντ Πιτ & Σάρα Πόλεϊ
Τελικές επιλογές: Μπίλι Κράνταπ & Κέιτ Χάντσον
Αρχικά ο ρόλος της γκρούπι με το ελεύθερο πνεύμα, είχε ανατεθεί στην Σάρα Πόλεϊ (και η Κέιτ Χάντσον θα υποδυόταν τον χαρακτήρα της Ζόι Ντεσανέλ) η οποία όμως εγκατέλειψε την ταινία για να ασχοληθεί με ένα δικό της project, με τίτλο «The Law of Enclosures». Επίσης ο Καμερόν Κρόου έγραψε τον ρόλο του ροκ θεού Ράσελ Χάμοντ που «παρτάρει» αγρίως, για τον Μπραντ Πιτ, κι αφού δούλεψαν μαζί κάποιους μήνες, ο Πιτ είπε στον Κρόου ότι δεν καταλάβαινε τον χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να τον αντικαταστήσει ο Μπίλι Κράνταπ. Εύκολα ξεχνάει κανείς τον τελευταίο, στον ρόλο του Χάμοντ, αλλά μια Πένι Λέιν που θα υποδυόταν οποιαδήποτε άλλη εκτός της Κέιτ Χάντσον, είναι κάτι που δεν μπορούμε (δεν θέλουμε βασικά) να φανταστούμε.
Ο Αρχάριος (2015)
Ρόλοι: Τζουλς Όστιν & Μπεν Γουίτακερ
Πρώτη επιλογή: Ρις Γουίδερσπουν & Μάικλ Κέιν
Τελική επιλογή: Αν Χάθαγουεϊ & Ρόμπερτ Ντε Νίρο
Η Τίνα Φέι με τον Μάικλ Κέιν ήταν αρχικά το ζευγάρι του «Αρχάριου» της Νάνσι Μάγιερς, αλλά δεν υπέγραψαν ποτέ επίσημα. Ο Ντε Νίρο ανέλαβε τον ρόλο του 70χρονου συνταξιούχου χήρου που επιστρέφει στην εργασιακή ενεργό δράση ως ασκούμενος σε μια ιστοσελίδα μόδας και η Αν Χάθαγουεϊ αντικατέστησε την Γουίδερσπουν λόγω προβλημάτων στον προγραμματισμό.
«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (1996)
Ρόλος: Ιουλιέτα Καπουλέτου
Πρώτη επιλογή: Νάταλι Πόρτμαν
Τελική επιλογή: Κλερ Ντέινς
Η Πόρτμαν ήταν δεκατριών ετών απέναντι στον 21χρονο Ντι Κάπριο, στην μοντέρνα εκδοχή της κλασσικής, σαιξπηρικής τραγωδίας καταραμένου έρωτα που σκηνοθετούσε ο Μπαζ Λούρμαν και, όπως ανέφεραν οι New York Times το 1996, η ηθοποιός απέρριψε τον ρόλο της Ιουλιέτας γιατί όταν τη φιλούσε ο Ντι Κάπριο, φαινόταν σαν να κακοποιεί σεξουαλικά ένα παιδί. Η Κλερ Ντέινς ήταν πιο κατάλληλη ηλικιακά στα 17 της, και της ταίριαζε περισσότερο ο ρόλος, αφού είχε υποδυθεί μια οργισμένη έφηβη στη σειρά «My So-Called Life», για δύο χρόνια συνεχόμενα.
