Πρόκειται ουσιαστικά για δύο ταινίες, τo «Lady Snowblood – Θύελλα Αίματος» και το «Love Song of Vengeance», οι οποίες είναι βασισμένες στο ομώνυμο μάνγκα των Καζούο Καμιμούρα και Καζούο Κόικε, το οποίο κυκλοφόρησε και στις Η.Π.Α. από την Dark Horse Comics το 2005. Tο «Kill Bill» βασίζεται κυρίως στην πρώτη ταινία.
Μία συμμορία αποτελούμενη από μία γυναίκα, την Κιτάμα Οκόνο και 3 άντρες, τους Τακεμούρα Μπάνζο, Σοκέι Τοκουίτσι και Τσουκαμότο Γκισίρο, επιτίθεται σε μια οικογένεια και σκοτώνουν τον σύζυγο, τον μικρό γιο και βιάζουν την γυναίκα, που ονομάζεται Σάγιο. Εξακολουθούν να την βιάζουν για μέρες και λίγο αργότερα, ο Σοκέι την παίρνει μαζί του στο Τόκιο, ως παλλακίδα του. Κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής συνεύρεσης τους η Σάγιο τον μαχαιρώνει θανάσιμα, γεγονός που οδηγεί στην σύλληψη της και στην συνέχεια στις γυναικείες φυλακές.
Έχοντας στο μυαλό της μόνο την εκδίκηση, η Σάγιο κάνει σεξ με όποιον από τους φύλακες μπορεί, στην προσπάθεια της να γεννήσει ένα δυνατό γιο, που θα μπορέσει να εκδικηθεί για το θάνατο της οικογένειας της. Κάποια στιγμή τα καταφέρνει, όμως για κακή της τύχη γεννάει κορίτσι και πεθαίνει κατά τη διάρκεια της γέννας. Λίγο πριν πεθάνει όμως εξηγεί στις συγκρατούμενες της τον λόγο της συμπεριφοράς της και τις ορκίζει να μεγαλώσουν το παιδί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσει να πάρει εκδίκηση.
Έξι χρόνια αργότερα μία από αυτές παραδίδει το παιδί, το οποίο ονομάζεται Γιούκι σε έναν ιερωμένο, πρώην κυβερνητικό, εν ονόματι Ντοκάι, ο οποίος την εκπαιδεύει στην τέχνη του σπαθιού και των πολεμικών τεχνών. Μετά το τέλος της εκπαίδευσής της, η Γιούκι , η οποία πλέον αυτοαποκαλείται Lady Snowblood, ξεκινάει την εκδίκησή της.
O σκηνοθέτης της ταινίας Τοσίγια Φουτζίτα αφήνει την Μέικο Κάτζι να λάμψει με την παρουσία της και μένει πολύ κοντά στο πνεύμα του μάνγκα, το οποίο, ειδικά στο δεύτερο μέρος, δείχνει μεγάλη συμπάθεια στους ριζοσπάστες αριστερούς, που καταπιέζονται από τις φασιστικές ιαπωνικές αρχές. Δεν ήταν εύκολο να παρουσιαστεί κάτι τέτοιο εκείνη την εποχή, αν και τα εύσημα για το γεγονός μοιράζονται ανάμεσα σε αυτόν και την εταιρεία παραγωγής, Τόχο.
Πρωταγωνίστρια και απόλυτη σταρ των δύο ταινιών είναι η Μέικο Κάτζι. Χωρίς να μιλάει ιδιαίτερα, εντυπωσιάζει χάρη στην ψυχρή ομορφιά του προσώπου της και αποδίδει συναισθήματα αποκλειστικά μέσω των εκφράσεών της. Ο ρόλος που την έκανε διάσημη την δεκαετία του '70, ως την προσωποποίηση της εκδίκησης, βρίσκει την κορύφωση του στις δύο συγκεκριμένες ταινίες.
H Κάτζι έχει κάνει επίσης καριέρα στη μουσική, μιας και από την εποχή που δούλευε στη Νικάτσου (1965-1971), ήταν σύνηθες, οι πρωταγωνιστές των ταινιών να τραγουδούν και το κύριο μουσικό θέμα των soundtracks. Ως το 1975 είχε κυκλοφορήσει 11 δίσκους και σιγκλάκια, με πιο επιτυχημένα τα «Song of Ηate (Urami Bushi)», από το «Female Convict Scorpion» και το «Flowers of Carnage (Shura no hana)» από το «Lady Snowblood», με το πρώτο να πουλάει πάνω από 1.000.000 αντίτυπα.
Τα δύο αυτά τραγούδια χρησιμοποίησε ο Ταραντίνο στο πρώτο «Kill Bill», το 2003, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την ανανέωση του ενδιαφέροντος για τη μουσική της, που με τη σειρά του την οδήγησε στην κυκλοφορία ενός single, το 2009 και ενός άλμπουμ, το 2011.
